Frontenisa iratzartu da Zaratamon. Iazko abenduan Bizkaiko frontenis txapelketako finalak jokatu ziren Bilboko La Esperanza pilotalekuan eta bertan Upo Mendiko pilota taldeko bikote bi lehiatu ziren: Izai Mardaraz eta Ivan Hernandez alde batetik eta Jokin Manzano eta Arkaitz Martinez, bestetik.

Bigarren mailako seniorretan Zaratamoko bi bikoteak iritsi ziren finalera: Alde batetik Izai Mardarazek (Zaratamo, 2001) eta Ivan Hernandezek jokatu zuten eta beste bikotea Jokin Manzanok (Arrigorriaga, 1997) eta Arkaitz Martinezek osatu zuten.

Azkenean Jokinek eta Arkaitzek irabazi zuten bi seteko aldearekin (8-13 / 9-8 / 10-4). “Urte askoren ondoren, aurten modalitate berri bat daukagu Zaratamon, eta oso maila altua erakutsi dute gure kirolariek”, azaldu zuen urte amaieran Mikel Gomezek Zaratamoko Upo Mendi pilota taldetik. Eta hala da, garaipen horrekin aisialdiarekin erlazionatu ohi den frontenisa lehen mailara eraman dute Zaratamoko gazteek eta entrenamendu saio batean izan gara Jokin, Izai eta Fronteniseko arduraduna den Ibon Ayestarekin (Zaratamo, 1979).

Aurten, esku pilota ez ezik raketarekin kolpatutako pilotakadak ere entzungo dira Elexalde eta Arkotxako pilotalekuan eta bertan mantentzea da kirolarien asmoa.

Jokalariak, frontenisean, Zaratamoko Elexalde auzoko pilotalekuan // Geuria

Nolakoa izan zen joan den abenduan Bilboko La Esperanza pilotalekuan bizitako esperientzia? Espero zenituzten emaitza horiek Bizkaiko frontenis txapelketan?
Izai Mardaraz: Lehenengo partidari dagokionez, diferentzia handia egon zen bi bikoteen artean eta azkenean Gernikakoek irabazi zuten, erraz, egia esateko. Bereziki lehenengo seta. Bigarrena ere irabazi zuten baina gehiago kostatu zitzaien. Gure partidari dagokionez, oso orekatua egon zen. Lehenengo seta guk irabazi genuen 13-8ko emaitzarekin. Bigarrena zuek [Jokini erreferentzia eginez] irabazi zenuten 10-4ko emaitzarekin.
Jokin Manzano: Bai, hala da. Hutsegite gehienak akats arinak ziren. Hirugarren seta izan ezik, beste biak orekatuta egon ziren eta irabaztea gogorra izan zen.

Berri onak dira frontenisaren esparruko hauek Zaratamo bezalako herri pilotazale batentzat.
I.M: Gu beti izan gara pelotazaleak. Betidanik jokatu dugu esku pilotara. Zaratamoko kirola esku pilota da, baina esan beharrekoa da ere federatuta egon ez bagara ere frontenisa beti praktikatu izan dugula. Azken urteetan Jokin Arrigorriagatik etorri da gurekin jokatzera eta Ivan Hernandezekin batera federatzeko erabakia hartu genuen.

Ibon Ayesta // Geuria

Abenduko finalaren emaitzak zer ekarri dio Zaratamori?
I.M: Final honek azken batean jendea motibatu du frontenisa praktikatzeko. Kirol hau praktikatzen hasi diren lagun batzuk ditugu, ez federatu moduan baina egia da frontenisean jokatzeko gogo handia piztu zaiela. Espero dugu aurrerago federatzeko erabakia hartzea!

Frontenisak betidanik izan du lekua pilotalekuan, baina gaur bezain beste?
Ibon Ayesta: Gaur bezain beste ez. Nik neuk praktikatu izan dut eta ordu asko eman ditut Zaratamoko frontoian entrenamendu saioak egiten. Baina modu ofizialean Bilboko La Esperanza klubean egon nintzen urte askoz. Zaratamoko beste jokalari bat ere bertan izan zen. Zaratamon ez da frontenis klubik egon. Bai ordea Bilbon, Getxon, Urdulizen, Sestaon.. Jokin, Izai eta Ivan joan den udan hasi ziren modu ofizialean frontenisean jokatzen eta beste klubetara joan beharrean Zaratamon bertan federatzea erabaki genuen, Upo Mendiko beste entrenamendu saioen artean lekua eginez. Upo Menditik baiezkoa eman ziguten eta aurrera egitea erabaki genuen.

Izai Mardaraz // Geuria

Frontenisak, beraz, bere lekutxoa hartzen ari da esku pilotaren herrian.
I.A: Bai, baina nik gutxienez ez diot lekurik kendu nahi Zaratamoko esku pilotari. Ezta gutxiago ere! (barreak). Zaratamo esku pilotaren erdigunea izan da betidanik, presentzia handien izan duen kirola, ezbairik gabe. Hori ezin da aldatu, horrela izan behar da. Frontenisaren presentzia herrian hasi egiten bada modu osagarrian litzateke. Gainera, dena ez da frontenisa; pala berrartzen hasi gara herrian ere, bai Elexalden, bai Arkotxan. Hala ere, nik esango nuke herritar gutxik jokatzen dutela frontenisera Zaratamon.

Ibon Ayesta: “Dena ez da frontenisa Zaratamon; pala berrartzen hasi gara herrian ere, bai Elexalden, bai Arkotxan”

Jokin, Izai. Zuek orduan frontenisaren aitzindariak zarete Zaratamon!
I.M: lagunen artean praktikatzen den kirola da frontenisa herritarrentzat, orokorrean.
J.M: Nire esperientziari dagokionez ere esan dezaket hori: lagunekin batera praktikatu dudan kirola izan da frontenisa betidanik. Hala ere, gure kasuan urrunago eraman dugu zaletasun hau eta Izai eta Ivanek bezala federatu nintzen. Horrela txapelketetan parte hartzeko aukera daukagu.

Nola gogoratzen dituzue lehen urteak frontoian?
I.M: frontenisari dagokionez, amak txikitan ekartzen ninduen frontoira. Sei urte izango nituen garai hartan eta Ivanekin batera jokatzen nuen. Esku pilotarekin gauza bera gertatzen zen eta urte berean hasi nintzen. Entrenamendu saioak ia egunero genituen. Frontenisa asteburuko kontua izan ohi zen, tartetxoa genuenean dibertitzeko.

Fronteniseko jokalariak, Zaratamon // Geuria

Bai, azken batean frontenisa aisialdiarekin eta lagunekin erlazionatu ohi dugu, ezta?
I.M: Hala da. Praktikatzeko kirol errazagoa da: esku pilotara jokatzen ez dakien inorekin frontoian aritzea zailagoa izan daiteke pertsona horrentzat. Frontenisa unibertsalagoa da eta jende askok daki raketa batekin pilota bat kolpatzea. Eta maila ezberdinetako pertsonen arteko partidak antolatzea askoz errazagoa da.
J.M: Ni ere sei urterekin hasi nintzen esku pilotan, baina Arrigorriagako eskolan. Hasieran jende asko zegoen. Garai hartan Ibon nire entrenatzailea zen eta pilota eskola hura ikaragarria zen. Urteek aurrera egin ahala indarra galtzen joan zen esku pilota. Nik ere utzi nuen. Frontenisa aitarekin jokatzen nuen bereziki. Gabon batzuetan raketa bat ekarri zidan Olentzerok eta momentu hartan hasi nintzen kirol hau praktikatzen Lanbarketako frontoian. Betidanik gustatu zait.

Jokin Manzano: “Gabon batzuetan raketa bat ekarri zidan Olentzerok eta momentu hartan hasi nintzen kirol hau praktikatzen Arrigorriagako Lanbarketako frontoian”

Jokin Manzano // Geuria

Umeak nagusitu ahala, ikasketengatik edo eskolaz kanpoko jarduerengatik esku pilota alde batera uzten dutela askotan entzun da: Danel Elezkanok berak, Rodolfo Agirrek edo Mikel Urrutikoetxeak esan digute behin baino gehiagotan. Frontenisa eta esku pilota alderatuko bagenitu, nolako bilakaera izan dutela esango zenukete?
J.M: Nire kasuan, esku pilota uztearen arrazoi nagusia denbora falta izan zen. Ikasketei denbora gehiago eskaini behar nien eta esku pilotari ezin nizkion ordu gehiago eman. Izaik lehen esan bezala, frontenisa asteburuetako kontua zen, denbora librea nuenean. Frontenisa praktikatzeko ez neukan ordutegi zehatzik. Esku pilota klub batean jarraipena zurrunagoa da eta gutxienez entrenamendu saio bat izango duzu beti.

Aurrera begira, zeintzuk dira zuen hurrengo erronkak frontenisari dagokionez?
I.M Txapelketetan murgilduta gaude egun hauetan. Hurrengo urteari dagokionez, bi taldeak lehenengo mailan jokatzeko sailkatu gara eta erronka nagusia horixe izango da: lehenengo mailan mantentzea.
I.A: Hasi dira eta ez dira geldituko! Jokin eta biok palarekin hasi gara ere eta besteak trinketean hasi dira. Frontenisaren esparruan modalitate ezberdinetan jokatzen hasi dira eta egun bateko txapelketatan parte hartuko dute, besteak beste.
J.M: Nik, esaterako ez nuen trinketea ezagutzen eta aurkikuntza hori frontenisean federatzearen ondorio zuzen bat izan da. Federatu naizenetik, gainera, txapelketa eta lehiaketa askoren berri daukat, lehen ez bezala.

Jokalariak, frontenisean // Geuria

Eta amaitzeko, abenduan jokatutako finaleko emaitza onak ikusita nolako mezua helaraziko zenieke frontenisean hasteko asmoa duten Zaratamoko gaztetxoei?
I.M: Lotsa alde batera uztea! Jende askok bere burua gutxiesten du eta askotan izena ematera ez dira ausartu egiten. Hori entrenamendu saioak egiten hobetzen da. Upo Mendin lekua dago denontzako!
J.M: Gainera, zenbat eta parte-hartzaile gehiago, orduan eta maila gehiago egongo dira eta maila jakin bateko kirolariekin entrenatzea askoz errazagoa izango da.