Sareak

☉ Basauri

Lara Arroyo: «Ezin duzu zure burua feministatzat hartu trans pertsonak alde batera uzten badituzu»

Bakardadean bizi izan du bere transexualitate prozesua Lara Arroyo Lesta basaurriarrak. Orain gogotsu dago bizitakoa kontatzeko, eta GEURIArekin berba egin du

|

Lara Arroyoren hitz egin dugu transexualitateaz // Geuria

Trans Legea behin betiko onartu du Diputatuen Kongresuak. Otsailean onartu zuten eta indarrean sartuko da Estatuko Aldizkari Ofizialean argitaratzen denean. Genero autodeterminazioa aitortzen du testu berriak. Lege berriaren arabera, pertsonaren borondatea da baldintza bakarra erregistroan sexua aldatzeko; 14 eta 16 urte artekoen kasuan gurasoen edo tutoreen baimena beharko dute; eta 12 eta 14 urte artekoek, epaile baten baimena. 12 urtetik beherakoek ezin izango dute sexua aldatu erregistroan, baina bai izena aldatu NAN agirian. Trans Lege berria onartuta, Lara Arroyo Lesta (Basauri, 1998) gazte transexualarekin berba egiteko aukera izan dugu, eta bere trantsizio prozesua zelan bizi izan duen azaldu digu.

Nor da Lara?
Lara 24 urteko neska bat da, Bilboko denda batean lan egiten duena, eta uste dut neskato bat zenetik nahi zuena lortu duela: bere burua emakume gisa ikustea.
Nola deskribatuko zenuke zeure burua? Neska oso borrokalari bat bezala deskribatzen dut nire burua, inoiz ez dut etsi nire helburua lortu arte.

Noiz hasi zinen Lara bezala aurkezten?
20 urterekin, trantsizioarekin hasi nintzenean. Ahizpa bat daukat, ni baino 3 urte eta erdi nagusiagoa, eta dagoeneko 4 urterekin esaten nuen bera bezalakoa izan nahi nuela. Orduan esan zidan: “Ez da ezer gertatzen, operatu eta kito”. Hor konturatu nintzen aukera bat egon zitekeela, baina ez nion buelta gehiagorik eman nagusiagoa izan arte.

Okerreko gorputz batean jaio zinen.
Ez nuen sentitzen okerreko gorputzean nengoenik. Niri gustatzen zitzaizkidan pertsonak bezalakoa izan nahi nuen. Ikusten nuen nire gorputza modu batean garatzen ari zela, ni zelan tratatzen ninduten, modu batera deitzen nindutela edo gorrotatzen nuen modu batean janztera behartzen nindutela. 16 urterekin, oso gertuko lagun bati —gaur egun ere konfiantza handia dut beragan— esan nion: “Emakume jaio banintz zoriontsu izango nintzateke, eta ez zait burutik kentzen”.

Zelakoa zinen umetan, Lara?
Nerabeago nintzenean, 11 edo 12 urterekin, eskola-jazarpena jasan nuen. Nire ikaskideek futbolariengan edo Cristiano Ronaldorengan pentsatzen zutenean, nik Lady Gaga, Tomb Raider eta Lara Croft izan nahi nuela pentsatzen nuen. Gimnasia-aldageletan aldatzen nintzenean, nire gelako batzuek emakume baten gorputza nuela esaten zidaten min egiteko asmoz. Baina min eman beharrean oso pozik joaten nintzen etxera, nik nahi nuen bezala ikusten nindutelako.

Jasan zenuen jazarpen horrek indartsuago egingo zintuen.
Bai. Emakume bezala tratatzen nindutenean izugarri pozten nintzen, baina egia da, era berean, ez nuela lagunik izan: neskek mutil bat bezala ikusten ninduten bitartean, mutilek neska bat bezala ikusten ninduten. Marjinazio hori ez zen atsegina izan, baina mutilek ni neskatzat hartzea gustatzen zitzaidan.

Nola bizi izan zenuen zure trantsizioa?
Oso trantsizio zaila bizi izan dut, bakarrik bizi izan dudalako. Tratamendu hormonala hasi nuen izena jakin barik. Lara nintzela esan nuenean hilabete batzuk neramatzan tratamenduarekin.

2020an hasi zenuen trantsizioa, pandemiaren urtean.
Hala da. 2020ko abuztuan hasi nuen trantsizioa. Gogoan dut familia-medikuarenera joan nintzen lehen aldia. 2020ko martxoaren 3an izan zen, eta 13an konfinatu gintuzten. Gogor samarra izan zen. Eta gogoan dut nire izena 2020aren amaieran erabaki nuela.

Nolakoa izan da trantsizio-prozesua?
Gizarte Segurantzaren bidezko trantsizio-prozesua hasteko, familia-medikuarenera jo behar izan nuen. Familia-mediku hori jakinaren gainean badago, badaki Gurutzetako Ospitalean dagoen Genero Identitatearen Unitatera bideratu behar zaituela.

Eta zure familia-medikua jakinaren gainean zegoen?
Ez. Nik esan nion Gurutzetako Genero Identitatearen Unitatera bideratu behar ninduela, baina lehenago Basauriko Osasun Mentalera bideratu ninduen. Osasun Mentaletik telefonoz deitu zidaten —ordurako konfinatuta geunden— eta denborarik ez galtzeko esan zidaten; garbi ikusten zela zer nahi nuen. Orduan, mediku kontsulta-orri bat egin zidaten eta familia-medikuak berak Gurutzetara bidali ninduen. Han beste proba psikiatriko bat egin behar izan nuen —ez psikologikoa— tratamendu hormonala jaso ahal izateko. Bertan erantzuna baiezkoa ala ezezkoa izan zitekeen. Eta prozesu horrek asko atzeratu zezakeen zure trantsizioa.

Nolakoa izan zen proba psikiatrikoa?
Nik lege zaharrarekin aldatu nuen izena. Bi urteko hormona-tratamendua behar nuen. Gainera, txosten psikiatriko bat eraman behar izan nuen, zioena nik ez nuela ez disforiarik, ez bestelako patologiarik. Test bat egin zidaten eta galderak gogor samarrak izan ziren. Gogoan dut egin zidaten galdera hau: “Eta zuk nola dakizu trantsizioa egin nahi duzula?”. Nik oso argi neukan, beti pentsatzen nuen neure buruarengan modu femeninoan, eta besteek ni hala tratatzea nahi nuen. Argi zegoen, eta, gainera, inor ez da proba psikologiko eta psikiatrikoetan sartzen, ezta ebakuntzetan ere. Ez dugu osasun-mailaren kostuaz hitz egingo, horrek dakarren diru-kostuaz baizik. Izan ere, Gizarte Segurantza oso ondo dago, baina zertarako balio dizu doan den zerbaitek, inoiz iristen ez bada? Trantsizio-prozesua 10 urte kostatuko bazait, eta 30 urterekin ebakuntza egiten badut, nork itzuliko dit nire gaztaroa? Inor ez da honetan sartzen kapritxo batengatik. Inor ez.

Denbora oso garrantzitsua da.
Erabat. Denborak asko jokatzen du zure alde. Hau da, zenbat eta denbora gehiago aurreztu, orduan eta hobeto. Nahi edo ez, trans izateagatik jazarpena jasan dezakezu bizi garen gizarte honetan. Lan mailan batez ere. Kalean txutxu-mutxuei aurre egin behar diezu, hala nola, “begira hori, trabelo bat da”. Hori gertatzen da, eta alde horretatik denbora da erronka handiena: trantsizioa zenbat eta lehenago hasi, orduan eta denbora gutxiago emango duzu gaizki pasatzen, eta gorputzean aldaketa errazagoak izango dituzu.

Trantsizioa bakarrik bizi izan duzula aipatu duzu.
Bai. Nire familiak modurik okerrenean jakin zuen. Nik hasieran ez nuen erabat argi. Zalantzak nituen eta nire ingurukoengan inpaktua oso handia izan zitekeen. Ez nintzen esatera ausartu. Medikuarenera joan nintzen eta Basauriko Osasun Mentalean balorazio psikologiko bat egiteko bolantea eman zidan. Bolante horrek zera zioen, hitzez hitz: “Emakumea izanda zoriontsuagoa izango da”. Papera nire logelan utzi nuen, eta aitak aurkitu eta horretaz galdetu zidan. Zer gertatzen zitzaidan kontatu nion eta amari ez esateko esan nion, ziur ez nengoelako. Hala ere, gelatik irten eta amari kontatu zion. Ez zen erraza izan. Trantsizioa bakarrik bizi izan nuen.

Gogorra izango zen zuretzat bakardadean bizitzea.
Oso gogorra izan zen. Nire familiak bazekien hormonatzen ari nintzela, baina ezin nuen esan etxean nola nengoen edo nola sentitzen nintzen. Nire etxean transexualitateari buruz zituzten erreferentziak Cristina La Veneno edo Carmen de Mairena ziren. Trans emakumeak, prostitutak, marjinalitatearekin lotutakoak. Baina duela 30 edo 40 urteko egoerez ari gara. Gaur egun ez da gauza bera. Ulertzen dut haiek sentitzen zutena, baina desinformazioa zuten gaiaren inguruan.

Gizartearen gaitzespena sentitu duzu uneren batean?
Ez dut inoiz kalean gaitzespenik sentitu, ez lan-arloan, ez jazarpen sexualik, ez ezer. Inoiz ez. Guztiz kontrakoa. Baina egia da trans izateagatik baztertuak edo erasotuak izan direla hainbat pertsona.

Kontaiguzu nolakoa izan zen zure nortasun-agiriaren aldaketa.
Nire izena erabaki nuenean, Bilboko Erregistro Zibilean hitzordua hartzea erabaki nuen, eta han eskuorri bat eman zidaten, Ikeako argibide-liburuxka bat balitz bezala. Bertan jartzen zuenez, gutxienez 2 urteko hormona-tratamendua behar nuen, baita tratamendu horrekin nengoela egiaztatzen zuen mediku-ziurtagiria eta genero-disforia gisa diagnostikatuta nengoela egiaztatzen zuen ziurtagiri psikiatrikoa ere —gaur egun ez da beharrezkoa—. Era berean, nortasunaren nahasmendua bezalako psikopatologiarik ez nuela ere egiaztatu behar izan nuen. Gero, NAN zaharra eta jaiotza-agiria eraman behar izan nituen.

Trabarik aurkitu zenuen bidean?
Paperak atzera bota zizkidaten, Gurutzetan eman zidaten paperean transexualitatea diagnostikatu baitzidaten, baina ez zeuden garbi zehaztuta hartzen nituen hormona-dosiak. Dena zehatz-mehatz jarri behar nuen. Gainera, nik ez nuen genero-disforiarik: Gurutzetako hitzordu psikiatrikora behartuta joan nintzen. Eta ebakuntza egin zidatela zioen ziurtagiri bat ere eraman nuen. Hori guztia eskatuta, azkenean lortu nuen, ia 3 urteren ondoren, nortasun-agiria aldatzea. Lege zaharrarekin aldatu nuen.

Orain legea aldatu da.
Bai. Gaur egun izena alda daiteke inolako mediku-ziurtagiririk gabe. Izan ere, pentsa ezazu, mundu guztia ez dago prest mediku-tratamendurako. Hormonak hartzea, adibidez, ez da ona pertsona batzuentzat. Edo beste barik, pertsona batek ez du hormonatu nahi. Orain autodeterminazioa ematen da 16 urtetik gora.

Operazioei dagokienez, ba al dago aukerarik osasun publikoaren baitan egiteko?
Bai, baina itxaron-zerrenda ikaragarria da. Urteetakoa. Oso ondo dago dohainik izatea, pertsona batzuek ezin dutelako 20.000 euro gastatu ebakuntza pribatu batean. Nik ebakuntza pribatua egin nuen. Gaur egun, Osakidetzaren bitartez ez nintzateke oraindik operatuta egongo, eta 3 urte igaro dira!

Nerabe zinenean transexualitateari buruzko informaziorik jaso zenuen?
Ikastetxean Beldur Barik emakumeenganako indarkeriaren aurka emandako hitzaldiak gogoratzen ditut, baina ez dut gogoratzen trans pertsonei buruzko hitzaldirik, ezta homosexualitateari buruzkorik ere. Inoiz ez. Osasun Mentalean, Genero Identitatearen Unitatera bideratu ninduten zuzenean, baina unitate hori medikoa baino ez da: hormonak erregulatzen dizkizun endokrino bat jartzen dizute, edo kirurgia-unitate bat ematen dizute, zuk zure gorputzeko atal batzuk aldatu nahi badituzu.

Izan zenuen informazio eza konpontzeko, orain zure trantsizioa nola bizi izan duzun zabaldu nahi duzu lau haizetara.
Bai. Beti esan ohi dut: hitz egiten ez dena ez dela existitzen eta existitzen ez dena baztertu egiten dela. Jende askok ez du trans pertsonarik ezagutzen, eta uste dut kontatzeko espazioak baditugu horiek aprobetxatu behar ditugula. Gure istorioak kontatu behar ditugu. Azkenean, asko laguntzen du kontatzen duen pertsona bat aurrez aurre ikusteak, dokumental edo film bat baino askoz gehiago. Oso lagungarria da pertsona bat aurrean izatea noraino iritsi den kontatzeko, pertsona horrek nahi zuena lortu duela azaltzea.

Ikusaraztea oso garrantzitsua da.
Hala da. Adibidez, pausoa ematera lagundu ninduen pertsona hori aurrean izan ez banu, agian itzalean geratuko nintzatekeen. Pertsona horrek beste bizitza bat eman zidan. Maiatzean, adibidez, Marienearen bidez hitzaldiak emango ditut Basauriko institutuetan. Ikastetxe horietan ni nengoen egoera berean dagoen jendea egongo da, eta beti nahi izan duena lortu duen pertsona bat ikustean eta entzutean, txipa aldaraz diezaieke. Inork ez dezan bakarrik negar egin, gure bizitza ikusaraztea oso garrantzitsua da. Ikusarazteko bide horretan, Naizen edo Errespetuz bezalako elkarteak daude, pertsonei eta familiei tresnak ematen dizkietenak.

Trans Legea onartu du Espainiako gobernuak duela gutxi.
Aurreko legearekiko aldea autodeterminazioa da. Izena edo erregistroa aldatu nahi baduzu, hormona-tratamendurik gabe eta ezer ziurtatzen duen mediku psikiatrarik gabe alda dezakezu. Gainera, lehen, migratutako jendeak ez zuen sarbiderik, eta orain bai. Transexualitatearen gaiarengatik asiloa eskatzen duen jende asko dago, eta oso ondo dago hemen babestuta egongo direla sentiaraztea.

Uste duzu Trans Lege berri honek datozen belaunaldiei lagunduko diela?
Bai, lege berriak transexualei biderik eramangarriena egingo diela uste dut. Nahiago nuke lege hori niri tokatu izan balitzait. Aurreko legearekin adin nagusikoa izan behar zenuen, orain ez. Orduan, nerabezaroko urte horiek galdu egiten ziren. Gorputza forma batean garatu denean, gauza batzuk ezin dira modu erraz batean aldatu. Batez ere, gizonetik emakumerako trantsizioaren kasuan. Emakumetik gizonerako aldaketa gertatzen denean, askoz errazagoa da zentzu hormonalean eta aldaketa fisikoan. Horregatik da hain garrantzitsua nerabezaroko urte horietan ere trantsizioa egin ahal izatea.

Lege horren kontra agertu den pertsona asko dago.
Transfobia handia dago, baita pertsona publikoen artean ere. Eta hori oso kaltegarria da. Bada gorputzari buruzko diskurtso esentzialista bat, oso zaharkitua, errealitatetik kanpo. Zorionez, beste batzuek beste modu batera kontatzen dituzte beren seme-alaben istorioak.

Transak onartzen ez dituen feminismoa azaleratu da azken boladan. Eskutik joan beharko lukete feminismoak eta LGTBIQ+ borrokak?
Nire ustez, ezin duzu zeure burua feministatzat hartu trans pertsonak alde batera uzten badituzu. Feminismoa gizonak emakumeari ezartzen dion desberdintasunaren aurka borrokatzeagatik sortzen bada, zergatik egin beste eskubide baten kontra? Pertsonak anitzak gara, eta zure pentsamendua norbaiten eskubideen aurkakoa denean izugarria da. Gaia politizatu egin da erabat: transexualitateaz inork ez du ulertzen, baina aldi berean denek hitz egiten dute horren inguruan.

☉ Basauri

Alazne Gomez basauriarra Espainiako halterofiliako txapeldunordea da

|

Alazne Gomez, erdian, Galdakao Halterofilia taldeko Maite Uriarterekin (Espainiako txapelketan finalista izan zen Maite 59 kategorian // Argazkia: Galdakaoko Udala

Espainiako halterofiliako txapeldunorde absolutua da Alazne Gomez basauriarra, 76 kategorian. Txapelketa Ourensen jokatu zen ekainaren 8an eta 9an.

Alazne gaur egun Galdakaoko Halterofilia Taldean dago, eta berarekin batera txapelketan parte hartu zuen Maite Uriarte taldekideak. Maite finalista izan zen 59 kategorian.

Alaznek iaz El Conquistador del Caribe saioan parte hartu zuen –Aritz Irusta galdakoztarrak parte hartu zuen edizio berean-, eta 2022an elkarrizketa egin genion GEURIAn.

Osorik irakurri

☉ Basauri

San Fausto kalean hutsik dauden etxebizitzak soilik hormatzen hasi da Basauriko Udala, “okupazio-arriskua saihesteko”

Batu Elkarlaguntza Sareak sare sozialetan egindako salaketari erantzun dio Basauriko Udalak

|

Batu Elkarlaguntza Sareak sare sozialetan salatu duenez, “Basauriko Udalak San Fausto kaleko 9. eta 11. blokeetako etxebizitza batzuk hormatzeko agindu du aurretiaz abisatu gabe, borrokan ari diren bizilagunak beldurtzeko”.

Basauriko Udalak zehaztu duenez, “hutsik dauden udal-jabetzako etxebizitzak soilik” hormatzeari ekin dio, “okupazio-arriskua saihesteko”.

“Batu Elkarlaguntza Sarearen baieztapenak, “borrokan dauden bizilagunak beldurtzeko helburuarekin” egin direla edo “jarrera oldarkorra” izan dela baieztatzen dutenak, erabat zalantzazkoak dira; kolektibo horren balorazio subjektibo eta partikularrak dira, eta ez dira Udalak egindako benetako egitatetan oinarritzen. Gainera, Bidebik zuzenean jakinarazi zion Batu Elkarlaguntza Sareari hutsik zeuden udal-jabetzako etxebizitzetarako sarbidea baino ez zela ixten ari”, diote udal ordezkariek.

Batu Elkarlaguntza Sareak ere adierazi du sare sozialetan ekainaren 6an Udaltzaingoa bertaratu zela, “eta etxebizitza batzuetan sartzeko saiakera” egin zuela. Basauriko Udaletik esan dute, “legezkoak ez diren okupatzaileek etxebizitzak okupatzea eragozteko eta egoiliarren segurtasuna babesteko” bertaratu zirela, eta, “berdin jokatzen jarraituko du, hutsik dauden udal-jabetzako etxebizitzetarako sarrera blokeatzen, are gehiago kontuan hartuta azken egunetan udal etxebizitza baten legez kanpoko okupazioaren kasuren bat detektatu denean eta pertsona batzuek poliziaren lana oztopatu zutenean”, diote.

“Bidebi, hirigintza-plangintza garatzeko Basauriko Udalaren sozietatea, bi eraikin horietako egoiliar gehienekin akordioetara iritsi da eta helburu berarekin lanean jarraituko du. Legezko okupatzaileek beste bizileku bat izateko eskubidea duten kasuetan, pertsona horiek birkokatu egingo dira, baina Basauriko Udalak ez du inola ere diru-kutxa publikoetara kargatuko eskubide hori jasotzen ez duen okupatzaile baten birkokatzea”, zehaztu dute udal ordezkariek.

Udal-langileak seinalatzea

Beste alde batetik, Batu Elkarlaguntza Sareak bi udal-langile “modu publikoan eta esplizituki” seinalatu izana salatu dute Basauriko Udaletik: “Hori langile horien intimitatean bidegabe sartzea da, eta derrigortze-delitua izan liteke”. Ildo horretan, udal zerbitzu juridikoak horri buruzko lege-ekintzak abiarazteko aukera aztertzen ari dira.

“Bi langile horiek beren eginbeharra baino ez dute betetzen, San Fausto, Bidebieta eta Pozokoetxeko Hiri Erreformako Plan Berezian (PERU) oinarritutako erabaki politiko batetik eratorritako ekintzak gauzatuz. Plan hori Udalbatzak onartu zuen 2018an. Basauriko Udala San Fauston garatzen ari den hirigintza-kudeaketa plangintza horretan aurreikusitakoa da”, diote.

Bilera eskatzea

Batu Elkarlaguntza Sareak bilera bat eskatu du Basauriko udal gobernuarekin San Faustoko bizilagunen birkokatzea negoziatzeko: “Azpimarratu nahi dugu hilabeteotan Udalarekin izan dugun gatazkak helburu bakarra duela: 2018ko HAPOn hitzartutakoa betetzea eta San Fausto kalearen izkinetako egoeratik urrun dagoen jarrera paternalista alde batera uztea. Behin eta berriro eskatuko dugu bizilagunentzat beste bizileku bat”, diote.

Basauriko Udaletik ziurtatu dute ez dagoela gatazkarik: “Errealitatetik oso urrun. Batuk diskurtso populista bat mantentzen du, errealitatetik eta egitik erabat deskonektatua, eta gatazka bat sortu nahi du, gatazkarik ez dagoen lekuan. Basauriko Udala etxebizitza horietarako aurreikusitako eta osoko bilkuran onartutako hirigintza-kudeaketa garatzen ari da”, diote.

“Batu Elkarlaguntza Sarearen jarrera oztopatzaileak arriskuan jartzen du inguru guztia birgaitzea eta Bidebietako aldirietako tren geltoki berria eraikitzea. Estatuko Administrazioak horretarako programatutako finantziazioa garrantzitsua da, eta kolokan egon daiteke. Horrek kalte egiten die basauriar guztiei eta, bereziki, San Fausto, Bidebieta eta Pozokoetxeko bizilagunei”, diote.

Osorik irakurri

☉ Basauri

Solobarria plaza ondoko zabaldegiko estalkia uda amaierarako egongo da jarrita

|

Obrak hasi dituzte eta bi hilabeteko epean bukatuko dituzte // Google Maps

Solobarriako metroko irteeraren alboko zabaldegiko eserlekuen erdiguneko eremuan estalkia jartzeko obrak hasi ditu Basauriko Udalak.

Lanak bi hilabetez luzatuko dira, hortaz, uda amaierarako bukatu dituzte obrak.

Udalak 98.000 euroko inbertsioa egingo du esku-hartze horretan. Otsailean obra gauzatzeko lehiaketa publikoa ireki zuen Udalak eta Abadiñoko Cumenorte enpresak burutuko ditu.

Iazko aurrekontu parte-hartzaileetan proposatu zuten herritarrek Solobarriako metroko irteerako plazatxoa estaltzea.

Osorik irakurri

☉ Basauri

Basauriko Etengabeko Arreta Gunea asteburuan medikurik gabe egongo dela salatu dute

Ez da gertatzen den lehen aldia, eta Martxoaren 7an elkarretaratzea egin zuten Basaurin Etengabeko Arreta Guneen egoera salatzeko

|

Lehen arreta indartzeko kontzentrazioa Basauriko anbulategian // Geuria

Hautsak harrotu ditu Osakidetzeko arduradunek udarari begira Osasun Zentroetarako egin duten plangintzak. Gotzone Sagardui jarduneko Sailburuak ukatu du murrizketarik edo itxierarik egongo denik,  “berregokitzapenak” direla zehaztuz, baina erantzun horrek ez ditu inondik inora sindikatuak eta beste hainbat eragile asetu, eta beste uda batez “murrizketak eta itxierak” egingo direla salatu dute. ELA sindikatuak zera zehaztu du: “neurri horiek erabaki politikoen ondorio zuzena dira, eta ez dute, inola ere, Lehen Arretaren gabeziei aurre egiteko planik planteatzen. Langileak gehiegi kargatzen eta herritarrei eskaintzen zaien zerbitzua murrizten jarraitzea beste planik ez dago”.

Horren adibide, ELA sindikatuak egin duen salaketaren arabera, asteburu honetan bertan Basauriko Anbulategiko Etengabeko Arreta Gunean gertatuko dena: ez da medikurik egongo, eta erizainek hartu beharko dute lanaren zama euren gain. Ez da salaketa hau egiten duten lehen aldia, eta martxoaren 7an bertan elkarretaratzea egin zuten Basaurin, Etengabeko Arreta Guneen egoera salatzeko, hain zuzen ere.

SATSE, ELA, LAB, CCOO, UGT eta ESK sindikatuek deitu zuten mobilizazioa, eta bertan hainbat aldarrikapen plazaratu zituzten: “EAGen egoera larria urrunetik dator: zentro batzuen itxiera, langileen prekarizazioa, mediku faltaren ondorioz ekipoak hankamotz geratzea… Azken arazo honi aurre egiteko Osakidetzak eta gure ESIko arduradunek kontingentzia planak diseinatu dituzte, baina eskuartean dituzten proposamenek ez du ziurtatzen EAG-ak oinarrizko lantaldea diren mediku, erizain eta zelariarekin irekiko direnik. Horrez gain, langileen lan eskubideak are gehiago prekarizatuko dituen neurriak biltzen ditu plan honek. Kontuan hartzekoa da, egun, lehen arretak asumitu ezin dezakeen guztia EAG-ek asumitu behar dutelako”.

Osorik irakurri

☉ Basauri

Eizu Euskaraz! kanpainak Basauriko udal langileen eta herritarren arteko euskara landuko du

Datorren astetik aurrera kanpainaren irudiak ikusiko dira Basaurin eta inguruetan: kanpainaren eslogana, udal langileen eta herritarren arteko elkarrizketak komikietako moduko bunbuilo formatuan, kristaletan eta lurrean ipinitako biniloak…

|

María Fernández eta Asier Iragorri, kanpainaren aurkezpenean // Geuria

Basauriko Udalak Eizu Euskaraz! izeneko euskararen erabilerari buruzko sentsibilizazio kanpaina abiarazi du gaur bertan helburu nagusi batekin: herritarrak udal-administrazioarekin euskaraz jardutera animatzea eta udal langileek euskara lanean zein zerbitzuan erabiltzea.

Kanpainaren aurkezpenean María Fernández euskara zinegotzia eta Asier Iragorri Basauriko alkatea izan dira, ekimenaren nondik norakoak aurkezten, udaletxeko sarreran bertan: “Herritarrei ikusarazi nahi diegu hizkuntza-eskubideak dituztela eta Udalean euskaraz eman diezaiekegula arreta”, azaldu du Iragorrik. “Izan ere, euskara administrazioaren eremuan ere erabil dadin nahi badugu, basauriarren laguntza behar dugu”.

“Badugu egitekorik”, esan du Maria Fernándezek. “herritarrei ematen zaien arreta hobetu eta ohiturak aldatu behar ditugu, baina ildo horretan aurrera egiten jarraitzeko beharrezkoak diren ekimenak ezartzen jarraituko dugu”.

Maria Fernández: “Herritarrei ematen zaien arreta hobetu eta ohiturak aldatu behar ditugu. Ildo horretan aurrera egiten jarraitzeko beharrezkoak diren ekimenak ezartzen jarraituko dugu”

Kanpainak kanpo eta barne mailan eragina izango du. Kanpora begira, datorren astetik aurrera kanpainaren irudiak ikusiko ditugu Basaurin eta inguruetan: kanpainaren eslogana, udal langileen eta herritarren arteko elkarrizketak komikietako moduko bunbuilo formatuan, kristaletan eta lurrean  ipinitako biniloak… Kanpainaren elementuak euskarri ezberdinetara eramango dituzte: iragarkiak, kartelak, postontzietara botako dituzten liburuxkak…

Euskara garraiatuz

Hemendik egun batzuetara, kanpaina grafikoa garraio publikora iritsiko da ere eta Bizkaibus enpresako linea jakin batzuetan zein Metro Bilbaon ikusi ahalko dira iragarki grafiko horiek.

Barne mailan, udal-langileen artean euskararen erabilera sustatzeko ekintzak egingo dituzte eta horien artean liburu baten argitalpena ageri da. Bertan, Basauriko Udalean hizkuntza ofizialak erabiltzeko osoko bilkuran onartutako irizpideak ageri dira, toki administrazioko langileek gida lez erabiltzeko.

Gainera, kanpainaren irudia daramatzaten katiluak, eskumuturrekoak… emango dizkiete udal langileei eta langile berriei karpetatxo bat oparituko diete. Bertan, ongi-etorri gutunaz gainera Eizu Euskaraz! kanpainako informazio guztia topatuko dute.

Osorik irakurri