Sareak

☉ Arrigorriaga

Bideoa | Monografikoa | Etxe (eta) Bizitzak: Eta zu, zelan bizi zara? | Eskuz eraikitako auzoaren istorioa

Gaur egun Abusun bizi bada ere, Ollarganeko Auzo Zaharrean eman zituen bere bizitzako lehen urteak Floren Albarran Valerok, gurasoekin batera. Aita lan bila iritsi zen Caceresetik eta Ollarganeko muinoan auzotarren eskuekin sortu zuten egonlekuan bizi ziren auzotar langileak izan ziren. Hona bere istorioa

|

Gaur egun Abusun bizi bada ere, Ollarganeko Auzo Zaharrean eman zituen bere bizitzako lehen urteak Floren Albarran Valerok (Torrejon El Rubio, Caceres, 1954), gurasoekin batera. Aita lan bila iritsi zen Caceresetik, beste hainbat pertsonekin batera, Bizkaian loratzen ari zen industrializazioak erakarrita. Ollarganeko muinoan aurkitu zuten zerotik hasteko aukera, eta eskuz esku eraikiko zuten bizilekuan lanean hasi ziren, etorkizun hobe baten esperantza inoren laguntzatik gabe sortu beharko zutela jakitun. Hona bere istorioa.

Besoetako haurra zela heldu zen Albarran Ollarganera, urtebete zuela. Ez zen bidaia arrunta ezta samurra izan. Lehenik aita heldu zen Arrigorriagako auzora, helburu bakar bezain argi batekin: bertan lana bilatzea, familia ahalik eta lasterren Ollarganera ekartzeko.

Extremaduran behar gorrian zeuden, eta bere familiaren ongizatea kolokan zegoela ikusita, Bilbon lana zegoela aditu, eta zalantza izpirik gabe Euskal Herrirantz jo zuen, ondoren bere familia ekartzeko asmoz. Esan eta egin: lana aurkitu bezain pronto iritsi zen Florenen familia Arrigorriagako auzora.

Floren Albarran Valero, Ollarganeko pisuen aurrean // Geuria

Garai hartako Ollargan auzoak eta gaur egungoak ez daukate zerikusirik. Hasteko, gaur egun ezagutzen dugun Ollargan auzoa eta bertako pisuak ez ziren existitzen. Hasierako auzoa mendian gora zegoen, muino batean kokatuta, gaur egun Ollargango parkea bezala ezaguna dena. Izan ere, muino gainean etxola eta etxe txikiez osatutako auzo hark hainbat aldaketa izan zituen bizilagunak gaur egungo etxebizitzetara lekualdatu baino lehen.

Auzoa izan baino lehen, Ollarganeko muino gaineko leku hura lokatz artean kokatutako egonleku bat izaten hasi zen 1940-50. hamarkadetan. Langile migratzaile asko etorri zen Espainiako hainbat tokitatik —Andaluzia, Gaztela edo Extremaduratik, batez ere— Bizkaiko industriaguneetan lana topatzera.

Etxerik ez zuten, eta instituzioen aldetik ez zen etxebizitza duinik eskaintzen. Hori dela eta, Ollargan bezalako eremu baztertuak aukera bakarra izan ziren askorentzat. Familia horiek eskuekin eraiki zituzten euren etxeak, eraikuntza-material merkeekin edo aurkitzen zutenarekin. Horrela eraiki ziren periferiako auzo asko: baldintza txarretan, baina elkarlanean eta auzotasunez.

Ollarganen kasuan, meategietako langileak heldu ziren, eta elkarren laguntzaz eraikitako etxebizitzan hasi ziren loratzen ezerezetik, lokatzaren artean. Gero nork bere modura antolatzen zuen bere “etxea”. Albarranek aitak ohea Extremaduratik ekarri zuen: “Ohea Renfeko zerbitzuen bidez fakturatu zuen Bilbora. Gero, Bilboko tren geltokitik Ollarganera bizkarrean ekarri zuen, oinez”.

Floren Albarran: “Extremadurako etxeko ohea Renfeko zerbitzuen bidez fakturatu zuen aitak Bilbora. Gero, Bilboko tren geltokitik Ollarganera bizkarrean ekarri zuen, oinez”

Florenek lehen urte horien oroitzapen argirik ez daukan arren, oso ondo gogoratzen du gurasoek kontatutakoa. “Denok egiten zuen lan auzoan: gizonek meategietan, emakumeek Bilbon, etxekoandre lez, eta auzoan haurrak geratzen ziren. Nagusiek txikiak zaintzen zituzten”.

Horietako familia asko landa eremuetako herri txikietatik iritsi ziren, eta bizimodu-aldaketa oso gogorra izan zen, haur txikientzat bereziki. Gaur egun adineko pertsonak dira garai hartako haur txikiak, eta Ollarganera iritsi zirenean negar egin zutela aipatzen dute askok: “Zergatik etorri gara hona bizitzera?” galdetzen zieten negarrez bere gurasoei. Ugerra eta kedarra zerion Bilbo Handiari garai haietan, eta haurrentzat zaila zen testuinguru horretan etorkizun hobe baten promesa ikustea.

“Lokatzez beteta gogoratzen dut haurtzaroa”, dio Albarranek bere bizilekua izan zen tokira bueltatzen delarik, gaur egun Ollargango parke handira, hain zuzen ere. Auzo hark ‘Gran Vía’ bezala ezaguna zen errepide nagusi bat zeukan. Irribarre egiten gogoratzen du Florenek.”Ez zegoen saneamendu sistemarik eta ur zikinak kudeatu ahal izateko auzolana egin behar zuten herritarrek, garai hartako Udalaren baimenarekin, kaleetan hodiak ipini ahal izateko”.

Ollargango auzo zaharra // Ollargango Auzo Elkartea

Bakoitzak bere etxea

Testuinguru makur horretan, eta Euskal Herriko klima heze eta euritsuari aurre eginez, Ollargango muinoaren goiko aldean eraiki zuten lehen auzoa, ‘Auzo Zaharra’ deritzona. “Askotariko eraikinak ikus zitezkeen lehen auzo hartan”, esan du Florenek. “Etxolak zeuden baina baita arkitektoen planoekin eraikitako etxebizitza gutxi batzuk ere”.

Kontraesankorra badirudi ere, etxola eta etxeen arteko konexioa, muino batean eraikita egonik, eskailera eta arrapalen bidez egiten zen; familiak oso gazteak ziren eta irisgarritasun arazorik ez zen izaten, eta izatekotan ezin zen berehalakoan konpondu. Florenek 15 urte zituenean, iritsi ziren bere aitite eta amama Ollarganera: “Erretiratuak ziren eta beste etxe batean hasi ziren bizitzen”.

Egoera ez zen batere samurra, hala ere, euren etxeak eraikitzen zituzten maldan eraikitzea erabat debekatuta zegoelako legez. Gauaren abaroan aritzen ziren, iluntasunaren erdian eta gaueko ordu txikiak arte. “Egunean zehar eraikitzen baziren, polizia etorri eta momentuan bertan eraisten zituen etxeak”. Beraz, ilargiaren argipean eraikitzen zituzten oinarrizko materialekin. Oholak eta harri blokeak elementu oso erabiliak izan ohi ziren. Azken hauek pilatzeko erraztasun handia eskaintzen zuten, eta eraikinak arin batean sortzen ziren.

Auzotar bat, lanean, haur bien begiradapean // Ollargango Auzo Elkartea

“Lau horma eta teilatu bat eraikitzen zirenean, helburua lortzen zuten herritarrek: barruan jaioberri batekin ama bat sartzen zen bizitzera, eta etxe hura eraistea ezinezkoa zen”, dio Albarranek. Auzotarrek gogoz egiten zuten lan eta egunetik egunera etxe berriak agertzen ziren Ollarganeko muinoan. Egoerak ez zuen atzera bueltarik.

“Hurrengo egunean polizia etortzen zenean ez zeukan zer eginik: nola eraitsiko zuten ama eta jaioberri bati babesa ematen zien etxe bat? Gehienez jota isun bat jartzen zieten”. Poliziak ezikusiarena egiten zuen, eta auzoa, urteek aurrera egin ahala, hazkunde izugarria ezagutu zuen. Etxea eraikita, hobekuntzak egiten zizkioten: elementu berriak ipini, eraikuntza handitu…

“Hurrengo egunean polizia etortzen zenean ez zeukan zer eginik: nola eraitsiko zuten ama eta jaioberri bati babesa ematen zien etxe bat? Gehienez jota isun bat jartzen zieten”

60. hamarkadara arte ez zen ur ez elektrizitate zerbitzurik egon modu ofizialean, Auzo Zaharrean. Meategien gertutasunagatik, eta modu batean edo bestean elektrizitatea eskuratzeko modua lortzen zuten auzotarrek: “Ura lortzeko, Bolintxuko errekan kokatuta zegoen iragazki batetik Bilbora zihoan ura, gaur egun AP-68 autopista ondotik. Ur hura Renferaino heltzen zen eta auzotarrek, ur ponpa baten bidez muinoko goiko partean kokatuta zegoen urtegira garraiatzea lortu zuten. Bertan, giltza zabalduz, ura auzo osora heltzen zen. Egoera zaila izan arren auzotarrek irudimena eta euren bizitza hobetzeko gogo bizia zeukaten alde”.

Jaiak, auzo zaharrean// Ollargango Auzo Elkartea

Florenek bere haurtzaroko egun horiek gogoan ditu: “Uraren giltza zabaltzen zutenean denbora mugatua geneukan erabili ahal izateko. Gogoan dut itxi egiten zutenean muinoko goiko aldean zegoen zingirara joaten ginela uraren bila, gero komunean erabili ahal izateko”. Ura eta hotza izan ziren, Albarranen berbetan, garai hartan zituzten problema handienak: “Etxeko zulo batetik kanpoaldea ikusten nuen. Aitak etengabe egiten zituen konponketak etxean, ondo bizi ahal izateko”.

Lehenengo etxolan 10 urte eman ostean, Florenen familia bigarren etxebizitza batera lekualdatu zen. Beherago kokatuta zegoen eta hezetasuna, beraz, handiagoa zen: “Etxea hobeto zegoen, inguruan zanga bat geneukalako. Hala ere, hezetasunak lurreko oholak usteltzen zituen”. Bost urte eman zituzten etxe berri hartan.

Floren, bere etxea kokatuta zegoen leku berean // Geuria

Gutxirekin, “pozik”

Egoera txarrean bizi baziren ere, Ollargango auzotar gehienek “poztasunez” gogoratzen dituzte Auzo Zaharrean bizi izandako urte gogor horiek. “Beharrak lortu zuen hori” ondorioztatu du Ollarganekoak. “Oso gogorra da kanpotik leku berri eta ezezagun batera lan egitera heltzea eta Auzo Zaharreko bizilagunek helduera erraztu egiten zieten auzotar berriei. Oso bihozbera izan zen bertakoen aldetik, eta benetan eskertzekoa”.

Denborak aurrera egin ahala, auzo zaharreko etxola horiek hobetuz joan ziren eta etxola baino etxeak izaten hasi ziren. Auzoa itxura hartzen joan zen (150 etxebizitza baino gehiago egon ziren azken urteetan) eta saltoki txikiak zabaldu zituzten.”Umea izanik oso negozio txikiak bezala gogoratzen nituen. Pentsa ezazu nolako negozioak izango ziren!”, dio barrez. Hasiera batean mandoek bultzatutako gurdietan igotzen zituzten aldapan gora denda txiki horietako produktuak. Urte batzuk geroago kamioiek ordezkatu zituzten animaliak.

Auzotar batzuk// Ollargango Auzo Elkartea

Urteek aurrera egin ahala, kooperatiba sortu zuten auzoan, eta horrek aldaketa nabarmena ekarri zuen Ollarganera. Izan ere, urte gutxira, 70. hamarkadan, gaur egungo etxebizitzak eraiki zituzten auzoan. “Aldaketa izugarria izan zen. Ez zeukan zerikusirik aurreko urteetan bizi izandakoarekin”.

1968an, 14 urte zituela, Floren Huescara joan zen langileen semeen beka baten bidez. Bertan janaria, arropa eta askotariko erraztasunak izan zituen Ollarganekoak. Aragoi aldean hilabete batzuk eman ostean Arrigorriagara itzuli zen Albarran, Gabonetako oporretan: “Ollargango pisuak berri-berriak ziren. Nire osaba ezkondu zen eta seme-alabak izan zituen. Bigarren etxe hura eman genien eta gu etxebizitza berrietara lekualdatu ginen. Ez zegoen ur edangarririk ezta kalefakzio zerbitzurik ere. Horrela hilabete bat eman genuen”.

“Ollargango pisuak berri-berriak ziren. Ez zegoen ur edangarririk ezta kalefakzio zerbitzurik ere. Horrela hilabete bat eman genuen”

Gabonetako oporren ostean Huescara itzuli zen Floren eta bere familia Ollarganeko etxebizitza berrietako bizimodura moldatzen hasi zen, betiko auzotarrekin. “Auzokide guztiak Auzo Zaharrekoak ziren”. Baina betiko auzokide horiez gain kanpotik etorritako familiak heldu ziren bertara bizitzera, eta horrek eragina izan zuela azaldu du Albarranek: “Momentura arte geneukan auzo-izaera hura galtzen hasi zen orduan: jendeak ez zeukan auzoarekiko ardura bera. Auzoaren gainbeheraren hasiera izan zen”.

Bilbo, Ollarganeko auzo zaharretik // Ollargango Auzo Elkartea

Ordutik hona, auzoak hainbat aldaketa eman dira, etengabe handitzen joan da eta Albarranen ustez, hasierako giro hura guztiz galdu da, auzoak berezkoa duen nortasuna galduz. Gaur egun ere, auzoaren irisgarritasuna hobetzeko lanak egiten dabiltza, Ollargan hankaz gora jarriko duen bi urteko esku hartzea.

“Auzoa sortu zuten garaian, ez zuten Ollarganen etorkizunean pentsatu: ez zegoen igogailurik, eskailera ugari jarri zituzten… eta auzotarrak zahartzen joan dira. Gurasoak zaintzea egokitu zitzaidanean etxetik irten eta errepidera egin dute salto, espaloien amaieran eskailerak baino ez zeudelako”.

Ollargan auzoaren bilakaera ezagutu du Albarranek, hamarkadaz hamarkada. Lokatzean hasi, eta langileek egoera zelan irauli zuten lehen eskutik bizi izan du. Horregatik, iraganak eta orainak utzitako ikasgaiak etorkizunaren oinarri izatea desio du, auzoak bere nortasunari eutsi diezaion.

Albarran, duela urte gutxira arte bizi izandako kalean // Geuria

☉ Arrigorriaga

‘Emakumeok plazara’ ekitaldiak eta erromeriak jendez bete du Arrigorriagako udaletxeko plaza, M8an

‘Emakumeok plazara!’ izeneko kontzentrazioa eta Berdintasun Kontseiluaren adierazpenaren irakurketa egin zuten, eta jarraian erromeria

|

Jendea, elkarretaratzean // Arrigorriagako Udala

Joan den Martxoaren 8an elkarretaratzea egin zuten Arrigorriagako udaletxearen plazan. Bertan ‘Emakumeok plazara!’ izeneko kontzentrazioa eta Berdintasun Kontseiluaren adierazpenaren irakurketa egin zuten.

Jarraian ‘Emakumeon eskubideen alde dantzan’ erromeria egin zuten leku berean, Aritz Berri dantza taldearen eskutik.

Hurrengo egunetan jarduera gehiago antolatu dituzte herrian.

Egitaraua | Emakumeen Nazioarteko Eguna Arrigorriagan 2026

Martxoak 11, asteazkena
17:00 Umeentzako ipuin kontalaria (Virginia Imaz): ‘Bigarren printzesa’, Lamiaena
Euskara eta Berdintasun Saila

Martxoak 21, larunbata
19:30 Antzerkia: ‘R&J’ La dramática errante, Lonbo aretoa
Kultura Saila

Osorik irakurri

☉ Arrigorriaga

Arrigorriagako Udalak eta Foru Aldundiak Abusuko babestutako 50 etxebizitzen arazoari irtenbidea eman gura diote, elkarlanean

David Cidre zinegotziaren arabera, helburua da lursailaren jabetza erabat udalarena izatea, Eusko Jaurlaritzarekiko kudeaketak arintzeko

|

Abusuko etxebizitzak // Geuria

Martxoaren hasieran GEURIAn iragarri lez, joan den astean Maite Ibarra Arrigorriagako alkatea eta David Cidre Auzoetako eta Etxebizitza zinegotzia Bizkaiko Foru Aldundiko Elixabete Etxanobe Ahaldun Nagusiarekin batzartu ziren helburu zehatz batekin: Abusuko babestutako 50 etxebizitza berrien proiektuan aurrera egitea.

Bilera hartan “desberdintasun teknikoak gainditzeko borondatea berretsi dela” azaldu dute Arrigorriagako Udaletik. Izan ere, lurraren jabetzaren auzia konpontzeko hainbat aukera aztertu ziren.

Joan den urtarrileko Osoko Bilkuran Arrigorriagako Udal Gobernua Abusun babestutako 50 etxebizitza eraikitzeko proiektua jasaten ari den atzerapenaren inguruan aritu zen: Arrigorriagak 2024an onartu zuen HAPOan etxebitza babestua eraikitzeko hainbat lursail lagatzen zizkion Eusko Jaurlaritzari, horien artean Abusukoa. Egitasmo honek, baina, urtebete baino gehiago darama geldirik. 

David Cidre zinegotziak Osoko Bilkuran zehaztu zuenaren arabera, “lurraren jabetzea osoa ez da udalarena, erdibana dauka Aldundiarekin. Lurzorua lagatzeko Aldundiak etxebizitza kopuru bat eskatzen du trukean, guk bete ezin duguna. Eusko Jaurlaritzak, bere aldetik, eta Denis Itxaso buru duenetik, lursaila doan ematea eskatzen du”. 

Joan den asteko bileran, Udalak gaur egun Aldundiarena den zatiaren doako lagapenaren aldeko lehentasuna helarazi zuen, “baina foru erakundeak ez zuen aukera hori onartu. Hala ere, Aldundiak prestasuna agertu du proiektua bideragarri egingo duen akordio batera iristeko baldintzak malgutzea ahalbidetuko duten formulak aztertzeko”, gehitu dute Arrigorriagako udal ordezkariek. “Fase honetan oraindik ez dago akordio itxi bat mekanismo zehatzari buruz,
ezta inplikatutako lursailen inguruan ere. Bi aldeak bat etorri dira lanean jarraitzeko, bai
teknikoki bai politikoki,
aurrera egitea ahalbidetuko duten alternatibak arakatzeko”.

Abusuko etxebizitzak // Geuria

Blokeotik irteten

Bilera positibotzat jo arren, Udaletik azaldu dute lana dagoela gogorarazi dute. Eta datorren fasean bi erakundeetako zerbitzu teknikoek bi aldeentzat asebetegarria izango den akordio bat gauzatzea ahalbidetuko duten aukerak aztertuko dituztela iragarri dute.

“Urrats garrantzitsua eman dugu, borondate politikoa badagoela ikusi baitugu”, izan dira Maite Ibarraren berbak. “Orain, lanean jarraitzea dagokigu lurraren titulartasuna ebatziko duen formula bat zehazteko eta gure gazteek eta familiek behar dituzten 50 etxebizitzak lehenbailehen bideratzeko”.

Maite Ibarra: “Lanean jarraitzea dagokigu gazteek eta familiek behar dituzten 50 etxebizitzak lehenbailehen bideratzeko”

“Topaketa honek lan-esparru bat irekitzen du akordio baterantz joateko. Helburua da jabetza erabat udalarena izatea, Eusko Jaurlaritzarekiko kudeaketak arintzeko. Oraindik bidea badago ere, bide hori elkarrekin egiteko konpromisoa dugu”, azaldu du Cidrek.

Osorik irakurri

☉ Arrigorriaga

Arrigorriagako Padura Futbol Taldea: “Guk dakigula ez dago gure jokalarien kontrako salaketarik”

Futbol klubetik adierazi dute Urruma Talde Feministako eta Bidaure elkarteko komunikatuak “frogarik eta egiaztatu gabeko informazioa” duela

|

Futbolera jokatzeko baloiak // Bastian Wardana, Unsplash

Padura klubeko zuzendaritza batzordeak jakinarazpen ofiziala egin du mutil adingabeko batzuek emakumezkoen taldeko jokalari adingabeko bati egindako sexu eraso baten haritik. Guztira bost mutil adingabe salatu dituzte gertaera honen haritik. Ertzaintzak ikerketa abiarazi zuen eta kasua Adingabeen Fiskaltzara bideratu du.

Berriak bazterrak astindu ditu eta Arrigorriagako Urruma Talde Feminista eta Bidaure elkarteak egindako komunikatuaz gainera Udalak ere babesa eskaini die erasotutako neskari zein bere familiari. Gainera, Udaletik “beharrezko neurriak hartzea” eskatu diote Padura futbol klubari.

Erantzun modura, Arrigorriagako futbol taldeak jakinarazpen ofiziala argitaratu du martxoaren 6an, ostirala, 21:00ak aldera.

“Lehenik eta behin, klubak gogor gaitzesten du edozein eraso mota, bai eta egoera hori eragin duen bideoaren hedapen arduragabea ere”, izan dira lehen hitzak, eta material horren zabalpenak, bereziki adingabeei eragiten dienean, “ekintza guztiz arduragabea” dela azaldu dute.

“Era berean, Padura klubak irmo gaitzesten ditu Bidaure elkarteak eta Urruma elkarte feministak zabaldu dituzten funtsik gabeko akusazioak”, jarraitu du iragarpenak. “Informazio faltsua edo kontrastatu gabea zabaltzeak errealitatea desitxuratzeaz gain, kalte larria eragiten die adingabeei, haien familiei eta kirol-komunitate osoari”, gehitu dute eta Bidaurek zein Urrumak egin duten komunikatuak “frogarik eta egiaztatu gabeko informazioa” duela seinaleztatu dute.

Bestalde, hainbat kontu argitu nahi izan dituzte Arrigorriagako futbol taldetik: “Bideoa ez zuen Padura klubeko jokalarik zabaldu; Ez dago jasota gure instalazioetan inolako sexu-erasorik -jazarpenik edo indarkeriarik- gertatu denik; Klubak gaur egun ez du gure jokalarien aurkako salaketarik egiaztatu izanaren berririk; Aipatutako gertakariak ez ziren klubaren jardueren esparruan gertatu, ezta haren ikuskaritzapean ere”.

Santo Kristo futbol zelaia // Geuria

Azarotik, jakitun

Klubeko ordezkarien arabera, iazko azaroan izan zuten jokalari bat inplikatzen zuen bideo baten berri: “Egoera horren aurrean berehala aktibatu ziren babeserako barne-protokoloak eta prebentzio neurri zehatzak hartu ziren ingurune zehatz bat bermatzeko”. Neurri horien artean entrenamendu-ordutegien aldaketa partziala ageri da, Bidaure elkarteak lehen momentutik gaitzetsi duena.

Futbol taldetik ere adierazi dute gertaeren berri izan zenetik klubak “familiarekiko elkarrizketa eta lankidetza bide guztiak” ireki dituela, “etengabe komunikatuz eta informazio zehatza eskatuz, lege esparruaren barruan eta adingabeen eskubideak errespetatuz”.

Komunikatuaren azken lerroetan, klubetik dagozkion lege-akzioak abiarazteko eskubidea beretzat gordetzen dituztela adierazi dute, “informazio faltsua zabaltzen duten edo gertaera horien erabilera desegokia egin duten pertsona fisiko edo juridiko guztien aurka”.

Osorik irakurri

☉ Arrigorriaga

Arrigorriagako Udalak “hainbat gaztek” eduki sexualeko bideo bat baimenik gabe zabaldu izana deitoratu du

Udalak neskari eta bere familiari babesa eskaini die eta Padura Futbol Taldeari beharrezko neurriak hartzeko eskatu dio

|

Arrigorriagako udaletxea // Geuria

Arrigorriagako Udalak “kezka eta erabateko gaitzespena” adierazi ditu ustez “hainbat gaztek” eduki sexualeko bideo bat baimenik gabe zabaltzearekin eta horren ondoren biktimak jasan duen jazarpenarekin lotuta.

“Halako jokabideek pertsonen intimitatea, duintasuna eta eskubideak urratzen dituzte, eta
indarkeria matxistaren adierazpen gisa ulertu behar dira. Gainera, horrelako ekintzek
ondorio larriak izan ditzakete biktimentzat, batez ere adingabeak tartean daudenean”, adierazi dute udal ordezkariek.

Guztira bost mutil adingabe salatu dituzte. Ertzaintzak ikerketa abiarazi zuen eta kasua Adingabeen Fiskaltzara bideratu du.

“Arrigorriagako Udalak argi adierazi nahi du: ez dugu onartzen indarkeria matxistaren
adierazpenik, ez espazio publikoan, ez pribatuan, ezta ingurune digitalean edo kirolesparruan ere”, diote.

“Beharrezko neurriak hartzea”

Udal arduradunek adierazi dutenez, gertaeren berri izan duten momentutik bitartekaritza-lanak egin dituzte neskaren familiarekin eta Padura Futbol Taldearekin.

“Bilera horien helburua izan da egoera hau gaitzestea, familiari babesa eskaintzea eta futbol taldeari beharrezko neurriak hartzeko eskatu zaio”, diote.

Kirol eta Berdintasun arloak elkarlanean daudela jakinarazi dute Udaletik, eta elkarrekin “hainbat ekimen” ari direla sustatzen esan dute: “Emakumeen kirolari benetako babesa eta ikusgarritasuna emateko ekintzak, aholkularitza juridiko zein teknikoa eta emakume taldeentzako autodefentsa feminista tailerrak, besteak beste”.

“Ildo horretan lanean jarraituko dugu, kirolean ere berdintasunezko jarrerak sustatuz eta indarkeria matxistaren aurkako politikak bultzatuz”, gaineratu dute.

“Udal honek, bere eskumenen esparruan eta indarrean dagoen legeria aplikatuz, gero eta
bidezkoagoa, berdinzaleagoa eta indarkeriarik gabeko gizartea eraikitzen laguntzeko
ekintzak sustatzen jarraitzeko erantzukizuna hartzen du bere gain”, diote.

Gaitzespena eta babesa

Emakumeen aurkako edozein indarkeria-adierazpen gaitzesten duela adierazi dute Arrigorriagako Udaletik: “Ez dugu onartu behar, ez dugu isilik geratu behar, eta gure babesa adierazi behar diegu indarkeria jasan dutenei edo jasaten ari direnei. Azken batean, banakako zein kolektiboki erantzukizuna hartu behar dugu eraso matxisten aurrean”.

“Udalak, halaber, babesa eta elkartasuna adierazi nahi die biktima eta familiari, eta gogorarazi nahi du biktimaren errua edo erantzukizuna bilatzea indarkeria berriro errepikatzea dela. Horregatik, herritar guztiei dei egiten zaie arduraz jokatzeko eta zurrumurruak ez elikatzeko, bereziki, biktima izan daitezkeenekin zerikusia duten informazioari dagokionez”, adierazi dute.

Indarkeria matxista gizarte osoari eragiten dion egiturazko arazoa dela esan dute udal ordezkariek.

Osorik irakurri

☉ Arrigorriaga

Ertzaintzak Adingabeen Fiskaltzara bideratu du Arrigorriagako sexu-erasoaren kasua

Bost adingabe salatu dituzte Arrigorriagan, beste adingabe baten aurka sexu-jazarpena leporatuta

|

Ertzaintzako kotxeak // Geuria, artxiboa

Sexu-eraso bat salatu dute Urruma Arrigorriagako Talde Feministak eta Bidaure genero indarkeriaren biktima diren haurrak babesteko elkarteak, atzo GEURIAn publikatu bezala.

Padura Futbol Klubeko mutil adingabe batzuek emakumezkoen taldeko jokalari adingabe baten aurka egin dute sexu-jazarpena: “Jokalari horiek adingabea jazarri dute entrenamendu saioetan eta horrek adingabeak jasaten duen egoera larriagotu baino ez du egin”, salatu dute bi elkarteek, eta “irmotasun falta” leporatu diote kirol erakundeari.

Guztira bost mutil adingabe salatu dituzte. Ertzaintzak ikerketa abiarazi zuen eta kasua Adingabeen Fiskaltzara bideratu du.

Padura Kirol Klubak otsailean iragarri zuen genero-berdintasun eta indarkeria matxistaren aurkako protokoloa sortuko duela, baina Urrumak eta Bidaure elkarteek salatu dute “ez dutela eman kasu hauetan espero zitekeen erantzunik, indarkeria matxistaren aurkako protokoloetan eta sustatu nahi omen dituen printzipioetan oinarrituta”.

“Eskura dauden neurri guztiak ez aktibatzea eta biktimari bizkarra ematea onartezina eta umiliagarria da emakume guztiontzat, eta gizartearentzat, oro har. Gainera, Klubaren ekintzek eredu izan beharko lukete Kluba osatzen duten pertsona guztientzat, gehienak adin txikikoak izanik”, adierazi zuten Bidauretik, eta haurrak babestea eta indarkeria matxista desagerraraztea ezin direla irudi-kanpainak izan nabarmendu dute“Erantzukizun etikoa, soziala eta legezkoa dira”.

Osorik irakurri