☉ Zaratamo
Marian Arin: “Nik dakidana aprobetxatu eta gero zoaz Ilargira! Denbora galtzen dugu egindako bidea ibiltzen”
Mendizalea da Marian Arin: mendia bizi du. Herritar aktiboa ere bada, borondatez josia herriari emateko prest. Patxadaz solasaldia ederra izan dugu berarekin.

Marimendi mendi taldearen bultzatzailea eta kidea, Euskara irakaslea, langile publikoa nekazaritza eta lanbide alorretan, Zaratamoko koruko abeslaria, zinegotzi bi urtez Gure Herria plataforman, Euskaraldia herri batzordeko kidea. Horiek dira Marian Arinen (Andoain, 1952) inguruan zerrendatu ditugun batzuk. Andoaindarra sortzez, ikasketak Bilbon egin zituen eta 32 urte daramatza Zaratamon bizitzen, Gurutzalde auzoan, mendiaren magalean. Gizarteko toki ezberdinetan eragile eta langile izan da Marian.
Hamabost urte bete dira Marimendiren sorreratik. Marimendi, Euskal Herriko emakumeen mendi taldea, edadeko emakumeen elkargune izan zena.
Erronka txiki bat izan zen hura, ez zen elkargune bezala jaio. Akzio konkretu bat egiteko jaio zen. Eta behin hasita, irautea pentsatu genuen. Emakumeak, 40 urtetik gorakoak, mendia. Mezua bisibilizatzea bilatzen genuen eta horregatik aukeratu genituen zailtasun handirik ez zuten mendiak. Euskal medioek asko lagundu ziguten, ikusgarritasuna eman ziguten.
Sarean dauden bideo batzuetan diozu “zerbait handia egin genuela pentsatu genuen. 20 emakume nagusi, 40 urtetik gorakoak, Mont Blanceko gainean, 2006an”. Hamalau urte beteko dira. Uztailaren 22an heldu zineten tontorrera. “Ez da balentria bat, baina bada zerbait handia, gure hizkuntzan, emakumeak, nagusiak, munduaren jabe, gainaren jabe”. Gero etorri ziren Elbrus sumendia Errusian (2008) eta Peruko Cordillera Blanca (2010).
Nire ideia bat izan zen. Ez da posible dena gizonez inguratuta egotea mendian. Gutun bat egin nuen eta gutun hori gizonen bidez helarazi nuen. Mendiko gizonekin nuen harremana nik: “Ezagutzen al duzue baten bat Gernikan?” galdetzen nien, eta batek “Ba bai, nik ezagutzen dut”. Felipe Uriarte mendigoizalearen bidez ere bai, berak agentzia bat duelako. Handik eta hemendik, helbide asko eman zizkidaten, eta zita bat jarri nuen: Zaratamon, azaroan, aste egun batean, arratsaldeko 19:00etan.
Zaratamon sortu zen Marimendi?
Bai, taberna zaharrean izan zen lehen zita. Bilbon geratuz gero, nola jakin nor datorren bilerara. Ez genuen gure artean elkar ezagutzen eta! Baina hemen erraza zen. Gogoan daukat oso goiz hurbildu nintzela zitara, nolabait pole position-ean egoteko, jendea sartu ahala ikusteko. Baina ni heldu orduko baziren batzuk bertan, agian gauza bera pentsatuta. Beraiek ere ez zekiten nork egiten zuen deia. Gerora askotan komentatu dugu: gure artean bazen gazteenetako bat oso emakume indartsua, eskalatzailea eta… hura izan balitz han aurkitu genuen lehena, agian gainontzekoak ez ginatekeen taldean geldituko! Ospa egingo genukeen!
Hemeretzi izan zineten.
Ez zen erraza izan. Gainera, abiapuntua ez zen aldez aurretik sortuta zegoen kuadrilla bat izan. Nik irailean zabaldu nuen gutuna, bilera azaroan deituz, hurrengo urtera begira. Ez nekien zenbat jende etorriko zen bilera hartara. Azkenean hamabi bat batu ginen eta hamabiak ez ginen animatu. Baina martxan hartzen hasi ginenean, gogoan dut irratian agertu ginela, Roge Blascoren irratsaioan. Eta hurrengo egunean Rogeri deitu zion batek gure telefono zenbakia eskatzeko. Beste batean, Euskadi Irratiko Aperitifa irratsaiora zuzenean deitu zuten, gu bertan geundela. Oso modu politean sortu zen taldea. Azkenean hemeretzi batu ginen Marimendin: Iruñekoak, Gasteizko bat, Oletako bat, Irungoa, Pasai-Donibane, Elgoibar, Gernika, Ondarroa…
Zaratamon mendi bueltak egingo dituzu.
Astegunetan egiten ditut. Asteburuetan gehienetan Pirinioetara joaten naiz. Segitzen dut mendian. Orain beste modura noa, gaztetako askatasun ideia horren beharrik ez dut, disfrutatzea bai. Hori da mendiak ematen didana. Joan den astean Saldropora joan ginen eta parkinga gainezka, jaungoiko maitea! Zoazte Otxarretara esan ziguten. Heldu eta Arralde aldera joatea erabaki genuen. Eta zein polita zegoen, pasada bat!

Marian Arin / Geuria
Eta denok mendi berdinetara goaz.
Fenomeno bat da hori, bai. Pirinioetan ere berdina gertatzen da. Hiru miletako mendietatik aparte, okzidentaletakoetan bi mendietan topatuko duzu jendea. Beste mendietan ez dago inor, bideak galtzen ari dira. Harrigarria da. Egia da informazio gehiago dagoela, adibidez, Anetori buruz, Aneto ondoko mendi ziztrin bati buruz baino. Hori egia da. Era berean, mendia kirolarekin lotzeak ekarri du hori. Mendira joatea ez da kirola, mendira joatea jarduna da. Kitto. Hor ez dago lehiarik eta kirolak lehia eskatzen du. Nire ustez kirola egitea da korrika egitea, zure gorputza mugara eramatea. Mendira beti joan gara pentsatuz igo eta jaisten zarenean, zerbait gertatuta ere, indarra behar duzula beste hainbeste egiteko. Orduan kontua zen ahalik eta gutxien nekatuta egitea buelta. Orain berriz dena eman behar da eta akituta heldu behar duzu behera. ‘Zure buruarekin lehian’ eta gaur egun esaten diren tontakeria horiek. Joan, disfrutatu eta buelta.
Kalean ezin da paseatu, orain korrika egin behar da.
Ematen du euskal gazteek politika abandonatu dutela eta orduan hartu dutela kirola! -barrezka-. Ez dakit.
Mendiaz gain, gizarteko hainbat eremu ezberdinetan mugitu izan zara eta mugitzen zara. Herri bizia, zahartze-aktiboa, herritar parte-hartzaileak, elkarguneen sorrera, belaunaldien arteko harremana… Hitz potoloak denak.
Belaunaldien arteko harremanak ez badira ematen gizarteak asko galtzen duela uste dut. Ondo legoke gure artean elkarri begiratzea. Beharbada guk berdina egin genuen. Gazteentzat edade batetik aurrera pertsonak ez dira existitzen. Musikarekin gertatzen zait niri: gazteek entzuten dutena gaur egun, rock and rolla edo bestelakoak. Taberna batean gure garaiko kanta bat jartzen dutenean, dantzatu edo abestu egiten duzu, eta gazte batzuek arraro begiratzen zaituzte, eta nik pentsatzen dut: “Aizu! Hau norbaitena baldin bada, gurea da!”. Ezezagutza bat dagoela sumatzen dut. Pena bat da. Herriko gauzak egiteko denon ikuspegia izatea oso aberatsa da. Euskaraldian, adibidez, adin guztietakoak gaude eta bilerak diferenteak dira. Oso gustagarria da.
Horrekin lotuta, nik uste dut gizartean alaba, ama, amona garela. Geure tokian jartzen gaitu bide horrek. Baina umerik egin ez dugunok hori galduta dugu. Guk urteak betetzen ditugu, besteek bezalaxe, baina guk ez daukagu buruan ‘bestea badator atzetik!’. Trenean sartzen gara pentsatuz pertsona bat garela, baina nire aldamenekoak ez du hori pentsatzen nitaz, ni edadeko emakume bat naizela pentsatzen du, berak nahi duen tokian jartzen nau. Nire ustez horrek sortzen du etena eta eten horren kontziente da umerik ez daukan jendea. Eta elkarguneak, sareak nahi dituzten asko umerik gabekoak direla esango nuke. Besteek sareak inguruan sortu dituztelako, prolearekin, eta proleak sortzen ditu bere kontradikzioak, arazoak, arazo horiek konpondu beharra…
Nik uste dut borondatea behar dela. Edadeko jende askok bere burua baztertzen du. Doala gizartea, nik nireak eginda nago. Zahartze-aktiboa nahi dut. Nire pentsamendua aldrebeskoa da: hainbat gauza egin ditut, beste morrontza batzuk eduki ditut, lanarena, adibidez. Orain ez daukat eta askoz libreagoa naiz gizarteari emateko nik ahal dudana. Lanean ari zarenean kultura kontsumitzen duzu, agian orain produzitzeko denbora gehiago duzu. Ni korura noa eta musika egiten dugu. Gazteek ere horrela ulertzen badute, kolaborazioa egon daitekeela euren aiton-amonen edadeko jendearekin, gauza onak egin daitezkeela uste dut.
Baina zuek zuen garaian egungo gazteek egiten duten berdina egiten zenuten?
Bereizketa handia zen orduan. Baserria existitzen zen garaiaz ari gara. Orain txaletak existitzen dira. Baserria eta kalearen artean bereizketa handia zegoen. Andoainen hazi naiz, kalean masa kritiko handia zuen herria, baita baserri asko ere. Baina nagusien eta gazteen arteko kolaborazioa bazegoen euskara eta euskal kulturaren munduan, politikaren munduan. Zaharrak baziren gerra egindakoak, 59ko greban parte hartutakoak eta horrek batzen zuen, ez agian militantzian zaharrak eta gazteak aukera ezberdinak eduki zituztelako, baina antzerkiak, eskola sozialak, elizak ere parte bazuen horretan. Baina tira, ez dakit zenbateraino egiten genien kasu. Egun, eskolaren hezkuntzak ez du asko bultzatzen kolaborazio hori. Badago ideia pedagogiko bat dioena norberak bilatu behar duela ideia, norberak pentsatu behar duela… Amerikanoei kopiatu diegula ematen du, eta tira, oso ondo iruditzen zait, baina norberak bilatu behar du denbora galdu gabe. Hau da, nik dakidana aprobetxatu eta gero hasi bilatzen zurea! Nik dakidana bilatzen hasi behar zara zu, denbora galtzen? Hori tontoa da! Aprobetxa ezazu! Eta gero zoaz Ilargira! Ni ez naiz Ilargira ailegatu, baina agian estratosferara heldu naiz. Zu hasiko zara estratosferara nola heldu ikertzen? Uste dut asko galtzen dela.
Ez bakarrik hezkuntzan…
Hizkuntza ere asko galtzen dela uste dut. Adibidez, auzoko bi neskatila eskolara doaz eta gurasoak ez dira euskaldunak. Konfinamenduko hiru hilabeteetan ikusi dut ume horiek ez dutela inorekin euskaraz berba egin. Pena eman dit euskarazko solasaldiak izateko sare bat ez sortu izanak. Toki handietan egon dira. Ikusi dut irakasleek lan handia egin dutela, etxeko leihotik ikusi egin dut, bertatik bertara. Era berean, uste dut eskolak kontutan eduki behar duela bere ingurua eta ez dut uste behar bezala aprobetxatzen duenik. Zaratamo moduko herri batean, gainera, erraza da: denok dakigu nork daukan euskaraz hitz egiteko ohitura, nork kultura jasoa… Gazteek eta nagusiek elkar ezagutzeko aukera egongo litzateke.
☉ Zaratamo
‘Ipuin klasikoak’ izango da Zaratamo eskolaren inauterietako aurtengo gaia
Ostiral eta larunbatean askotariko jarduerak prestatu dituzte txikientzat: kalejira, emanaldia, erromeria, musika, jolasak…

Otsailaren 13an eta 14an ospatuko dituzte aurtengo inauteriak Zaratamo eskolan eta aurtengo gaia ‘Ipuin klasikoak’ izango da.
Ostiral eta larunbatean askotariko jarduerak prestatu dituzte txikientzat Zaratamoko dantzariak – Untzurbe elkarteak eta Besopean Guraso Elkarteko kideek: kalejira, emanaldia, erromeria, musika, jolasak…
Egitaraua | Zaratamo eskolako inauteriak 2026
Otsailak 13, ostirala
10:00 Eskolako kalejira eta emanaldia
18:00 Erromeria, Elexaldeko plaza (Zaratamoko dantzariak – Untzurbe elkartea)
Otsailak 14, larunbata
12:00 Musika eta jolasak, Elexaldeko plaza (Besopean Guraso Elkartea)
☉ Zaratamo
Txirrindulari bat ospitalera eraman dute Zaratamon auto batek harrapatu eta gidariak ihes egin ostean
Istripua Zaratamoko Arkotxa auzoan izan zen, San Bizente elizako inguruetan. Auto gidariak ihes egin zuen

Atzo gauean, 22:15etan harrapaketa baten abisua jaso zuten larrialdi zerbitzuek. Auto bat, Bi-3701 errepidetik irten eta txirrindulari bat harrapatu zuen Arkotxa auzoan, San Bizente elizaren inguruetan.
Ertzaintzak GEURIAri azaldu lez, Bilbotik zetorren gris koloreko auto bat, errepidetik irten, txirrindulari bat harrapatu eta zuhaitz bat bota ostean, ezponda batetik erori eta etxebizitza bateko horma baten aurka jo zuen Zaratamoko Arkotxa auzoan.
Larrialdi zerbitzuak minutu batzuetan hurbildu ziren Zaratamoko auzora eta zauritu bakar bat topatu zuten bertan: txirrindularia. Galdakao-Usansolo erietxera eraman zuten. Autoaren gidariaren egoeraz galdetzean, Ertzaintzak azaldu du ihes egin duela eta ikerketa zabaldu dutela istripuaren kausak argitu ahal izateko.
Arkotxako auzotar batzuen arabera, gidaria San Mamesetik bueltan zetorren. Zautitua ospitalera eraman ostean garabi batek autoa eraman zuen.
☉ Zaratamo
Auto bat errepidetik irten da Zaratamon eta txirrindulari bat harrapatu ostean ihes egin du gidariak
Harrapaketa egin ostean, gidaria autotik irten eta ihes egin du. Ertzaintzak ikerketa zabaldu du istripuaren kausak argitzeko

Bart, 22:15ak aldera istripu baten abisua jaso zuten larrialdi zerbitzuek. Ertzaintzak GEURIAri azaldu lez, Bilbotik zetorren gris koloreko auto bat, San Bizenete eleiza ondoko BI-3701 errepidetik irten, txirrindulari bat harrapatu eta zuhaitz bat bota ostean, ezponda batetik erori eta etxebizitza bateko horma baten aurka jo zuen Zaratamoko Arkotxa auzoan.
Larrialdi zerbitzuak minutu batzuetan hurbildu ziren Zaratamoko auzora eta txirrindularia Galdakao-Usansolo erietxera eraman zuten. Autoaren gidariaren egoeraz galdetzean, Ertzaintzak azaldu du ihes egin duela eta ikerketa zabaldu dutela istripuaren kausak argitu ahal izateko.
Arkotxako auzotar batzuen arabera, gidaria San Mamesetik bueltan zetorren. Zautitua ospitalera eraman ostean garabi batek autoa eraman zuen.
☉ Zaratamo
Bideoa | Gonzalo Lopez: «Arkotxara heldu nintzenean 40 mahai-joko nituen. Gaur ia 1.200 ditut gordeta»
Pandemian hasi zen Gonzalo mahai-jokoetara partidak jokatzen. Orduz geroztik, Arkotxakoa esparru honetan espezializatu eta edukiak sortzen ditu sareetan

Zaletasun xumeen pertsona da Gonzalo Lopez Naranjo (Galdakao, 1986). Horrela definitzen du behintzat bere burua: bere pasioak bidaiatzea, Athletic Cluba eta mahai-jokoak dira. Arkotxako auzotarrak biziki maite ditu mahai-jokoak eta ia 1.200 gordetzen ditu bere etxean eta bertatik gertu daukan lonja batean.
Mahai-joko klasikoak betidanik ezagutu izan ditu Gonzalok, baina errealitate honen errudun nagusiak 2020ko pandemia eragindako itxierak eta ‘La Herencia de la Tía Ágata’ jokoa dira. Berarekin elkartu gara, kartoizko kutxez inguratuta eta eszenatokiak simulatzen dituzten tapizez estalitako mahaien artean.
Eskulibururik ez dugu faltan izan, eta Zaratamokoak mundu magiko baten ateak zabaldu dizkigu dadorik bota gabe.

Mahai jokoez inguratuta gaude elkarrizketa egiten dugun bitartean. Jakin ahako zenuke, arren, zein izan zen zure eskuetara iritsi zen lehena? Ez dakit lehena izango zen, baina ‘La Herencia de la Tía Ágata’ jokoa horien artean dago. Gaur egun joko horren hiru bertsioak dauzkat: MBtik Bizakera aldatu zen eta azken bertsioa ere badut. Esan beharrekoa da MBkoa baino txarragoa dela azken hau, baina hala ere heldua izanda erosi nuen ere, oroitzapen hori izateko.
Baina izatez, ‘La Herencia de la Tía Ágata’ ez da mahai joko ikoniko bat. 90. hamarkadako klasiko bat da baina horrenbesteko ospea zeukan? Partxisa edo Oka bezalako joko klasikoak jokatu ditut, baina baita ‘Mr. Pop’, ‘Quién es Quién’ , ‘Misterios de Pekín’, ‘Cluedo’, Monopoly… bezalako joko “arruntetara” ere. Baina ez dira bakarrak.
Noiz erabaki zenuen mahai-jokoen bilduma egiten hasiko zinela? Duela bederatzi urte heldu nintzen bikotekidearekin Arkotxara bizitzera. Pandemia garaia iritsi zenean etxetik irten ezin ginela ikusi genuen. Goizetan banatzaile lez egiten nuen lan eta bikotekideak ere lan egiten zuen. Baina arratsaldean konfinatuta geunden. ‘Marvel Champions’ izeneko mahai-joko bat deskubritu nuen eta jokatzeari ekin nion. Partida ugari jokatu nituen.
Momentu horretan lagun batekin berba egin eta mahai-jokoen inguruko podcast bat sortzea proposatu nion. Denborarik ez zeukanez, nire kabuz sortzea erabaki nuen. Mahai jokoen inguruan hitz egiten hasi nintzen eta aurrerago ‘Marvel Champions’ izeneko mahai jokoan espezializatu nintzen. Momentu hartatik aurrera mahai jokoak heltzen hasi ziren etxera. Joko berriak erosten eta probatzen hasi nintzen, gauza berriak etengabe probatzea asko gustatzen zaidalako. Badago mahai joko bat erosi eta partida ugari jokatzen dituenak eta gero ni nago: joko mordoa erosi eta partida gutxi batzuk jokatzen ditut. Hemen ditudan joko batzuetara behin baino ez dut jokatu. Arkotxara heldu ginenean 40 mahai-joko inguru genituen. Gaur egun ia 1.200 dauzkat Zaratamon. Eta lonja honetan ez daude guztiak: hauek hemen daude etxean ez dagoelako lekurik gehiago sartzeko.

Benetan deigarria da. Bada. Pandemiako egun arrunt batean, ‘Analisis Paralisis’ izeneko Twitch kanaletik deitu zidaten Madrilera joan eta ‘Marvel Champions’ jokoaren podcasta egiteko: jokoa nolakoa zen, nola funtzionatzen duen azaltzeko. Garai hartan hilabetero kaleratzen zuten mahai-jokoa zen hura. Egun hartatik aurrera mahai-jokoen inguruko aipamenak egiteko proposamenak heltzen hasi ziren etxera. Esan beharra dago lan hau egiteagatik ez dutela ordaintzen kanaleko jarraitzaile kopurua jakin bat gainditzen ez den bitartean, eta hori benetan zaila da. Nire kanala, ‘Owen Rules’ izenekoa, txikia da baina zorionez, mahai-jokoak bidaltzen dizkidate horiek probatu eta iritzia eman ahal izateko, betiere arrazoiak emanez.
Horren haritik argitaletxeetako deiak jasotzen hasi nintzen, gauzak ondo egiten ari nintzelaren seinale, suposatzen dut. Batzuek edukiak sortzeko proposamenak egin izan dizkidate, besteak beste. Etxera jokoak heltzen hasi ziren, baina aldi berean zuk ere inbertsioak egiten dituzu mahai-jokoetan. Hala da! Hasiera batean pare bat joko bidaltzen zizkidaten argitaletxeetatik. Gaur egun kopuru hori nabarmen handitu da: iazko urrian 20 mahai-joko bidali zizkidaten argitaletxeetatik. Eromena da.
Egunek ez daukate beharbesteko ordurik guztiak jokatu ahal izateko! Hala ere ez dago estresatzeko astirik, jasotzen ditudan horiek nire eskaerak izan ohi direlako. Batzuetan 10 minutu jokatzearekin nahikoa izan dezaket. Horiek dira jokatzea gustatzen zaizkidan mahai jokoak: arinak eta nire gustukoak.
Zure ia 1.200 joko horietara jokatu ahal izan duzu? Ez. Baina ez dut derrigorrezko lan bat moduan ikusten. Badakit laster edo berandu horietara jokatu beharko dudala, argitaletxei aipamenak egin behar dizkiedalako eta ez badut jokatzen eta gainera sareetan erakusten baditut ez dizkidate gehiago bidaliko. Beraz, hobe dut horietara jokatzea.

Arkotxan dituzun guztien artean bat nabarmendu beharko bazenu, zein litzateke? Auzoarekin lotura duen bat badaukat nire bilduman: ‘Ierusalem Anno Domini’. Azken afariaren inguruko mahai-jokoa da. ‘EuroGame’ bat da, baliabideak agertzen diren joko mota, alegia. Joko honetan ogia, arrainak eta harriak daude. Jokalari bakoitzak jarraitzaile kopuru bat dauka eta azken afarira heltzen dira. Helburua apostoluen eta Jesusen ondoan ipintzea da. Hori, jokalari bakoitzak bere baliabideak kudeatuz eskuratzen du. Partidaren amaieran, Judasek puntuak kentzen dizkie jokalariei. Carmen G. Jiménezek sortu zuen mahai-joko hau eta ‘Catan’ jokoaren antza daukala esan daiteke. Nire bilduma osoko gai xelebreetarikoena jorratzen du honako honek.
Zure bildumari begira… Mugarik al duzu? Lonja honetan 900 mahai-joko daude. Gogokoenak etxean ditut. Hasiera batean neure buruari ipini nion muga 250 joko izan ziren (barreak). Mahai-jokoek espazioa okupatzen dute eta nire joko guztiak gela honetatik ez irtetea espero dut, gehienez jota. Gela honek baldintza onak ditu: behar bezala isolatuta dago eta hezetasun-kengailu bat daukat. Azken batean kartoizkoak dira mahai-jokoak.
Eta egiten duzun lan guztiaz gain, lagunekin jokatzea gustuko duzu ere? Normalean hemen bertan elkartu ohi gara asteburuetan. Lagunez gain nire familia ere ohitu da mahai-jokoetara jokatzera: gurasoak, aita-amaginarrebak… familiaren kasuan, ‘party’ edo ‘filler’ tankerako joko arruntagoetara jokatzen dugu elkarrekin (arinak, sinpleak eta eramangarriak); ez gara abenturetan edo kontu konplexuetan murgiltzen. Party edo filler motako joko ezezagun eta benetan interesgarriak daude, eta jendeak ezagutuko balitu zaletasuna handiagoa egongo litzateke, zalantza barik!
Ba al dago berriro jokatzea gustatuko ez litzaizuken jokoren bat? Hainbat daude. Mahai jokoekin benetan gozatzen dut eta arraroa da jokoren bat nire gustukoa ez izatea. Hala ere, horietako bat aipatu beharko banu ‘Virus’ litzateke. Estatu mailakoa da eta mundu osoan 3 milioi kopia saldu ditu. Hala ere “gorroto” dudala esan dezaket. Jokatzea gustuko baduzu partidak gehiegi luzatu daitezke, nire ustez. 15 minutuko partidak jokatu ohi dira normalean eta jokoaren arrakasta ulertzen dut: produktu ona da, baina ez mahai-joko lez. Nire iritzia egileei helarazi nien eta ez naute gorroto harrezgeroztik (barreak).

Mahai-jokoetara jokatzeko zaletasunik al dago gure eskualdean? Eskualdean ez ezik, Euskal Herrira begira, esan behar da zaletasun honi eusten dion uste baino jende gutxiago dagoela botatzen duen euri guztia ikusita. Europako iparraldeko lurraldeetan kontrakoa gertatzen da: eguraldi txarra egiten duenean jendea elkartu eta orduak ematen ditu mahai-jokoetan. Tabernak mahai-jokoz josita daude.
Agian iparraldeko herrialdeetako jendearekin alderatuta alferragoak gara? Nik uste dut ezjakintasun handia dagoela. Jendeak mahai-jokoak gustatzen ez zaizkiola esaten didanean, gustatzen zaion hori oraindik topatu ez duela erantzuten diot.
Entretenimenduaren munduan mahai-jokoez gainera, badira beste motako jokoak. Nolako iritzia diezu online jokoei? ‘Rainbow Six’ jokoa gustuko dut, baina online formatuko jokoek beste ikuspegi bat eskaintzen dute: oso motibatuta ez nagoenean edo mahai joko baten eskuliburua irakurtzeko gogorik ez dudanean… orduan jokatzen dut online motako jokoetara edo bideojokoetara. ‘Plug & Play’ esaten zaio: piztu eta jokatu, besterik ez. Jende askorentzat, mahai-jokoek duten eragozpen handiena eskuliburuak dira.
Baina aldi berean, irudiari, ilustrazioei, garrantzi handia ematen diete mahai-jokoei. Azken zazpi urteetan garrantzi handiagoa ematen hasi zaio mahai-jokoen alde grafikoari. Are gehiago, argitaletxe batzuk irudi desfasatuak eta osagarri pobreak zituzten antzinako jokoak berreskuratzen eta eraldatzen ari dira, gaur egungo jendeari arreta erakarri diezaien.
Baina badira ere sekula zaharkitu ez diren eta arte lan izugarria duten ‘Magic: The Gatering’ bezalako karta jokoak. Horiek ‘Trading Card Games’ edo TCG bezala ezagututako jokoak dira. Horiek estrategia-jokoak dira. Bertan, jokalariek beren karta piloak sortzen dituzte aurkariei aurre egiteko, bilduma pertsonal zabal batetik abiatuta. Era honetako jokoak nire espektrutik aldendu egiten dira, “Pay to Win” motakoak direlako: zenbat eta diru gehiago inbertitu, orduan eta karta hobeagoak izango dituzu. Nire jokatzeko era bestelakoa da: Marvel Champions jokoa Living Card Game edo LCG bat da: jokalari guztiek joko bera dute, irabazteko aukera berberekin. Gainera, joko kooperatiboa da.

Eta bakarrik jokatu nahi izatekotan, aukerarik eskaintzen dute mahai-jokoek? Eskaini ditzakete. Izan ere, jende askok ez daki honako hau: gaur egun, mahai-joko batek bakarrik jokatzeko aukera eskaintzen ez badu salmenta gutxiago egiten ditu. Kontuan izan behar da gaur egungo gizartearen erritmo biziak denbora gutxi uzten duela lagunen artean elkartu eta mahai-jokoetara jokatzeko. Nire bildumako joko askok bakarrik jokatzeko aukera eskaintzen dute.
Aukera hori oso egokia izan daiteke Koronabirusa bezalako pandemia batean etxean bakarrik bizi den pertsona batentzat, esaterako. Nolako etorkizuna aurreikusten diezu mahai-jokoei datozen urteei begira? Board Game Arena (BGA) bezalako plataformak daude gaur egun. Bertan, mahai jokoak automatizatuta daude: kartak banatzen dituzte botoi bat sakatuz eta beste hainbeste funtzio dituzte. Nire ustez mahai-jokoen esentzia guztiz galdu egiten da horrela. Esparru honetan mugitzen den jende asko heldua da eta informatikari asko topa daiteke bertan. Egun osoa bulegoan, pantaila baten aurrean eman ostean egin nahi duten azken gauza dibertitzeko beste pantaila baten aurrean ipintzea da. Logikoa da. Bestalde, badira App bat daukaten mahai-jokoak, “laguntza” emateko. Jende asko fenomeno honen aurka agertu izan da, jokoak “auto-jokagarriak” izatea gura dutelako, teknologia alde batera utziz.
Etorkizunari begira, denborak aurrera egin ahala osagarriak integratuko direla uste dut, baina ur handitan murgildu barik. BGA bezalako plataformek ez dituzte gaur mahai-joko bezala ezagutzen ditugunak ordezkatuko, ez behintzat datozen 10 urteei begira. Azken batean, eta Magic kartetara itzuliz, pertsona batek zer dela eta ordainduko ditu 800 euro karta soil batengatik digitalean eduki ahal badu?
☉ Zaratamo
Zaratamoko Gutiolo eta Urdinbide auzoak urez hornituko dituen proiektu berriaren hitzarmena onartu dute
Aurrekontuari dagokionez, Zaratamoko Udalak 219.269,36 euro ordaindu beharko ditu guztira, 54.817,34 euro urtero 2026tik 2029ra

Joan den urtarrilaren 29an Zaratamon egindako osoko bilkuran argi berdea eman zioten Gutiolo eta Urdinbide auzoetako eta Usansolo Arteta auzorako hornidura sistema berriaren proiektuaren hitzarmenari, EH Bildu eta EAJren aldeko sei botoekin eta Gure Herria plataformaren bi abstentzioarekin.
Proiektu honen bidez, ura ponpatuko da Lekue biltegitik Artetako biltegiraino (Usansolo). Bertatik, ura auzo horretara banatzen jarraitzeaz gain, ura berriro ponpatuko da Zaratamoko mugaraino, Upo eta Otzagai mendien arteko lepoan. Bertan, Gutiolo eta Urdinbide auzoak hornituko dituen biltegi bat eraikiko da. Hitzarmen berri honen helburu diren obrak kontratatzea Bilbao Bizkaia Ur Partzuergoari dagokio.
Proiektuaren kostuari dagokionez, Zaratamo eta Usansoloko Udalek Partzuergoari ordainduko dizkiote ekarpenak: obren egikaritze kostuaren % 50a (Usansolok % 30 eta Zaratamok % 20).Ekarpen horien ordainketa lau urteetan egingo da 2026-2029 urteen bitartean. Horrela, Zaratamok 219.269,36 euro ordaindu beharko ditu guztira, 54.817,34 euro urtero 2026tik 2029ra. Usansoloren kasuan zenbatekoa 336.000,00 eurokoa izango da guztira (84.000 euro ordaindu beharko ditu 2029ra bitartean).

Arazoaren jatorria
Zaratamoko Gutilo eta Urdinbide auzoko bizilagunek arazoak izan dituzte ur edangarriekin azken urteetan, GEURIAk jakin ahal izan duenez. Azken intzidentziak iazko irailean izan ziren. “Txorrotako ura ezin da erabili. Ez edateko ezta sukaldatzeko”, horrela zioen Gutiolo auzoko Iciarren etxetik metro batzura kokatuta dauden postontzietan ipini zuten kartel batek. Hilabete horietan, Ur Partzuergoak kamioien bidez helarazi zizkien auzotarrei lau litroko txanbil bi, eguneroko jarduerak egin ahal izateko.
Aurreko urteetan, behin baino gehiagotan, ura uherra iristsi izan da etxeko txorrotara baina Partzuergoko ordezkariek “ezer gutxi” egin dutela dio Iciarrek. Udalak, iazko irailean GEURIAri azaldu lez, lau urte daramatza arazo honen konponbidearen bila. Izan ere, Otzagarain aire zabalean dagoen ur biltegi bat dago gaur egun, eta bertatik irteten da Gutiolo eta Urdinbide auzoak eta baita Arteta hornitzen duen ura.
“Ur hornidurak arazoak ematen ditu urtero: ez da edangarria, zikin heltzen da etxera, behin baino gehiagotan egin izan diren analisi mikrobiologikoen emaitzak ez dira egokiak izan…”, adierazi zuen Alberto Ugarriza alkateak duela hilabete batzuk.
Itxaropena, gertuago
Partzuergoaren zerbitzu teknikoek iazko maiatzean idatzi zuten ur hornidura sistema berriaren proiektua eta kontrata bidezko egikaritze-aurrekontua 1.110.538,72 euroan ezarri zuten (BEZa kanpo) eta egikaritze epea 18 hilabetekoa izango dela aurreikusi dute.
Proiektu hori errealitate bihurtu arte, Gutiolo eta Urdinbide auzoko bizilagunek Galdakaoko Maxam enpresaren instalazioetan dauden biltegi batetik jasotzen dute ura eta bertako kudeaketa pribatua da.









