Sareak

☉ Arrigorriaga

Imanol Rubio: «Gitarra nire bizitzan konstantea izan da hasi nintzenetik, logelan izan bada ere»

Goierriko Esanezin taldeko gitarjole arrigorriagarrak zazpi urte eman ditu Londresen Erasmus beka baten ondorioz. Ikasketak amaitu ostean Arrigorriagara itzultzea da asmoa, atzerrian ikasitakoa praktikan jartzeko

|

Imano Rubiok zazpi urte daramatza Londresen / Geuria

Imanol Rubio (Arrigorriaga, 1993) gaztea da, eta nabaritzen zaio. Bizitza hirutan zatituta dauka: Londresen, Arrigorriagan eta Tolosan. Kontrastez betetakoak, hirurak. Erandioko Ategorri Tartangan errealizazioa eta soinua ikasketak burutu ostean, Erasmus beka batek Londresera eraman zuen bere ezagutza handitzera. 2020ko pandemiak bere bizitza “argitzera” eraman zuen eta Londresko BIMM-ko unibertsitatean Popular Music Performance ikasketak burutzen ari da azken urte hauetan. Tartean, hegazkinak hara eta hona, Arrigorriagako senideak eta lagunak bisitatzeko eta Esanezin talde goierritarragaz entseguak egiteko astia ere badu (Tolosan egiten dituzte entseguak). Itzuli hauetan guztietan aldatzen ez den konstante bat gainean darama: gitarra. Instagrameko kontuan bideo ugaritan ikus daiteke instrumentuari helduta, abesti ezagun asko jotzen eta berreraikitzen, eta horrek bereziki gure arreta erakarri zuen.

Arrigorriagara egindako azken bidaian, hegazkinetik jaitsi eta gutxira lepotik heldu (irudizko adieran betiere) eta berarekin berba egiteko tarte atsegin bat izan genuen GEURIAn. Baita inprobisazio txiki bat zuzenean entzuteko aukera paregabea ere. Hementxe arrigorriagar gaztearekin jasotako berba batzuk.

Nor da Imanol Rubio eta zertan ematen du denbora?
Imanol musikarekiko pasioa duen 30 urteko gazte arrunt bat dela esango nuke. Gehienbat gitarra jotzen, kontzertuetan edo lagun eta familiagaz pasatzen dut denbora eta ahal dudanean mendira eta paseatzera joatea gustatzen zait.

Musikaren mundu horretan murgil gaitezen. Nondik datorkizu musikarekiko maitasun hau?
Nire etxean beti musika entzun da, batez ere kotxean. Oporretan joaten ginenean aitak beti musika eduki du, askotarikoa. Alde batetik euskal musika asko: Oskorri, Benito Lertxundi, Hertzainak; eta, bestetik, pixka bat denetik: Pink Floydetik Silvio Rodriguezera edo Alan Stivell. Amak beti kontatu dit nire izena Imanol kantautoretik datorrela, etxean beti asko entzun delako, eta berak ni jaio baino lehen musikaria izango nintzela beti jakin duela.

Ikasketak zure pasio horrekin lotu dituzu?
Hamar urtegaz gitarra elektrikoa jotzen hasi nahi nuen eta gitarra klasikoa urte batez egin ostean Andorran erosi nuen nire lehenengo elektrika. Arrigorriagako Artizarra musikaltegian ikasi nuen 7 urtez eta hortik aurrera nire kabuz aritu naiz, batez ere. Irakasle pribatuekin ere egon naiz, baina tarteka bakarrik. Zuzeneko esperientzien aldetik txikitan metal talde pare baten egon nintzen baina gehien jotzen hasi naizen momentua azkeneko hiru urteetan izan da bereziki. Hala ere esan liteke gitarra nire bizitzan konstante egon dela hasi nintzenetik, nire logelan izan bada ere.

Azken urteotan Londresen zaude. Zerk eraman zaitu bertara?
Duela zazpi urte etorri nintzen Londresera Erasmus beka bategaz, Erandioko Ategorri Tartangan errealizazioa eta soinua ikasi ostean. Praktikak amaitzerakoan enpresak kontratatu ninduen, urte bat eta gero freelance egin nintzen eta halaxe, gaur arte. Zoritxarrez (edo zorionez) pandemia pasa zenean nire bizitza birplanteatu behar izan nuen eta musika ikastea erabaki nuen. Horrek Popular Music Performance ikastera eraman nau BIMM-ko unibertsitatean (Londres, Ingalaterra) eta aurten amaituko ditut ikasketak bertan.

Nolakoa izaten ari da Londreseko esperientzia?
Gauza guztiak bezala alde on eta txarrak ditu. Batetik, familiarekiko eta lagunekiko distantzia gogorra da eta, nahiz eta teknologiaren aroan bizi, nire inguruko jendearen gertaera asko galdu ditut. Baina bestetik hemen profesionalki garatzeko aukera asko ditut, bai tekniko bezala bai musikari bezala. Hiri honetan dagoen lehia ikusita nire burua gehiago ikastera behartu dut atzean ez gelditzeko eta horrek profesionalki konfiantza asko eman dit.

Argi daukat ez dudala nire burua hemen ikusten betirako: nik uste urte bi gehiago emango ditudala hemen eta ondoren berriro Euskal Herrira bueltatuko naizela. Hala ere, badakit momentuz hemen egon behar dudala. Egia da leku bien arteko “zubi” bat egotea gustatuko litzaidakeela eta nahiz eta Euskal Herrian bizi Londresko gauza onak mantentzen saiatuko naizela.

Londresko musika kultura itzela da. Alde handia dago Euskal Herrian ekoizten denarekin?
Zaila da hori neurtzea, batez ere Londresek bederatzi milioiko biztanleria duelako eta gauza asko kanpoan ekoizten direlako eta hona ekarri. Egia da asko nabaritzen dela genero desberdinak direla nagusi leku bietan: adibidez, Londresen R&B edo Neosoul asko ikusten da; Euskal Herrian, ordea, Ska asko dago.Nabaritzen den desberdintasun handi bat gastatzen den dirua da, Euskal Herrian musikari izatea hobby bat bezala ikusten da askotan tamalez. Londresen jendeak diru gehiago gastatzen du ekipoetan baina aldi berean gehiago ordaintzen zaie musikariei, ekoizleei, teknikariei…. Orduan ,zentzu horretan lanbide bat bezala askoz ere normalizatuta dago.

Mundura zabalik duzun Instagrameko leihoan genero eta estilo anitzetako gitarra doinu famatuak jotzen dituzu, logelan muntatutako estudiotxoan. Zenbat denbora eskaintzen diozu musikari?
Ahalik eta gehien, egia esan. Zorionez, nire lana ere musika munduarekin lotuta dago eta horrek inoiz irudikatuko ez nituzkeen gauzak ikustera eraman nau. The Grand musika aretoan asko egiten dut lan eta bertan, adibidez, munduko musika asko ikusteko aukera izan dut: Iran, Kazakhstan, Brasil edo Txinako taldeak, adibidez.Horrez gain, etxean, kotxean, metroan, bizikletan… beti musikarekin nago, gehien kostatzen zaidana musikatik deskonektatzea da normalean.

Beste taldeen bertsioak jotzeaz gainera abesti propioak ere badituzu?
Aurten nire unibertsitateko proiektu finalarentzako EP txiki bat kaleratuko dut eta ikusiko dut zelan doan hori. Ordenagailua inoiz amaitu gabeko ideiaz beteta daukat egia esan eta espero dut egunen batean proiektu horiei forma ematea.

Bestalde, Goierriko Esanezin taldean ere gitarra jotzen duzu. Nola heldu zinen bertara?
Instagramari esker ezagutu nituen duela urte erdi, momentuz portfolio bat bezala erabiltzeko prozesuan nabil eta Eraulen Bourgogne abestia igo nuenean elkar jarraitzen hasi ginen. Uztailean bere gitarra-jotzaileak, Yerayk, taldea utzi behar zuela jarri zuten post baten. Idatzi nien interesatzen zitzaidala esateko eta hemen gaude.

Esanezin taldeko partaide da Rubio / Geuria

Aizu, bidaia asko dira: Londres, Arrigorriaga, Tolosa… Bateragarria al da Esanezin taldearekin jotzea Londresen bizi eta zure udalerria Arrigorriaga denean?
Momentuz bai. Azken batean, nik bueltatzeko intentzioa daukat eta haiek badakite; beraz, niretzat talde bat edukitzeak Euskal Herrian nire izena ezagutzera emateko aukera ematen dit. Musikaren munduak horrela funtzionatzen du, ahoz-aho, eta gero eta jende gehiago ezagutuz errazagoa izango da niretzat berriro etxera bueltatzea.
Londrestik bueltatu edo ez, hara eta hona ibili beharko zara, ziur! Nola antolatzen dituzue entseguak eta kontzertuak eta nolakoa izan ohi da sormen prozesua, taldearekin distantzia fisiko hain handia izanik?
Normalean entsegu bat edo bi egiten ditugu kontzertu bakoitzeko baina hori setlista prest eduki ostean. Hasieran hamar orduko asteburu bat izan genuen dena ondo prestatzeko. Taldean hasteko idatzi nienean nire egoera esplikatu nien eta jakinda Iñigo (teklatu-jotzailea) ere nahiko lanpetuta dagoela sistema hau adostu genuen eta, momentuz, ondo funtzionatzen digu.

Eta tartean, Arrigorriagarako astirik edo bertara hurbiltzeko aitzakiarik baduzu?
Bai beti, etortzen naizen bakoitzean familia eta lagunak ikusteko tartetxo bat ateratzen dut eta ahal bada pote batzuk hartzeko ere bai. Pena handia ematen dit Soinuarri elkartean gehiago egon ezin izateak baina momentuz denborak ez dit gehiagorako ematen.

Sareetan grabazio ekipo propio osatua eta gitarra ugari dituzula ikusten da. Zer egiten duzu etxean ekoizten dituzun eduki horiekin guztiekin?
Momentuz nire portfolio propioa sortzen saiatzen ari naiz, hor jendeak jotzen ditudan gauzak ikusi ahal izateko. Ideia ez da instagramer bilakatzea baina argi dago garai honetan sare sozialetan presentzia eduki behar duzula eta batzuentzat dirua irabazteko bide bat ere badela.

Garai digitalak mesede egin diezaieke musikariei euren lan propioak ekoizteko orduan?
Bai eta ez: zentzu batean erraztasuna ekarri du edonor izan daitekeelako musikari edo ekoizle, eta ez hori bakarrik: gaur egun sesio musikari izan nahi baduzu eta etxean ekipo ona baduzu ez duzu estudiora joan behar gauzak grabatzeko. Bestalde, ordea, nik uste musikaren kalitatea kaltetu egin dela arrazoi beragatik, edozein izan daitekeelako edozer eta horrek musika gero eta sinpleago izatea eragiten du. Adibide garbia da niretzat Estopa, esaterako: bigarren diskoa entzuten baduzu mota guztietako instrumentuak daude eta ekoizpen aldetik oso landuta dagoela nabaritzen da, baina azkeneko singleak entzuterakoan ikusten da ekoizpen aldetik askoz sinpleagoa dela.Sinpletasunaren beste adibide bat diskoak dira. Beren kultura pixka bat galdu egin da nire ustez. Gaur egun singleak dira atera behar direnak eta ia hilero edo bi hilero kaleratu behar ditu artistak. Zorionez, Euskal Herrian diskoen galera hori ez da hain handia izan eta oraindik diskoak kaleratzeko ohitura dago.

Nolako inbertsioa egin behar du musikari batek gaur egun disko propioa kaleratzeko etxeko logelatik bertatik?
Nik uste bi motako inbertsioak daudela, dirua eta denbora, eta egin nahi duzun musikaren araberakoa da batez ere. Trap edo Reggaeton abesti bat kaleratzea errazagoa da musika sinfonikoa konposatzea baino. Azken batean, gaur egun pluginak daude edozertarako baina “organikoa” ez den musika sortzeko erraztasun handiak sortu dira oso merkeak bihurtu direnak. Ildo beretik jarraituz, musika sinfonikoa egiteko pluginak erabiltzen badituzu askoz ere garestiagoak izango dira eta zure ekoizteko trebetasuna edo ezagutza askoz handiagoa da, eta horixe da denboran inbertitzea. Musika gero eta konplexuagoa izanda gero eta gehiago jakin behar duzu nola ekoiztu eta hori denborak eta esperientzia bakarrik ematen dizu. Musika entzuten dugun ekipoen kalitatea ere “hain ona” ez denez (bluetooth bozgorailuak, mugikorraren aurikularrak…etab) musikaren kalitateak ez du zertan primerakoa izan behar: gutxieneko kalitatea izatearekin konformatzen gara. Baina egia da badaudela auto-ekoiztutako edo profesionalki egindako abestiak, ekipo garesti eta on batengatik entzuten badituzunak ikaratuko zintuzketenak.

☉ Arrigorriaga

Aitor Paredes arrigorriagarrak Kopako finala jokatuko du Sevillan

Garaipen honekin azken hamasei urteetan seigarren aldiz jokatuko du finala Athletic Clubek

|

Aitor Paredes, Nico Williamsekin, atzoko partidan // Athletic Club

Atletico de Madrilen aurka 3-0 irabazi ostean, Athletic Clubek Kopako finala jokatuko du Sevillako La Cartuja estadioan, Mallorca RCDren aurka. Atzoko partidak ateak zabaldu dizkio Athletic-i 40 urte ostean Kopa irabazi ahal izateko, datorren apirilaren 6an. Garaipen honekin azken hamasei urteetan seigarren aldiz jokatuko du finala Athletic Clubek.

Atzoko norgehiagokan Aitor Paredes arrigorriagarrak egiten ari den denboraldi bikaina berretsi zuen. Vivianekin batera atzeko lerro sendo eta eraginkorra osatu zuten biek ala biek, atea hutsean utziz. Denboraldi hasiera zalantzati hasi ostean, Athleticeko atzelari gazteak harrobian urteetan zehar erakutsitako dohain bikainak berdeguneratu ahal izan ditu onenen artean: abiadura, kokapena, kontzentrazioa eta baloia jokatuta ateratzeko gaitasuna. Hori gutxi ez, eta bere lehen gola ere lortu zuen denboraldi honetan, Sevillaren zelaian.

GEURIAn Athleticeko jokalaria elkarrizketatu genuen duela hiru urte, 2020an bigarren taldearekin debutatu ostean. 2022ko abuztuan debuta egin zuen Athleticeko lehen taldean eta jokalariak aitortu zuen “eskertuta eta harro” zegoela Lehen Mailara heltzeko egindako ibilbideagatik eta entrenatzaileak denbora luze honen ondoren emandako konfiantzagatik: “Aukera gehiago izateko gogoz nago”, izan ziren bere berbak.

Paredes 10 urte zituenean heldu zen Lezamara Arrigorriagako Etorkizun futbol eskolatik, eta kategoria txikietan luze ibili ondoren, 2020ko abuztuan lagunarteko partida batean jokatu zuen Athleticekin. “Asko kostatu zait nagoen lekuraino iristea, baina jasotzen dudan babes guztiarekin, lan handiarekin eta apaltasunez, ia hor nago, pausotxo batera!”, azaldu zion GEURIAri arrigorriagarrak.

Osorik irakurri

☉ Arrigorriaga

Kantu Martxa Feministak Arrigorriagako kaleak doinuz beteko ditu M8an

Ia hilabete osoan zehar antzerki saioak, zineforumak, tailerrak, erakusketak eta bestelako jarduerak antolatu dituzte herrigunean eta Abusun

|

Manifestazio feminista, 2022an // Geuria

Martxoaren 2tik 20ra prestatu dituzte Arrigorriagan M8aren inguruko programazioko jarduera guztiak. Ia hilabete osoan zehar antzerki saioak, zineforumak, tailerrak, erakusketak eta bestelako jarduerak antolatu dituzte herrigunean eta Abusun.

Jarduera guztien artean nabarmentzekoa izango da Martxoaren 8an Urruma Mugimendu Feministak antolatutako eta Udalak babestutako Kantu Martxa Feminista. “Martxoaren 8koa ez da manifestazio arrunta izango”, azaldu dute Berdintasun Sailetik. “Ibilbidean zehar hiru geldiune egingo dituzte herritarrek eta bakoitzean aurretik banandutako kantuak abestuko dituzte”. Ibilbidea udaletxeko plazan hasiko dute 19:00etan eta herritarrak “mozorrotuta” parte hartzera gonbidatu dituzte (pelukak, bohak, apaingarriak…). “Emakumeak elkartzeko helburuarekin antolatu dugu Kantu Martxa Feminista aurten”.

“Ibilbidean zehar hiru geldiune egingo dituzte herritarrek eta bakoitzean aurretik banandutako kantuak abestuko dituzte”

Emakumeak, erakusketan

Gainera, Arrigorriagako Udalak, Bizkaiko Foru Aldundiaren laguntzagaz, erakusketa bi antolatu ditu udaletxean. Martxoaren 1etik 15era Emakumea Lanean izeneko argazki-erakusketa prestatu dute eta bertan XX. mende hasieran Euskal Herrian emakumeek egindako lanen argazkiak ikusi ahalko dira. Gasteizko Udal Artxiboko 40 irudi ikusi ahalko dira Euskaldun Berria Erakusketa gelan.

Bestalde, martxoaren 4tik 8ra Euskal emakume ilustratzaileak haurrentzako albumetan erakusketa bibliografikoa prestatu dute bibliotekan, 15:00etatik 19:30ak arte.

Egitaraua | M8 Arrigorriagan

Martxoak 2, larunbata
19:30 ‘Tetuán’ Iratxe Fresnedaren dokumentala, Lonbo aretoa

Martxoak 5, asteartea
18:30 ‘Trabajadoras. Mujeres de barrio. Memoria y futuro’ zineforuma Mikel Toral eta Txutxi Paredes zuzendariekin, Lonbo aretoa

Martxoak 6, asteazkena
17:00 ‘Txoko morea’ tailerra. 4 eta 10 urte bitarteko umeei zuzenduta, Abusu Zentro Soziokulturala
18:30 “Aire!” dokumental musikatua Maurizia Aldeiturriagaren omenez, Lonbo aretoa

Martxoak 7, osteguna
17:15 ‘Bada zerbait’ liburuaren aurkezpena eta tailerra. 6 urtetik gorakoei zuzenduta. Kris Etxabe eta Maite Márquez. Abusuko Udal Biblioteka

Martxoak 8, ostirala
19:00 Kantu martxa feminista, Argala plaza

Martxoak 9, larunbata
20:00 ‘Igelek ez dute arrozik jaten’ antzerkia, Lonbo aretoa

Martxoak 10, igandea
10:00 ‘Martxa nordikoa’ emakumeentzako tailerra kiroldegitik hasita. Izen-ematea: otsailaren 21etik martxoaren 6ra kiroldegian

Martxoak 12, asteartea
18:30 ‘Indarkeria matxistak’ hitzaldi-eztabaida. Zuriñe Ojeada. Gafas moradas, Lamiaena

Martxoak 13, asteazkena
18:30 ‘Baietz da baietz’ hitzaldi-eztabaida. Zuriñe Ojeada. Gafas moradas, Lamiaena
19:00 ‘El triunfo’ antzerkia. Hamaika teatro. Abusu Zentro Soziokulturala

Martxoak 16 eta 17
10:00 ‘Autodefentsa feminista’ tailerra, Lamiaena. Izen-ematea beharrezkoa da

Martxoak 19, asteartea
18:30 ‘Sultana’s dream’ zineforuma. Emakumeek gobernatutako irudimenezko herrialde bat kontatzen duen animazio filma. Isabel Herguera, Lonbo aretoa

Martxoak 20, asteazkena
19:00 ‘Pornografia eta gazteria’ hitzaldia. María Rodríguez Suárez. Lamiaena

Osorik irakurri

☉ Arrigorriaga

Arrigorriagako ikastetxeko plaka fotovoltaikoek 130 MWhko energia sortuko dute urtero

100 Kwko plaka fotovoltaikoen instalazioa hasi dute egun hauetan ikastetxeko zabaian eta martxoan amaituko dituzte lanak, ondo bidean

|

Garabi bat, plakak ikastetxeko zabaira igotzen // Geuria

Martxoan bukatuko dituzte Arrigorriagako ikastetxeko sabaian ipintzen ari diren plaka fotovoltaikoen instalazio lanak. Guztira 109.300 euro bideratu ditu Arrigorriagako Udalak lan hauetarako, Bizkaiko Foru Aldundiaren Herriak Egiten funtsen bidez.

Eguzki-energiaz baliatuz, ikasketa zentroko 100 Kwko flaka fotovoltaikoek autokontsumorako 130 MHhko energia sortuko dute ikastetxetik 1.000 metrora dauden udal eraikinetara eramateko. Proiektu hau gauzatzeko 12 enpresa aurkeztu ziren udal ordezkarien arabera eta, azkenean, Canaria Eléctrica de Energías Renovables y Movilidad S.L (EAVE) enpresari esleitu zitzaion.

Langile bat, plaka fotovoltaikoak ipintzen // Geuria

Instalazio honetaz gainera, udal gobernuak bestelako proiektuak landu ditu energia jasangarrien esparruan: Hala nola, udal ibilgailuen flota ibilgailu elektrikoekin ordezkatzea edo autokontsumoa eta energia berriztagarriak bizkortzeko beste jarduera batzuk ere bai. “Proiektu horien guztien helburua klima- aldaketaren arazoari erantzutea eta trantsizio energetikoa bultzatzea da”, azaldu dute udal ordezkariek.

Osorik irakurri

☉ Arrigorriaga

Arrigorriagako Taekwondo Openak estatu mailako 208 kirolari hartuko ditu asteburuan

Otsailaren 24an Arrigorriagako Taekwondo Openaren 20. edizioa ospatuko dute kiroldegiko frontoian, 09:00etatik aurrera

|

Iazko openeko momentu bat // Garriko Taekwondo Taldea

Otsailaren 24an Arrigorriagako Taekwondo Openaren 20. edizioa ospatuko dute kiroldegiko frontoian, 09:00etatik aurrera: “Marka hautsi dugu, izena emateko epea bukatu eta hiru egunera Estatu osoko eta Andorrako 27 taldeko 208 kirolari egongo dira pilotalekuan”, azaldu dute Garriko Taekwondo Taldetik, jardueraren antolaketatik.

“Euskadiko taekwondo-txapelketarik zaharrenaren hogeigarren edizioa eta Espainian tradizio handiena duenetako bat harrera ikusgarria izaten ari da taekwondo nazionalaren munduan”, azaldu dute Garrikotik.

“Gaur egun, Katalunia, Aragoi, Errioxa, Gaztela eta Leon, Kantabria, Balearrak, Andorra eta Euskadiko selekzio nazionala lehiatuko dira”. Kategoria bi egongo dira zapatuan: kadete eta junior. “Arrigorriagara jende asko hurbiltzea espero dugu”, azaldu dute Garrikotik. “Garrikok podiumean egoteko borrokatuko diren 14 kirolariz osatutako taldearekin hartuko du parte”.

Garriko Taekwondo Taldea: “Garrikok podiumean egoteko borrokatuko diren 14 kirolariz osatutako taldearekin hartuko du parte”

Iazko openeko momentu bat // Garriko Taekwondo Taldea

Osorik irakurri

☉ Arrigorriaga

Abusuko inauterietako marrazki bizidunek Arrigorriagako auzoaren kaleak hartu dituzte

Abusuko inauterietako kalejira Ollargan, Olatxu eta Santa Isabel auzoetatik igaro zen eta amaieran txokolatada egin zuten haur eta helduentzat

|

Abusuko inauteriak // Idoia Molina

Abusuko inauteriek eskualdeko mozorro jaiei amaiera eman diete asteburu honetan Etxebarrirekin batera. 14:45etan inauterietako bazkaria egin zuten Santa Isabel auzoko frontoian.

Arrigorriagako auzoko jaietako kalejira Ollargan, Olatxu eta Santa Isabel auzoetatik igaro zen eta amaieran txokolatada egin zuten haur eta helduentzat. Ibilbidea Tarumba percusión taldearekin egin zuten, Ollargango plazan.

Osorik irakurri