☉ Zaratamo
Mikel Atxa: «Auzotar baten motorrera igo nintzenean jakin nuen hura izango zela nire bizitzako pasioa»
Mikel Atxak motorrera igotzera gonbidatu gaitu, bere pasioa Zaratamoko basoetan zuzenean bizitzeko. Artobilleraino joan gara, putzu eta aldapetan barrena

Mikel Atxa Hortalaren (Zaratamo, 2003) egun arrunt batek 72 ordu izan beharko lituzke: ikasten dabil, lan egiten du, ur azpiko arrantza modu profesionalean praktikatzen du eta Enduro lasterketako lehiaketetan parte hartzen du. Igaro berri den udan zilarrezko domina irabazi zuen Tenerifen jokatutako Espainiako Ur Azpiko arrantza Txapelketan eta azaroan Nazioarteko Munduko Openean lehiatuko da. 20 urteko zaratamarren motorrera igo gara bere abenturak eta desbenturak ezagutzeko, Zaratamoko basoetan barrena.
Sorpresaz betetako urtea izan da aurtengoa zuretzat, ezta Mikel? Bai! Aurten zilarrezko domina eskuratu dut Tenerifen jokatutako Espainiako Ur Azpiko arrantza Txapelketan udan 23 urtetik beherakoetan, alde batetik. Bestetik, Espainiako Enduro Motor Txapelketan hartu nuen parte urte hasieran, Galizian.

Ur azpiko arrantzarekin hasiz, nola heldu zinen Tenerifera? Espainiako Txapelketan parte hartzeko, jakina denez, Euskadikoa gainditu behar da. Tenerifekoa baino hilabete bi lehenago antolatu zuten Santurtziko portuan. Bilbokoan ez nuen itxaropen handiegirik, kirol probarako ez nintzelako asko prestatu. Bost ordu uretan egon ostean, uste baino hobeto egin nuen eta hirugarren postua eskuratu nuen. Lehen hiru sailkatuok Espainiako txapelketan jokatzeko aukera izan genuen.
Behin Tenerifen, nolakoa izan zen bertan bizitako esperientzia? Izugarria. Arrantzaren munduan hasiberria naiz eta Tenerifen kirolari onenak zeuden. Eurengandik ikasi nahi nuen. Emaitza modura, arrantza oso ona izan zen eta hortik etorri zen bigarren postua txapelketan.
Hasiberria zarela diozu. Nondik datorkizu ur azpiko arrantzarekiko pasio hau? Aitarengandik datorkit. Gaztetan praktikatzen zuen, baina berarekin praktikatzen zuen lagun mina hil egin zen eta aitak bertan behera utzi zuen. Aitaren ekipoa etxean lotu zen. Txikia nintzenean ur azpiko arrantzarako fusilak eta neoprenoak ikusten nituen etxean eta, gutxi bada ere, ura betidanik gustatu zait. Joateko gogo handia sortu zitzaidan eta 13 urterekin probatzea erabaki nuen. Zoragarria izan zen.
Aitaren lagun mina kirol hori praktikatzen zendu zela ikusita eta zu aitaren ekipoa hartzera zindoazela jakitean, ezer esan zizuten etxean? Aitak beldur handia zeukan. Baina uste baino gogorrago astindu ninduen pasio hark uretara sartu bezain pronto eta familian nola edo hala ulertu behar izan zuten.
Nolakoak dira kontuan izan beharrekoak ur azpiko arrantzako entrenamendu saio bat egin behar denean? Lehenik eta behin eguraldia eta itsasoko parteak ikusi behar dira. Egoera onean egon behar du itsasoak. Mareak gora egin behar du, gainera, ur azpiko arrantza praktikatzean, benetan garrantzitsua da hori. Baldintza horiek betetzen badira, uretara sartu eta bospasei orduko entrenamendu saioak izan ohi dira. Astean bizpahiru aldiz joaten uretara, ondo bidean.

Edonork praktika dezake kirol hau edo baldintza jakin batzuk bete behar ditu kirolariak? Edonork praktika dezake. Zenbat eta gehiago praktikatu orduan eta apnea luzeagoa lortuko duzu. “Akuatikotasuna” edo ur azpian egoteko erraztasun hori astiro-astiro garatzen da. Akuatikotasuna hobetuz gero, sakonera maila handiagoa lortu daiteke eta, beraz, ezohiko arrain gehiago ikusteko aukera sortzen da.
Zenbat eta hondorago, arrisku handiagoa ere bai, aldi berean. Hala da. Arrantza egitera goazenean buia bat eramaten dugu itsasontziek gu ikusi ahal izateko. Ontziek gutxienez 50 metroko distantzia utzi behar dute buia bat ikusten duten bakoitzean. Hala ere, gure kostaldean ontzi bat urpekari baten gainetik igarotzeko aukera gutxi daude. Jendeak kontu handia dauka.
Gomendiorik baduzu ur azpiko arrantza praktikatu nahi duen edonorentzat?
Apnea ikastaro bat egitea. Arnasa era egokian hartzeko baliagarria izateaz gainera, ur azpian modu eraginkorrean moldatzeko ziurtasuna ematen dio itsaspekariari. Horrela susto ugari ekidin daitezke ur azpian. Gaur egun, ikastaro horiek ez dira derrigorrezkoak, baina bai oso gomendagarriak: demagun 20 metroko murgilaldi bat egiten dugula eta arrain baten atzetik denbora eman ostean, astiro-astiro jaitsitako metro horiek arnas faltagatik arin batean egiten ditugula ur azalera. Litekeena da sinkope bat pairatzea bertan.
Ura gogoko duzunez, udako oporraldiak tarteka kostaldean egiten dituzula pentsatzen dut. Ekipoa zurekin eramaten duzu hondartzara? Bai, hala da. Denbora dudanean praktikatzen dut eta Torreviejara noanean (Alakant) nirekin eraman ohi dut.
Alde handia dago Alakanten eta Euskal Herrian topa daitezken arrain espezien artean? Alakanten Mediterraneoa dugu, eta hemen Itsaso Atlantikoa. Mediterraneoan izan nintzen lehen aldian ia zazpi kiloko abixoi txiki bat topatu nuen (pejerrey edo penjova, erdaraz). Bizkaian, ostera, muxarrak (sargo), pintoak, karraspio atlantikoak (durdo), korrokoiak (muble), itsas aingirak (congrio) topa daitezke erraz. Sakonean, berriz, txelba hortzandiak (denton) erronka handiak dira urpekarientzat, 10-20 metroko jaitsierak egin behar direlako eta oso ondo ezkutatzen direlako eta itxaronaldi luzeak egin behar direlako. Lupiak ere (lubina) arrantzarako arrain oso preziatuak dira.
Aizu, eta ur azpiko arrantzaren munduan zein da eman behar duzun hurrengo pausoa? Espainiako Txapelketan bigarren postua eskuratu nuenez, lehen hiru sailkatuek Nazioarteko Munduko Openean parte hartzen dute azaroaren 14tik 20ra, Tenerifen berriro. Aurreikuspenei begira, ez dakit zer esan, 14 urte nituenetik gaur egun arte praktikatu izan dudalako urpekaritza, baina erabat horretara jarrita, 2022tik.

Uretatik errepidera edo, hobeto esanda, basoetara eta mendietara. Motorrek ere garrantzi handia dute zure bizitzan, ezta? Aitak motorra izan du gaztetatik, eta osabarekin zihoala istripu bat izan zuen.
Baita zera ere! Hala da. Motorren mundua bertan behera utzi zuen 30 urte inguru zituelarik. Txikia nintzela, auzotar baten mini moto bat ikusi zuen. Atzo izan balitz bezala gogoratzen dut egun hura: amamaren etxeko errepidean bertan izan zen. Motor horretan eseri nintzenean erabaki nuen hura nire pasioa izango zela ere. Egun hartatik aurrera gurasoak zoratu nituen egunero, eta azkenean mini motorra erosi zidaten. Garai hartan Villarcayora (Burgos) joan ohi ginen, kart zirkuitura. Alboan motokrosa praktikatzeko zirkuitu bat zegoen eta lagun batek motorrarekin itzuli bat egiteko aukera ematen zidan. Itzuli bakarrarekin zeharo ‘berotzen’ nintzen eta hurrengo hilabeteak momentu hura gogoratzen ematen nituen.

Inoiz errepide zirkuitutan aritu zara? Ez, beti lur pistetan praktikatu dut kirol hau. Zortzi urterekin lehen motorra erosi zidaten. Triala praktikatzeko motorra zen. Lehen bi hilabeteetan etxe inguruan erabili nuen, Zaratamon. Ondoren mendian barrena sartu nuen.
Eta etxeko inguruetatik txapelketetara egin zenuen salto. Trialeko motorraren ostean, 15 urterekin, endurorako bigarren eskuko motorra erosi zidaten eta 2021ean nire lehen moto modernoa erosi zidaten eta lehiaketetan parte hartzen hasi nintzen. Lehen Hard Enduro txapelketa Elgoibarren izan zen 2021ean.
Lehen lehiaketa ‘serioa’ izateko esperientzia ahaztezina izan behar zuen. “Honetan eman nahi dut bizitza” izan ziren nire hitzak esperientzia hura bizi ostean.

Eta hortik aurrera?
Urte berean zenbait txapelketatan hartu nuen parte. Aurtengo urtea berezia izan da, Bizkaia mailan txapelketa nagusi bi daudelako: Cros Country eta Endurokoa. Bakoitzak Bizkaia osoan antolatutako bost lasterketa dauzka.
Enduroa praktikatzeko Zaratamo aipatu duzu. Ba al dago eskualdean edo inguruetan kirol hau praktikatzeko bestelako lekurik?
Bai, noski! Etxeko ingurtean ematen dut denbora gehiena baina Zeberio, Zollo, Gordexola… bezalako lekuetara ere joan ohi naiz.

Mundu ezberdin bitan murgilduta zaude, beraz. Hala ere, oso diferentea da kirol biek duten aintzatespena, ezta?
Enduroaren munduan laguntza oso gutxi daude. Ur azpiko arrantzan ez bezala, motorraren munduan inbertsio garrantzitsuak egin behar dira: kirol hau modu profesionalean praktikatzen duten kirolariek moto, bota eta kasko aldaketa egiten dute urtero, eta ez hori bakarrik: ekipazioa bizpa hiru aldiz aldatu behar da, esaterako. Lasterketa batean parte hartzeak 50 eta 150 euro arteko kostua dakar eta lehiaketa batean parte hartzeko 170 euro inguru ordaindu behar dira gurpiletarako, kirol proba egingo den lekura joateak dakarren gastua alde batera utzi barik, noski. Adibide modura, Asturias edo Galizian egin beharreko lasterketa batek 700 euroko inbertsioa ekarri diezaioke kirolariari. Gainera, lasterketa horietan parte hartzearen truke ez dago saririk edo trofeorik. Ur azpiko arrantzaren mundua bestelakoa da: urte bi daramatzat kirol honetan eta parte hartu eta sailkatzeagatik telefono dei bat jasotzen duzu, Teneriferako bidaia baten gonbidapenarekin. Gastu guztiak ordainduta egon ohi dira.
☉ Zaratamo
‘Ipuin klasikoak’ izango da Zaratamo eskolaren inauterietako aurtengo gaia
Ostiral eta larunbatean askotariko jarduerak prestatu dituzte txikientzat: kalejira, emanaldia, erromeria, musika, jolasak…

Otsailaren 13an eta 14an ospatuko dituzte aurtengo inauteriak Zaratamo eskolan eta aurtengo gaia ‘Ipuin klasikoak’ izango da.
Ostiral eta larunbatean askotariko jarduerak prestatu dituzte txikientzat Zaratamoko dantzariak – Untzurbe elkarteak eta Besopean Guraso Elkarteko kideek: kalejira, emanaldia, erromeria, musika, jolasak…
Egitaraua | Zaratamo eskolako inauteriak 2026
Otsailak 13, ostirala
10:00 Eskolako kalejira eta emanaldia
18:00 Erromeria, Elexaldeko plaza (Zaratamoko dantzariak – Untzurbe elkartea)
Otsailak 14, larunbata
12:00 Musika eta jolasak, Elexaldeko plaza (Besopean Guraso Elkartea)
☉ Zaratamo
Txirrindulari bat ospitalera eraman dute Zaratamon auto batek harrapatu eta gidariak ihes egin ostean
Istripua Zaratamoko Arkotxa auzoan izan zen, San Bizente elizako inguruetan. Auto gidariak ihes egin zuen

Atzo gauean, 22:15etan harrapaketa baten abisua jaso zuten larrialdi zerbitzuek. Auto bat, Bi-3701 errepidetik irten eta txirrindulari bat harrapatu zuen Arkotxa auzoan, San Bizente elizaren inguruetan.
Ertzaintzak GEURIAri azaldu lez, Bilbotik zetorren gris koloreko auto bat, errepidetik irten, txirrindulari bat harrapatu eta zuhaitz bat bota ostean, ezponda batetik erori eta etxebizitza bateko horma baten aurka jo zuen Zaratamoko Arkotxa auzoan.
Larrialdi zerbitzuak minutu batzuetan hurbildu ziren Zaratamoko auzora eta zauritu bakar bat topatu zuten bertan: txirrindularia. Galdakao-Usansolo erietxera eraman zuten. Autoaren gidariaren egoeraz galdetzean, Ertzaintzak azaldu du ihes egin duela eta ikerketa zabaldu dutela istripuaren kausak argitu ahal izateko.
Arkotxako auzotar batzuen arabera, gidaria San Mamesetik bueltan zetorren. Zautitua ospitalera eraman ostean garabi batek autoa eraman zuen.
☉ Zaratamo
Auto bat errepidetik irten da Zaratamon eta txirrindulari bat harrapatu ostean ihes egin du gidariak
Harrapaketa egin ostean, gidaria autotik irten eta ihes egin du. Ertzaintzak ikerketa zabaldu du istripuaren kausak argitzeko

Bart, 22:15ak aldera istripu baten abisua jaso zuten larrialdi zerbitzuek. Ertzaintzak GEURIAri azaldu lez, Bilbotik zetorren gris koloreko auto bat, San Bizenete eleiza ondoko BI-3701 errepidetik irten, txirrindulari bat harrapatu eta zuhaitz bat bota ostean, ezponda batetik erori eta etxebizitza bateko horma baten aurka jo zuen Zaratamoko Arkotxa auzoan.
Larrialdi zerbitzuak minutu batzuetan hurbildu ziren Zaratamoko auzora eta txirrindularia Galdakao-Usansolo erietxera eraman zuten. Autoaren gidariaren egoeraz galdetzean, Ertzaintzak azaldu du ihes egin duela eta ikerketa zabaldu dutela istripuaren kausak argitu ahal izateko.
Arkotxako auzotar batzuen arabera, gidaria San Mamesetik bueltan zetorren. Zautitua ospitalera eraman ostean garabi batek autoa eraman zuen.
☉ Zaratamo
Bideoa | Gonzalo Lopez: «Arkotxara heldu nintzenean 40 mahai-joko nituen. Gaur ia 1.200 ditut gordeta»
Pandemian hasi zen Gonzalo mahai-jokoetara partidak jokatzen. Orduz geroztik, Arkotxakoa esparru honetan espezializatu eta edukiak sortzen ditu sareetan

Zaletasun xumeen pertsona da Gonzalo Lopez Naranjo (Galdakao, 1986). Horrela definitzen du behintzat bere burua: bere pasioak bidaiatzea, Athletic Cluba eta mahai-jokoak dira. Arkotxako auzotarrak biziki maite ditu mahai-jokoak eta ia 1.200 gordetzen ditu bere etxean eta bertatik gertu daukan lonja batean.
Mahai-joko klasikoak betidanik ezagutu izan ditu Gonzalok, baina errealitate honen errudun nagusiak 2020ko pandemia eragindako itxierak eta ‘La Herencia de la Tía Ágata’ jokoa dira. Berarekin elkartu gara, kartoizko kutxez inguratuta eta eszenatokiak simulatzen dituzten tapizez estalitako mahaien artean.
Eskulibururik ez dugu faltan izan, eta Zaratamokoak mundu magiko baten ateak zabaldu dizkigu dadorik bota gabe.

Mahai jokoez inguratuta gaude elkarrizketa egiten dugun bitartean. Jakin ahako zenuke, arren, zein izan zen zure eskuetara iritsi zen lehena? Ez dakit lehena izango zen, baina ‘La Herencia de la Tía Ágata’ jokoa horien artean dago. Gaur egun joko horren hiru bertsioak dauzkat: MBtik Bizakera aldatu zen eta azken bertsioa ere badut. Esan beharrekoa da MBkoa baino txarragoa dela azken hau, baina hala ere heldua izanda erosi nuen ere, oroitzapen hori izateko.
Baina izatez, ‘La Herencia de la Tía Ágata’ ez da mahai joko ikoniko bat. 90. hamarkadako klasiko bat da baina horrenbesteko ospea zeukan? Partxisa edo Oka bezalako joko klasikoak jokatu ditut, baina baita ‘Mr. Pop’, ‘Quién es Quién’ , ‘Misterios de Pekín’, ‘Cluedo’, Monopoly… bezalako joko “arruntetara” ere. Baina ez dira bakarrak.
Noiz erabaki zenuen mahai-jokoen bilduma egiten hasiko zinela? Duela bederatzi urte heldu nintzen bikotekidearekin Arkotxara bizitzera. Pandemia garaia iritsi zenean etxetik irten ezin ginela ikusi genuen. Goizetan banatzaile lez egiten nuen lan eta bikotekideak ere lan egiten zuen. Baina arratsaldean konfinatuta geunden. ‘Marvel Champions’ izeneko mahai-joko bat deskubritu nuen eta jokatzeari ekin nion. Partida ugari jokatu nituen.
Momentu horretan lagun batekin berba egin eta mahai-jokoen inguruko podcast bat sortzea proposatu nion. Denborarik ez zeukanez, nire kabuz sortzea erabaki nuen. Mahai jokoen inguruan hitz egiten hasi nintzen eta aurrerago ‘Marvel Champions’ izeneko mahai jokoan espezializatu nintzen. Momentu hartatik aurrera mahai jokoak heltzen hasi ziren etxera. Joko berriak erosten eta probatzen hasi nintzen, gauza berriak etengabe probatzea asko gustatzen zaidalako. Badago mahai joko bat erosi eta partida ugari jokatzen dituenak eta gero ni nago: joko mordoa erosi eta partida gutxi batzuk jokatzen ditut. Hemen ditudan joko batzuetara behin baino ez dut jokatu. Arkotxara heldu ginenean 40 mahai-joko inguru genituen. Gaur egun ia 1.200 dauzkat Zaratamon. Eta lonja honetan ez daude guztiak: hauek hemen daude etxean ez dagoelako lekurik gehiago sartzeko.

Benetan deigarria da. Bada. Pandemiako egun arrunt batean, ‘Analisis Paralisis’ izeneko Twitch kanaletik deitu zidaten Madrilera joan eta ‘Marvel Champions’ jokoaren podcasta egiteko: jokoa nolakoa zen, nola funtzionatzen duen azaltzeko. Garai hartan hilabetero kaleratzen zuten mahai-jokoa zen hura. Egun hartatik aurrera mahai-jokoen inguruko aipamenak egiteko proposamenak heltzen hasi ziren etxera. Esan beharra dago lan hau egiteagatik ez dutela ordaintzen kanaleko jarraitzaile kopurua jakin bat gainditzen ez den bitartean, eta hori benetan zaila da. Nire kanala, ‘Owen Rules’ izenekoa, txikia da baina zorionez, mahai-jokoak bidaltzen dizkidate horiek probatu eta iritzia eman ahal izateko, betiere arrazoiak emanez.
Horren haritik argitaletxeetako deiak jasotzen hasi nintzen, gauzak ondo egiten ari nintzelaren seinale, suposatzen dut. Batzuek edukiak sortzeko proposamenak egin izan dizkidate, besteak beste. Etxera jokoak heltzen hasi ziren, baina aldi berean zuk ere inbertsioak egiten dituzu mahai-jokoetan. Hala da! Hasiera batean pare bat joko bidaltzen zizkidaten argitaletxeetatik. Gaur egun kopuru hori nabarmen handitu da: iazko urrian 20 mahai-joko bidali zizkidaten argitaletxeetatik. Eromena da.
Egunek ez daukate beharbesteko ordurik guztiak jokatu ahal izateko! Hala ere ez dago estresatzeko astirik, jasotzen ditudan horiek nire eskaerak izan ohi direlako. Batzuetan 10 minutu jokatzearekin nahikoa izan dezaket. Horiek dira jokatzea gustatzen zaizkidan mahai jokoak: arinak eta nire gustukoak.
Zure ia 1.200 joko horietara jokatu ahal izan duzu? Ez. Baina ez dut derrigorrezko lan bat moduan ikusten. Badakit laster edo berandu horietara jokatu beharko dudala, argitaletxei aipamenak egin behar dizkiedalako eta ez badut jokatzen eta gainera sareetan erakusten baditut ez dizkidate gehiago bidaliko. Beraz, hobe dut horietara jokatzea.

Arkotxan dituzun guztien artean bat nabarmendu beharko bazenu, zein litzateke? Auzoarekin lotura duen bat badaukat nire bilduman: ‘Ierusalem Anno Domini’. Azken afariaren inguruko mahai-jokoa da. ‘EuroGame’ bat da, baliabideak agertzen diren joko mota, alegia. Joko honetan ogia, arrainak eta harriak daude. Jokalari bakoitzak jarraitzaile kopuru bat dauka eta azken afarira heltzen dira. Helburua apostoluen eta Jesusen ondoan ipintzea da. Hori, jokalari bakoitzak bere baliabideak kudeatuz eskuratzen du. Partidaren amaieran, Judasek puntuak kentzen dizkie jokalariei. Carmen G. Jiménezek sortu zuen mahai-joko hau eta ‘Catan’ jokoaren antza daukala esan daiteke. Nire bilduma osoko gai xelebreetarikoena jorratzen du honako honek.
Zure bildumari begira… Mugarik al duzu? Lonja honetan 900 mahai-joko daude. Gogokoenak etxean ditut. Hasiera batean neure buruari ipini nion muga 250 joko izan ziren (barreak). Mahai-jokoek espazioa okupatzen dute eta nire joko guztiak gela honetatik ez irtetea espero dut, gehienez jota. Gela honek baldintza onak ditu: behar bezala isolatuta dago eta hezetasun-kengailu bat daukat. Azken batean kartoizkoak dira mahai-jokoak.
Eta egiten duzun lan guztiaz gain, lagunekin jokatzea gustuko duzu ere? Normalean hemen bertan elkartu ohi gara asteburuetan. Lagunez gain nire familia ere ohitu da mahai-jokoetara jokatzera: gurasoak, aita-amaginarrebak… familiaren kasuan, ‘party’ edo ‘filler’ tankerako joko arruntagoetara jokatzen dugu elkarrekin (arinak, sinpleak eta eramangarriak); ez gara abenturetan edo kontu konplexuetan murgiltzen. Party edo filler motako joko ezezagun eta benetan interesgarriak daude, eta jendeak ezagutuko balitu zaletasuna handiagoa egongo litzateke, zalantza barik!
Ba al dago berriro jokatzea gustatuko ez litzaizuken jokoren bat? Hainbat daude. Mahai jokoekin benetan gozatzen dut eta arraroa da jokoren bat nire gustukoa ez izatea. Hala ere, horietako bat aipatu beharko banu ‘Virus’ litzateke. Estatu mailakoa da eta mundu osoan 3 milioi kopia saldu ditu. Hala ere “gorroto” dudala esan dezaket. Jokatzea gustuko baduzu partidak gehiegi luzatu daitezke, nire ustez. 15 minutuko partidak jokatu ohi dira normalean eta jokoaren arrakasta ulertzen dut: produktu ona da, baina ez mahai-joko lez. Nire iritzia egileei helarazi nien eta ez naute gorroto harrezgeroztik (barreak).

Mahai-jokoetara jokatzeko zaletasunik al dago gure eskualdean? Eskualdean ez ezik, Euskal Herrira begira, esan behar da zaletasun honi eusten dion uste baino jende gutxiago dagoela botatzen duen euri guztia ikusita. Europako iparraldeko lurraldeetan kontrakoa gertatzen da: eguraldi txarra egiten duenean jendea elkartu eta orduak ematen ditu mahai-jokoetan. Tabernak mahai-jokoz josita daude.
Agian iparraldeko herrialdeetako jendearekin alderatuta alferragoak gara? Nik uste dut ezjakintasun handia dagoela. Jendeak mahai-jokoak gustatzen ez zaizkiola esaten didanean, gustatzen zaion hori oraindik topatu ez duela erantzuten diot.
Entretenimenduaren munduan mahai-jokoez gainera, badira beste motako jokoak. Nolako iritzia diezu online jokoei? ‘Rainbow Six’ jokoa gustuko dut, baina online formatuko jokoek beste ikuspegi bat eskaintzen dute: oso motibatuta ez nagoenean edo mahai joko baten eskuliburua irakurtzeko gogorik ez dudanean… orduan jokatzen dut online motako jokoetara edo bideojokoetara. ‘Plug & Play’ esaten zaio: piztu eta jokatu, besterik ez. Jende askorentzat, mahai-jokoek duten eragozpen handiena eskuliburuak dira.
Baina aldi berean, irudiari, ilustrazioei, garrantzi handia ematen diete mahai-jokoei. Azken zazpi urteetan garrantzi handiagoa ematen hasi zaio mahai-jokoen alde grafikoari. Are gehiago, argitaletxe batzuk irudi desfasatuak eta osagarri pobreak zituzten antzinako jokoak berreskuratzen eta eraldatzen ari dira, gaur egungo jendeari arreta erakarri diezaien.
Baina badira ere sekula zaharkitu ez diren eta arte lan izugarria duten ‘Magic: The Gatering’ bezalako karta jokoak. Horiek ‘Trading Card Games’ edo TCG bezala ezagututako jokoak dira. Horiek estrategia-jokoak dira. Bertan, jokalariek beren karta piloak sortzen dituzte aurkariei aurre egiteko, bilduma pertsonal zabal batetik abiatuta. Era honetako jokoak nire espektrutik aldendu egiten dira, “Pay to Win” motakoak direlako: zenbat eta diru gehiago inbertitu, orduan eta karta hobeagoak izango dituzu. Nire jokatzeko era bestelakoa da: Marvel Champions jokoa Living Card Game edo LCG bat da: jokalari guztiek joko bera dute, irabazteko aukera berberekin. Gainera, joko kooperatiboa da.

Eta bakarrik jokatu nahi izatekotan, aukerarik eskaintzen dute mahai-jokoek? Eskaini ditzakete. Izan ere, jende askok ez daki honako hau: gaur egun, mahai-joko batek bakarrik jokatzeko aukera eskaintzen ez badu salmenta gutxiago egiten ditu. Kontuan izan behar da gaur egungo gizartearen erritmo biziak denbora gutxi uzten duela lagunen artean elkartu eta mahai-jokoetara jokatzeko. Nire bildumako joko askok bakarrik jokatzeko aukera eskaintzen dute.
Aukera hori oso egokia izan daiteke Koronabirusa bezalako pandemia batean etxean bakarrik bizi den pertsona batentzat, esaterako. Nolako etorkizuna aurreikusten diezu mahai-jokoei datozen urteei begira? Board Game Arena (BGA) bezalako plataformak daude gaur egun. Bertan, mahai jokoak automatizatuta daude: kartak banatzen dituzte botoi bat sakatuz eta beste hainbeste funtzio dituzte. Nire ustez mahai-jokoen esentzia guztiz galdu egiten da horrela. Esparru honetan mugitzen den jende asko heldua da eta informatikari asko topa daiteke bertan. Egun osoa bulegoan, pantaila baten aurrean eman ostean egin nahi duten azken gauza dibertitzeko beste pantaila baten aurrean ipintzea da. Logikoa da. Bestalde, badira App bat daukaten mahai-jokoak, “laguntza” emateko. Jende asko fenomeno honen aurka agertu izan da, jokoak “auto-jokagarriak” izatea gura dutelako, teknologia alde batera utziz.
Etorkizunari begira, denborak aurrera egin ahala osagarriak integratuko direla uste dut, baina ur handitan murgildu barik. BGA bezalako plataformek ez dituzte gaur mahai-joko bezala ezagutzen ditugunak ordezkatuko, ez behintzat datozen 10 urteei begira. Azken batean, eta Magic kartetara itzuliz, pertsona batek zer dela eta ordainduko ditu 800 euro karta soil batengatik digitalean eduki ahal badu?
☉ Zaratamo
Zaratamoko Gutiolo eta Urdinbide auzoak urez hornituko dituen proiektu berriaren hitzarmena onartu dute
Aurrekontuari dagokionez, Zaratamoko Udalak 219.269,36 euro ordaindu beharko ditu guztira, 54.817,34 euro urtero 2026tik 2029ra

Joan den urtarrilaren 29an Zaratamon egindako osoko bilkuran argi berdea eman zioten Gutiolo eta Urdinbide auzoetako eta Usansolo Arteta auzorako hornidura sistema berriaren proiektuaren hitzarmenari, EH Bildu eta EAJren aldeko sei botoekin eta Gure Herria plataformaren bi abstentzioarekin.
Proiektu honen bidez, ura ponpatuko da Lekue biltegitik Artetako biltegiraino (Usansolo). Bertatik, ura auzo horretara banatzen jarraitzeaz gain, ura berriro ponpatuko da Zaratamoko mugaraino, Upo eta Otzagai mendien arteko lepoan. Bertan, Gutiolo eta Urdinbide auzoak hornituko dituen biltegi bat eraikiko da. Hitzarmen berri honen helburu diren obrak kontratatzea Bilbao Bizkaia Ur Partzuergoari dagokio.
Proiektuaren kostuari dagokionez, Zaratamo eta Usansoloko Udalek Partzuergoari ordainduko dizkiote ekarpenak: obren egikaritze kostuaren % 50a (Usansolok % 30 eta Zaratamok % 20).Ekarpen horien ordainketa lau urteetan egingo da 2026-2029 urteen bitartean. Horrela, Zaratamok 219.269,36 euro ordaindu beharko ditu guztira, 54.817,34 euro urtero 2026tik 2029ra. Usansoloren kasuan zenbatekoa 336.000,00 eurokoa izango da guztira (84.000 euro ordaindu beharko ditu 2029ra bitartean).

Arazoaren jatorria
Zaratamoko Gutilo eta Urdinbide auzoko bizilagunek arazoak izan dituzte ur edangarriekin azken urteetan, GEURIAk jakin ahal izan duenez. Azken intzidentziak iazko irailean izan ziren. “Txorrotako ura ezin da erabili. Ez edateko ezta sukaldatzeko”, horrela zioen Gutiolo auzoko Iciarren etxetik metro batzura kokatuta dauden postontzietan ipini zuten kartel batek. Hilabete horietan, Ur Partzuergoak kamioien bidez helarazi zizkien auzotarrei lau litroko txanbil bi, eguneroko jarduerak egin ahal izateko.
Aurreko urteetan, behin baino gehiagotan, ura uherra iristsi izan da etxeko txorrotara baina Partzuergoko ordezkariek “ezer gutxi” egin dutela dio Iciarrek. Udalak, iazko irailean GEURIAri azaldu lez, lau urte daramatza arazo honen konponbidearen bila. Izan ere, Otzagarain aire zabalean dagoen ur biltegi bat dago gaur egun, eta bertatik irteten da Gutiolo eta Urdinbide auzoak eta baita Arteta hornitzen duen ura.
“Ur hornidurak arazoak ematen ditu urtero: ez da edangarria, zikin heltzen da etxera, behin baino gehiagotan egin izan diren analisi mikrobiologikoen emaitzak ez dira egokiak izan…”, adierazi zuen Alberto Ugarriza alkateak duela hilabete batzuk.
Itxaropena, gertuago
Partzuergoaren zerbitzu teknikoek iazko maiatzean idatzi zuten ur hornidura sistema berriaren proiektua eta kontrata bidezko egikaritze-aurrekontua 1.110.538,72 euroan ezarri zuten (BEZa kanpo) eta egikaritze epea 18 hilabetekoa izango dela aurreikusi dute.
Proiektu hori errealitate bihurtu arte, Gutiolo eta Urdinbide auzoko bizilagunek Galdakaoko Maxam enpresaren instalazioetan dauden biltegi batetik jasotzen dute ura eta bertako kudeaketa pribatua da.










