Sareak

☉ Zeberio

Mar Garrote: «Agroekofeminismoan bizitza, zaintza eta pertsonak erdigunean jarri nahi ditugu»

Mar Garrote Zeberioko Maskilu kontserberaren hastapenetako ekoizlea da. Proiektuan diharduen arren, duela lau urte ekimen propioa jarri zuen martxan: nekazaritza ekologikoa eta feminismoa uztartzen dituen Zerbatik taldea

|

Mar Garrote Zeberioko ortuan // Geuria

Urte luzez atzerritik bidaian ibili eta gero, errotzeko beharra sortu zitzaion Mar Garrote Calvori (Madril, 1976). Hiriko bizitzatik ihes egin nahian, Zeberioko Maskilu kontserberaren proiektuan sartu zen buru-belarri, orain dela hamarkada bat. Duela lau urtetik, gainera, bere proiektu propioa ere badarama aurrera: Zerbatik uzta agroekofeministak. “Norbaitek esan zidan behin, gosaltzea egunean zehar egiten dugun lehen ekintza politikoa dela” —dio Calvok. “Bada, nik uste dut lehenengo ekintza politikoa gosaldu baino askoz lehenago egiten dugula: gure buruari elikagaia nork produzitu duen, nork erosi duen eta nork sukaldatu duen galdetzen diogunean”. Ekoizlearen iritziz, sistema industrialak ez du inoiz “nor” hori (edo subjetu horren bizitza) erdigunean jarriko; eta, beraz, beharrezkoa da metodo alternatibo baten alde egitea: agroekofeminismoaren, edo, behinola deitzen zitzaion bezala, baserriko emakumeek bultzatutako autokontsumoaren sistemaren alde.

Nola hasi zinen agroekologiaren munduan? Maskilu kontserberaren proiektuarekin hasi nintzen, duela hamar bat urte. Zeberioko Udalak Nekazalgunea izeneko politika publikoa jarri zuen martxan, lehen sektorea bultzatzeko, eta Ermitabarriko lursail bat, bost urtez bertan bizi ahal izateko apartamentuak eta elikagaien transformaziorako erabili zitekeen eraikin bat jarri zuen ekimenera aurkeztu nahi zuten ekoizleen eskura. Hasieran, lau lagun izan ginen (Nadia López, ni eta gure bikoteak) hemen landatzen hasi ginenak, Basortu izeneko proiektuaren izenpean. Gero, horrek Maskilu kontserba agroekologikoen proiektua sortzea ekarri zuen, eta 11 lagun bildu ginen bertan (egun, 14 gaude lanean). Hasierako lau lagunak, gerora, banatu egin ginen, eta orain, bakoitzak bere proiektu propioak dauzka esku artean. Hori bai, Maskilun jarraitzen dugu guztiok, sarean lan egiteko logika galdu gabe.

Zein da zure aldetik sortu duzun azken proiektua? Zerbatik uzta agroekofeministak izeneko taldean ari naiz buru-belarri, duela lau urtetik. Proiektu honek hiru hanka ditu: ortuko nekazal lana, kontserbak eta otzarak egitea, eta formazioa; hau da, agroekologia edo produktu kimikorik gabeko elikagaiak ekoiztea, feminismoa eta hezkuntza.

Zein da hezkuntzaren garrantzia ekoizpen ekologikoan? Modelo agroindustriala utzi eta nekazari txikiei ekoizpen agroekologikoan hasteko laguntza eskaintzen dien politika publiko gutxi dago. Guri gehien kostatu zitzaiguna, Basortun hasi ginenean, nola hasi behar genuen jakitea izan zen, nola egin genitzakeen gauzak, eta ekoizpena hasteko orduan, proiektuari zein figura juridiko eman. Beste alde batetik, gizartean, orokorrean, ezagutza falta handia dago, eta zaila da modelo hau sustatu nahi duen jendea aurkitzea, askok ez baitakite zer den; beren eguneroko hiriko bizitzatik oso urrun ikusten duten ekimena da. Horregatik guztiagatik, zaila da proiektu agroekologikoak edo agroekofeministak aurrera ateratzea, ezagutza falta dagoelako arlo guztietan (ekoizleengan zein herritarrengan), eta gabezia hori da, hain zuzen, konpondu behar duguna.

Formakuntza eskaini ahal izateko, badaukazu aldez aurreko esperientziarik? Ni gizarte hezitzailea naiz ikasketaz, eta denbora luzez ibili izan naiz horretan lanean: gatazkak konpontzeko mediazioan. Arteara [Arratia] etorri baino lehen, asko bidaiatu nuen, eta atzerrian egon nintzen bizitzen; Mexikon, azkenekoz. Baina hona bueltatu nintzenean, konturatu nintzen ez nuela horrela jarraitu nahi, ezberdin bizi nahi nuela, umeak izan nahi nituela, eta hauek beste modu batean hezi nahi nituela, hirian baino, herri txiki batean. Beraz, lan hori uztea erabaki nuen Zeberioko proiektuarekin hastean. Baina landa munduaren balioaz ohartzean, konturatu nintzen gainontzeko jendea garrantzi horretaz sentsibilizatzea baliotsua dela. Horregatik, Zerbatik proiektuarekin hastean, errekuperatu egin ditut pedagogiaren arloan eta hezitzaile moduan ditudan ezagutzak, eta orain, jolasekin eta antzeko dinamikekin azaltzen diot jendeari zer dagoen jokoan elikadura sistemaz hitz egiten dugunean.

Zergatik sortu proiektu paralelo bat, Maskilutik aparte, formazio lanetan hasteko? Honakoa proiektu pertsonala da, eta ortuan hainbat lagunen eta familiako kideren laguntza izan arren, nik bakarrik kudeatzen dut. Basorturekin hasi ginenean, eskala handiko zerbait egin nahi izan genuen, baina proiektuan geunden bi bikoteek seme-alabak izan genituenean, konturatu ginen planteatu genuen moduan eramanezina zela. Lan dinamika hori nekagarria zen, eta aldatu egin behar genuela ohartu ginen. Orain esku artean dauzkagun proiektu indibidualak gaur egun daukagun egoerara hobeto egokitzen dira, ez soilik aurreko esperientziatik ikasi dugulako, baizik eta, Zerbatiken kasuan bezala, agroekofeminismoa erabiltzen dugulako: zaintza eta bizitza erdigunean jartzea.

Horrela definituko zenuke agroekofeminismoa? Niretzako, sareak sortzea eta nekazaritza modeloa aldatzea da. Eredu agroindustriala kapitalista eta patriarkala da, jendea alboratzen du eta ez du natura errespetatzen. Agroekofeminismoan, bizitza, zaintza eta pertsonak erdigunean jarri nahi ditugu, baita natura eta lurraldea ere. Azken batean, hitzak esaten duen bezala, agroekofeminismoa agroekologiari feminismoa gehitzean sortzen da; agroekologia betaurreko moreekin ikusten dugunean, alegia. Zein genero perspektiba dauka prozesu osoak? Nork landatzen du? Nola landatzen da? Eta nola banatu, prestatu, kontsumitu…?

Norbaitek esan zidan behin, gosaltzea egunean zehar egiten dugun lehen ekintza politikoa dela; bada, nik uste dut lehenengo ekintza politikoa gosaldu baino askoz lehenago egiten dugula: gure buruari elikagaia nork produzitu duen, nork erosi duen eta nork sukaldatu duen galdetzen diogunean. Adibidez, gosaria, egunero-egunero zure emazteak erosi eta sukaldatzen badu, ekintza politikoa agroekologiaren aldekoa izan daiteke, baina ez da oso feminista izango.

Kanpoko produkzioaz gain etxeko ekonomietan ere eragin behar bada, horrek bizitzera ohituta gauden sistema guztiz aldatzea beharko luke. Bai. Egungo modeloan, elikaduraz hitz egiten denean, ekoizleak baino ez dira kontuan hartzen, eta sistema hori baino askoz konplexuagoa da, hainbat ardatz baititu. Alde batetik, noski, jangaiak ekoizten dutenak daude, landatzen dituztenak, eta prozesatzen dituztenak. Baina gero, badaude banaketa eta kontsumoa ere.

Gaur gaurkoz, banaketa da botila-lepoarena egiten duen sistemako katebegia, horretaz arduratzen diren agenteak baitira prozesu osoarekin aberasten direnak, eta ez ekoizleak. Kontsumoaz ari garenean berriz, erosleez ari gara, bai etxeetakoez, herritarrez, bai erakunde publikoez. Izan ere, egoitzetarako, eskolako jantokietarako eta arlo publikorako egiten diren erosketek eragina dute bultzatu nahi dugun modeloan. Berdin bazait supermerkatuan erostea eta Perutik datozen janariak erostea, hemengo ekoizleei beharrean, egin dezaket; nire osasuna kontuan hartzen badut, baina ez produktua nondik datorren, agroekologikoa erosiko dut, pestizidarik gabe, nahiz eta elikagaien ekoizleek esplotatuta lan egin; modelo aldaketa nahi baldin badugu, berriz, osasuntsua dena erosiko dugu, kiwia edo sagarra (denboraldiaren arabera) eta fijatu egingo gara produktua zein baldintzatan eta nork ekoitzi duen.

Politika publikoek, orduan, agroekofeminista ez den modeloari, industrialari, ematen diote lehentasuna? Europar Batasuneko Nekazaritza Politika Bateratuaren [PAC, gazteleraz] laguntza ekonomikoak nora bideratzen diren ikusi baino ez dago. Pizgarriak ortu handiena daukanari ematen dizkiote, hedadura handieneko lursailak dituenari, berotegi handiena daukanari, traktore handiena erosi nahi duenari… Eta gehienak gizonezkoak dira. Ez laguntzak gizonezkoei baino ez dizkietelako eman nahi, baizik eta, normalean, haiek direlako modelo industrialarekin jarraitu nahi dutenak edo berau bultzatzen dutenak.

Emakumeek, historikoki, ez dute modelo industriala defendatu? Baserriaren modeloa, Euskal Herrian, urte luzez emakumeek babestu izan duten modeloa da. Autokontsumoa oinarri duen sistema da, eremu txikian egiten dena, lursaila zaintzen duena (kimikorik erabili gabe), eta natura eta gizakia lotzen dituena, baliabide naturalak errespetatuz eta merezi duten balioa emanez (urari, lurrari, haziei). Egun, badirudi hirietan hautsi egin dela gizakiak naturarekiko duen lotura, ahaztu egin dugula, baina baserriko modeloak erakusten duen moduan, izaki ekodependenteak eta interdependenteak gara: bata bestearen eta ingurunearen beharra dugunak. Balio horiek agroekofeministak dira, oraintsu eman diogun izendapenaren arabera, baina elikadura sistema hori ez da berria, antzinatik datorren zerbait baizik.

Zu Etxaldeko Emakumeak elkartearen parte zara (elikadura subiranotasunaren proposamenari lotutako andrazkoak batzen dituen kolektiboa). Bertan, agroekofeminismoa, baserriko munduaz gain, Hego Amerikako emakumeen sistemarekin ere lotzen duzue. Abya Yalako —gaztelerazko “Latino América” izendatzeko modu ez koloniala— landa eremuko emakumeengandik ikasi dugu: La Via Campesina proiektutik. Haien bitartez ikusi dugu lurraren defentsarako borrokaren garrantzia eta guztionak diren ondasunak berreskuratzeko indarra. Izan ere, Hego Amerikan, sistema industrialaren eta kapitalistaren parte diren enpresak herritarren eta beren lurren kostara aberasten ari dira; bereziki, gu bizi garen lurraldeko multinazionalak.

1990tik, munduan dagoen dibertsitatearen % 75 galdu dela jakin nuen aurrekoan, eta enpresa horiek izugarrizko eragina dutela galera horretan. Gaur egun, landare espezie guztien hazien % 60 hiru enpresaren artean kontrolatzen dituzte, Elikadura eta Nekazaritza Erakundeak, FAOk, emandako datuen arabera. Eta horrela, herritarrak elikagaien ekoizpenaren gaineko kontrola galtzen ari gara, haziak enpresei erosi behar dizkiegulako.

Horren aurka zer egin daiteke? Zerbatiken eta Maskilun Hazien Sarea elkartean gaude. Bere helburua “zaindariak” diren kideen bidez haziak gordetzea eta mantentzea da. Zeberion, adibidez, porruaren eta tipularen haziak dauzkagu hozkailuetan, eta modu horretan, ziurtatu egiten dugu bertako elikagaien gaineko kontrola guk geuk izatea. Bestalde, guztiona den ondasuna zaintzeaz gain, elikadura subiranotasuna babestu eta lurraldearentzat balio kulturala duen lehengaia zaintzen dugu.

☉ Zeberio

Zeberioko ikasleek bertoko bazterrak erakutsiko dizkiete Siziliako umeei

“Gure ikasleek Euskal Herriko naturguneak landu dituzte eta Siziliako umeak bertara datozenean leku horiek ezagutzeko bisita antolatu dute”

|

Zubialde eskolako ikasleak, Sizilian// Zubialde Eskola

Zubialde eskolako 6. mailako 15 ikasle apirilaren 19an itzuliko dira Siziliako Kataniako Guglielmo Marconi zentroan (Lentini, Katania, Sizilia) egiten ari diren egonalditik. Bertako ikasleekin zazpi egunez elkartrukea egiten ari dira egun hauetan. Nuria Korta Zubialde eskolako zuzendariak GEURIAri azaldu moduan, Siziliakoak hilaren 28an etorriko dira Zeberiora bueltan eta harrera egiteko eskola komunitate osoa egongo da herrian: “Gainera, herri afaria antolatu diegu Siziliakoei apirilaren 30ean, igandea”.

“Eskolako hirugarren zikloko ikasleak, seigarren mailakoak bereziki izan ohi dira elkartruke hauetan parte hartzen duten umeak”. Joan den apirilaren 13an abiatu ziren Zubialdeko umeak Siziliara. Bestalde, Kortak ingelesa ikastearen balioa azpimarratu du eta haurrak urtero atzerrira doazenean horixe lantzen dutela gehitu du: “Bidaia prestatzerakoan, harremanetan ipintzen gara atzerriko zentroarekin eta proiektu bat diseinatzen da. Bertako egoera esanguratsu horretan lantzen dute ingelesa”.

Zubialde eskolako ikasleak, Loiuko aireportuan // Zubialde Eskola

Aurtengo gaia naturagaz lotura duen bisita programa bat sortzea izan da: “Gure ikasleek Euskal Herriko naturguneak landu dituzte eta Siziliako umeak bertara datozenean leku horiek ezagutzeko bisita antolatu dute eta zeberioztar gazteak izango dira bisita horien gidariak”. Kortak adibide bat ipini du: “Zumaiako Flyscha bisitatzeko lanketa bat egin dute inglesez, eta egun hauetan gauza bera egiten ari dira Italiako ikasleak, bertako naturguneekin”.

Osorik irakurri

☉ Zeberio

Umeen herri kirolak antolatu ditu Zeberioko Txubelasu elkarteak Zubialden

Txapelketa 10:00etan izango da eta herritarrak deitu dituzte umeak animatzeko

|

Haur bat, Etxebarriko Euskal Jaian, 2028an // Geuria

Datorren apirilaren 14an umeentzako herri kirolak antolatu ditu Txubelasu Guraso Elkarteak Zubialdeko frontoian. Txapelketa 10:00etan izango da eta herritarrak deitu dituzte umeak animatzeko.

Kirol probak amaituta, indaba jana prestatu dute frontoiaren alboko aterpean, 14:30ak eta 15:00ak aldera eta indaba platerrak ura, postrea eta kafea izango du ere.

Helduek 13 euro ordaindu beharko dituzte eta sei urtetik gorako umeek, 10 euro. Txartelak Herriko Tabernan, Amañen, Maribiren dendan eta Taberna Zaharrean lortu ahal direla iragarri dute Txubelasu Guraso Elkartetik.

Osorik irakurri

☉ Zeberio

Arantza Perez Etxebarria: «Denok gara bat Mandoia Pelota Klubean; presidenterik ez dago»

Zeberioko pilota eskolak gaur egungoen eta datozen umeen etorkizunean izango duen aztarnaz hitz egin digu, aurten Zubialde auzoan konpondu behar duten pilotalekuan bertan

|

Arantza eta Esku Pilota eskolako kirolari bat / Geuria

Arantza Perez Etxebarria (Zeberio, 1979) Zeberioko Mandoia Pelota Klubeko presidentea da “paperetan”. Zaila egiten zaio bere burua “zuzendari” moduan definitzea eta are gehiago kamera baten aurrean ipintzea. Zeberioztarrak klubaren atzean lan egiten duten herritarren ahalegina azpimarratu du, tartean Beñat García zaratamarraren lan bikaina goraipatu du.

Zeberioko pilota eskolak gaur egungoen eta datozen umeen etorkizunean izango duen aztarnaz hitz egin digu, aurten Zubialde auzoan konpondu behar duten pilotalekuan bertan. Izan ere, neguko hezetasunak eta euriteek umeen entrenamenduak baldintzatu dituzte eta frontoian egin beharreko obra horien garrantzia azpimarratu du.

Klubeko paperetan zuzendari lez agertzen zara, Arantza. Badakigu, hala ere, zuzendari moduan aurkeztea ez duzula gogoko.
‘Presidente’ hitza ez zait batere gustatzen baina egia da esparru administratiboan klubeko zuzendari lez agertzen naizela. Hala da.

Eta nolako erronka da zuretzat, eta klubaren atzean dagoen lantaldearentzat, noski, Zeberioko pilota eskola kudeatzea?
Nik ez nuke erronka lez definituko; zirkunstantziek egoera honetara ekarri ninduten eta presidente lanak egitea proposatu zidaten. Hala ere, klub honen atzean ez dago arduradun bakarra; denok gara bat Zeberioko Mandoia Pelota Klubean. Gauza da klub bezala sortu ahal izateko izenak behar zirela, taldearen egitura modu legalean sortzeko, beste hitz batzuetan azalduta.

2023an hartu zenuen kargu honen ardura zure lantaldearekin. Nolako esperientzia izaten ari da erantzukizun hain handia duen klub honen norabidea zehaztearena?
Pozik nago, egia esateko. Azken batean, esperientzia honen bidez erakusten ari gara emakumeok ere era honetako beharrak egiteko gai garela.

Zeberioko Mandoia Pelota Klubak eskola ugari eta partida dezente antolatu izan ditu. Herritarrek ba al dakite nolako lana dagoen Mandoia bezalako pilota klub baten atzean? Lantaldeak bloke baten modura egiten du lan: Whatsapp talde bat dugu gure artean lana antolatu ahal izateko. Lan gogorrena ikasturte hasieran izan ohi da guretzat. Abuztuko eta iraileko aste horietan Bizkaiko Pilota Federazioarekin harremanetan ipintzen gara haurren izen-emateak, kategorien sailkapena, fitxak eta behar bestekoak burutzeko. Ikasturtea antolatzeko, alegia. Arlo ekonomikotik, gure aurrekontua antolatu eta klubeko dirua zertara bideratuko dugun ere erabaki behar da, eta horrek ere lan handia eta buruhausteak ematen ditu.

Eskualdeko esku-pilotaz berba egiten denean Zaratamo izan ohi da erreferentziazko herria, askotan. Nolako pisua dauka pilotak Zeberion?
Zaratamoren ospea bertatik irten diren pilotari famatuengatik izango da ziurrenik, baina Zeberion ere betidanik izan dugu frontoia eta herritarrek betidanik jokatu dute kirol honetan. Arraroa bada ere eta esku-pilotarekiko pasio handia egon bada ere, esku-pilota taldea izan da faltan izan dugun gauza bakarra.

Arraroa da, gero! Eta zer egiten zuen pilota gustuko zuen Zeberioko jendeak, orduan?
Duela urte asko Zeberiok pilota eskola bazuen, baina desagertu egin zen, eta duela hiruzpalau urte esku-pilota taldea sortu zuten herrian. Ordura arte inguruko herrietara joaten zen jendea esku-pilotan jokatzen ikastera eta praktikatzera: Zaratamora, Igorreko esku-pilota taldera… Orain, aldiz, Zeberion daukagu esku-pilotan jokatzeko aukera.

Arraroa bada ere eta esku-pilotarekiko pasio handia egon bada ere, esku-pilota taldea izan da faltan izan dugun gauza bakarra.

 

Zenbat umek osatzen dute Mandoia Pelota Kluba?
30 inguruk. Egia da badirela noizean behin fitxarik gabe jokatzera datozen umeak, baina kasu puntualak izan ohi dira, normalean kirolarekin lehen kontaktua egitera datozelako, proba modura. 

30 neska-mutil, beraz. Horietatik zenbat neska eta zenbat mutil?
Mutilak dira nagusi Zeberion. Gure eskolan lau neska baino ez ditugu. 

Momentuz kopurua oso urria da, baina historian atzera begiratuta eta feminismoaren ikuspuntutik ikusita betiere, garapenik izan dela esango zenuke nesken partaidetzaren esparruari dagokionez?
Lehen pentsaezina zen emakumeak pilotan jokatzen ikustea. Baina esan beharrekoa da futbola bezalako kirol nagusiek ere emakume asko eraman dituztela, bai Zeberion, baita Euskal Herrian ere. Honekin esan nahi dudana da Zeberion esku-pilotan aritzen ez ziren emakumeak futbolean aritzen zirela, herrian emakumezkoen futbol taldea egon bazegoelako. Esku-pilotak ez zuen zorte hori izan, tamalez, eta ez dakit zein izan zitekeen horren arrazoia, egia esateko. 

Eta pilotan emakume gehiago izateko formula zein izan liteke? Denbora kontua, agian?
Gero eta emakume gehiago dago esku-pilotan: bai entrenatzen, bai modu profesionalean jokatzen. Hori horrela da. Egoerak hobera egingo du, ziur, baina apurka-apurka. Ez da egun batetik bestera gertatuko den egoera izango.

Zu berez zeberioztarra zara, emakumea eta Mandoia Pelota Klubeko zuzendaria. Esku-pilota praktikatu ahal izan duzu inoiz?
Praktikatu berez ez, baina betidanik gustuko izan dut. Herretako eta profesionalen partidak ikustera joan izan naiz beti, baita herriko jaietan ere. Bi seme ditut eta esku-pilotan jo eta su dihardute biek. Azken batean horixe da asmoa, gazteek eta atzetik datozen umeek klub bat izatea maite duten kirol hau praktikatu ahal izateko.

Mandoia Pelota Klubak hiruzpalau urte besterik ez ditu. Nola ikusten duzu hemendik urte batzuetara? Herriko umeek maila profesionalean jokatzera iristeko erreminta modura erabili ahal izango dute?
Hori umeen esku dago. Nabarmendu nahi nuke entrenatzailerik onena dugula Zeberion: Beñat Garcia. Haurrak primeran entrenatzeaz gainera, psikologo modura lan izugarria egiten du haiekin eta umeak zein herritarrak benetan pozik daude berarekin.

Zer esan dezakezu Zubialdeko frontoiaz?
Leku oso onean kokatuta dago eta polita bezain handia da Zeberiokoa. Aukera asko ematen ditu jarduera ezberdinak antolatu ahal izateko: partidak jokatzeko, entrenamendu saioetarako… Frontoi asko laburtxoak dira eta jarduera ezberdinak antolatzeko arazoak izan ohi dituzte.

Hala ere Zeberioko frontoi honek konponketa garrantzitsu batzuk baditu faltan.
Itxura batean ondo dago, baina negu aldera, euria eta hotza datozenean, arazoak izaten hasi gara hezetasunarekin, entrenamendu saio asko bertan behera utzi behar izateraino. Astean zehar euri asko egiten duenean, asteburuko federazioko partidetan eragina du horrek guztiak eta ezin izan dira jokatu; “partxeak” ipini baditugu ere, zorua urez betetzen da. 

Zer dio Udalak honen inguruan?
Udala laguntzeko prest agertu da lehen momentutik eta egoeraren jakitun da. Etengabeko harremanetan gaude udal ordezkariekin eta aurtengo obra nagusia frontoian egingo dutela esan digute. Berez, obrari argi berdea eman diote. Hala ere, era honetako jarduketek denbora behar izaten dute eta guk ez dakigu noiz hasiko diren, ezta zer nolako jarduketa egingo duten ere.

Osorik irakurri

☉ Zeberio

Zeberiora ekarriko dituzte Bizkaia Cupeko finaleko esku pilota partidak asteburuan

Partidak apirilaren 13an jokatuko dituzte, 10:00etatik aurrera, Zubialdeko frontoian

|

Asier Ruiz de Infante eta Zuhaitz Etxebarria // Mandoia Pelota Kluba

Bizkaia Cupeko esku pilotako partidak Lemoan antolatu behar zituzten asteburu honetan, baina bertako kiroldegiko langileen grebaren ondorioz Zeberioko Zubialde auzoko pilotalekuan jokatuko dituzte datorren apirilaren 13an, 10:00etan.

Gazteak C mailan Mandoiatik Zuhaitz Etxebarria eta Asier Ruiz de Infante Olaburu 6ren aurka lehiatuko dira. Bizkaiko banakako txapelketa Mandoiako Zuhaitz Etxebarriak irabazi zuen Adiskideko Aritz Ojedaren aurkako norgehiagokan, joan den urtarrilaren 12an, Zeanuriko frontoian.

Bizkaia Cup | Zeberioko partidak

Apirilak 13, zapatua

10:00
Eskuz binaka emakumezkoak
Lagun Artea EM – Durango

Eskuz binaka Kadeteak C
Lemoa – Durango

Eskuz binaka Gazteak C
Mandoia – Olaburu 6

Eskuz binaka Kadeteak A
Lemoa – Markina 1

Osorik irakurri

☉ Zeberio

Argazkiak / Zeberioko Ermitabarrin bukatu da Korrikako 23. edizioa Hego Uribe eskualdean

Eskualdeko azken argazkiak egin ditugu Zeberioko Ermitabarri auzoan. Bertatik herritar ugari igaro dira, Arratiara bidean, eguzkipean

|

Eskualdeko azken argazkiak egin ditugu Zeberioko Ermitabarri auzoan. Bertatik herritar ausart ugari igaro dira aldapan gora, Arratiara bidean, eguzkipean.

Osorik irakurri