Sareak

☉ Ugao

Javi Bugallo: «Tituluetan arreta handia jartzen dute ikaslearen figura alde batera utzita»

Aukera faltak eta aurrera egiteko motibazioak Austriara joatera bultzatu dute Javi Bugallo ugaotarra. Bertan, Lanbide Heziketa duala ikasten ari da

|

Javi Bugallo Austrian ari da bere ikasketak egiten / Geuria

Urtero ehunka gaztek atzerrira jotzen dute beren prestakuntzarekin jarraitzeko edota lan-aukera berriak bilatzeko. Izan ere, Espainiak gazteen langabeziaren buruan jarraitzen du Europan. Kasuetako bat Javier Bugallorena da (Ugao, 2000). Ugaotarra Kapfenbergera (Austria) joan da Lanbide Heziketa duala lau urtez ikastera, baina alde nagusi batekin: praktikak ikastun lan-kontratu bihurtzen dira, soldata batekin eta kotizatzen. Bere hitzetan, orain, ustez, goi-mailako heziketarako sarbide errazagoa dagoenez, curriculum osoa izatea eskatzen dute: “Halere, belaunaldi prestatuenetako bat izan arren, aukerak ukatzen zaizkigu eta frustrazioaren morroi bihurtzen gaituzte”. Horregatik, bakoitzak nahi duen bizitza eraikitzeko deia egiten du.

Nola ezagutu zenuen Bridge4Mobility proiektua eta zerk bultzatu zintuen izena ematera?
Atzerrira edo Espainiako beste toki batera lan egitera joateko gogoa nuen. Orduan, InfoJobseko plataforman bilatuz, iragarki bat aurkitu nuen non soldatapeko prestakuntza duala eskaintzen zuten Europako iparraldean. Nik lau urte neramatzan teleoperadore lanetan, eta izena ematea erabaki nuen, bereziki, ikasten jarraitzeko eta esperientzia ezberdin bat bizitzeko. Batxilergo teknologikoa amaitu ondoren, laborategiko goi-mailako gradu bat egiteko asmoa nuen, baina ez ninduten hartu. Orduz geroztik, lanean hasi eta denbora honetan guztian hainbat gradutara sartzen saiatu naiz, baina ezezkoak jasotzen nituen etengabe. Bridge4Mobility-rekin topo egin nuen arte. Lan-mugikortasuneko programan parte hartzeko, 26 urtetik beherakoa izatea eta batxilergoa edo izena eman duzun prestakuntzarekin lotutako zikloa izatea eskatzen zuten. Baldintzak betetzen nituen, motibatuta nengoen eta, elkarrizketa gainditu ostean, onartu egin ninduten.

Zeintzuk izan dira erronka eta aukera nagusiak? 
Zalantzarik gabe, hizkuntza izan da erronkarik handiena. Ez nekien ezer alemanez, baina Austriara joan aurretik hilabete gutxiren buruan erdi-maila bat lortzeko, goizero 8 orduko ikastaro trinko bat antolatu ziguten. Hizkuntzaz gain, kultura eta ohiturak guztiz desberdinak dira. Harritu egin nintzen ia aisialdirik ez dagoelako; edo behintzat, zeharo ezberdina delako. Taberna eta denda guztiak oso goiz ixten dira, 18:00ak aldera iluntzen duelako. Beraz, bizitza normala izateko orduak mugatuagoak dira. Azken finean, ordutegia ez da aldatzen, baina zure errutina bai. Hotz handia ere egiten du, eta jendea ez da kalean geratzen berandura arte. Hala ere, zortea izan dut nire alemaneko kideak nire herri berera zihoazelako. Udan ezagutu genuen elkar, lekualdatu aurreko lehen bisitan; orduan, hutsetik hastea ez da hain gogorra izan. Gehien kostatzen ari zaiguna austriarren artean integratzea da, itxiagoak baitira.

Aukerek, ordea, erronkek baino pisu handiagoa dute. Horrek guztiak izugarrizko hazkunde pertsonala eta profesionala dakartza. Pertsonala, gurasoen etxetik irten eta nor bere buruaren jabe egiten delako. Zeure burua bakarrik ikustean ere, erlazionatzera, kulturara egokitzera eta jarduerak egitera behartzen duzu zure burua. Pentsamoldea irekitzera, hain zuzen. Baina, alde profesionalari dagokionez, lanbide bat ikasten ari naiz, enpresan bertan lana eta prestakuntza konbinatuz, eta modu independentean bizitzeko aukera ematen didan soldata bat jasotzen. Aukera horiek hemen ez ditugu aurkitzen. Gainera, beste ikasle batzuek azaldu digutenez, programak prestakuntza jaso ondoren enpresarako sarbide zuzena bermatzen digu.

Ez digute aukerarik ematen, eta lanpostu bat lortuz gero, gutxieneko soldata bat kobratzen dugu baldintza astunetan.

Gizarteratzea ere erraztu dizute, lekualdaketa guztia antolatuz.
Otsailaren bukaeran izena eman nuen, eta handik egun gutxira arduradunek deitu egin ninduten. Lehenengo fasean pixka bat ezagutu ninduten, ea eskatzen zuten profilarekin bat egiten nuen eta proiektuan benetan interesatuta ote nengoen. Gero, beste kide batzuekin batzar bat izan nuen bideo-deiez, non baldintza guztiak azaldu zizkiguten: kontratua, garraioa, ostatua… 

Azkenik, elkarrizketa formala izan nuen, baiezkoa jaso, kontratua sinatu eta alemana ikasgairako sarbidea eman zidaten. Hiru hilabeteren buruan, B1 maila lortu behar nuen hutsetik abiatuta, hilero azterketa bat eginez. Nire kasuan, ez nuen azken hau gainditu, baina Austrian errepikatzeko aukera izan nuen, eta saiakera pare bat egin ondoren, lortu egin dut. Ez dizute trabarik jartzen titulurik gabe bidaiatzeko; izan ere, enpresak badaki zerotik hizkuntza erabat desberdina ikastea zer den, eta errendimendua eta motibazioa ere baloratzen ditu. Eta orain, han nagoela, klaseak jasotzen jarraitzen dut. Ekainean egin genuen lehen bidaia, eta hiru egun eman genituen bertan herria eta enpresa ezagutzeko, lanbidearekin lehen hartu-eman praktikoa izateko eta benetan gustatzen zitzaigun ikusteko. Udaren amaieran joan ginen berriz, oraingoan bertan geratzeko, eta denak batera eraman gintuzten Vienatik Kapfenbergera taxi batean. Gero, autobusez etxez-etxe eraman gintuzten, eta gure pisua eta pisukidea aurkeztu zizkiguten. Nire kasuan Iñakirekin bizi naiz, mutil euskaldun batekin, eta oso ondo moldatzen gara elkarrekin. Denak nola funtzionatzen zuen azaldu ziguten, birziklapenarekin, adibidez, oso zorrotzak direlako (isunak jartzen dituzte). Pare bat egun libre izan genituen antolatzen eta egokitzen joan gintezen, eta proiektuaren arduradunak herrian geratu ziren egun horietan izapide eta agiri guztiekin laguntzeko.

Nolakoa da zure egunerokoa?
Astelehenetik ostiralera 4:30ak aldera esnatu eta 5:45tan klasera sartzen naiz. Klasea enpresa bera da, eta prestatzen ari garenontzako espazio bat du. Beraz, 13:45era artekoa izango litzateke nire lan-ordutegia. Kapfenbergen ia % 80 Böhler enpresa dela esango nuke, eta hainbat nabe ditu. Nire kasuan, metala galdatu eta sortzen dut. Proiektu honen bidez, Austrian zeuden graduak industriara bideratuta zeuden gehienbat, eta Alemanian, industriaz gain, eraikuntza, ostalaritza, osasuna… ere badaude. Klasetik irtetean janaria prestatzen dugu, etxeko lanak egiten ditugu eta zerbait behar badugu erostera joaten gara, lehen esan bezala, dena goiz ixten dutelako. Asteazkenetan eta ostegunetan ere alemaneko klaseak ditut, eta orduan, enpresan klaseak amaitzean, han bazkaldu eta ikastera joaten naiz. Astean zehar ez dugu askoz gehiagorako astirik, baina larunbatetan eta igandeetan planak elkarrekin egiten saiatzen gara (orain ez, elur asko dagoelako) leku berriak bisitatuz, garraio publikoa oso ondo baitabil.

Lehenengo urtean, irailetik otsailera, enpresako nabe batean gaude, eta bertan benetako lana simulatzen ikasten dugu lanpostu ofizialera pasatu aurretik. Otsailetik apirilera barnetegi batera joango gara, eta han atal teorikoa jasoko dugu, soldata kobratzeari utzi gabe, eta bi hilabete horien ondoren enpresara itzuliko gara berriro, beste zeregin bat probatzera beste nabe batean.

Austriak langabezia-tasa oso txikia du, eta urteko batez besteko soldata Espainiakoaren bikoitza da.
Datu horiek gazte asko atzerrira jotzera bultzatzen ari direla uste dut. Espainiatik joaten ari dira bizi dugun egoeragatik. Ez digute aukerarik ematen, eta lanpostu bat lortuz gero, gutxieneko soldata bat kobratzen dugu baldintza astunetan. Horrela ezinezkoa da bizi-kalitate ona lortzea. Gure adinean ezinezkoa da independizatzea. Ezin dugu aurrera egin, eta kanpora irtetean konturatzen zara ez dugula horrekin konformatu behar. Austrian bizitza garestiagoa da, baina soldatekin guztiz orekatuta dago. Baldintza onak dituen aukera bat ikustean, prest gaude bidaiatzeko. Mugitzeko. Probatzeko. Gainera, hemen gero eta esperientzia handiagoa eskatzen digute. Ematen ez diguten esperientzia. Orduan, ahal dugun lekutik hartu behar dugu. Ezin diote bost urteko esperientzia eskatu ikasketak amaitu berri dituen norbaiti.
    Unibertsitatea oso ondo dago graduei dagokienez, baina gaur egun ez dizu ezerk bermatzen lana izango duzunik. Beldur handia sentitzen dugu lan-prekarietatearen aurrean. Ezezkoak jasotzean uste dugu ez dugula ezertarako balio. Baina ez dugu denboraren aurrean etsi edo zapuztu behar. Gazteak kontratatzera arriskatzeak beldurra ematen diela uste dut, anbizioa dugulako. Baina noizbait erreleboa egon behar du, eta inoiz baino prestatuago gaude 
[…] 

Ez gara gu egokitu behar garenak, haiek baizik. Garaiak aldatzen ari dira. Bestalde, tituluetan arreta handia jartzen dute eta ikaslearen figura alde batera uzten ari dira. Austrian ikastun-kontratua existitzen da. Prestatu eta zurekin geratu nahi dute. Batzuetan, ikastun izatetik langile izatera aldatzen dizute, langileak behar dituztelako. Hemengo Lanbide Heziketa Dualaren antzekoa da, baina Austrian denbora guztian praktiketan zaude, ez bakarrik bigarren urtean, eta kotizatzeko aukera ematen dizun kontratua duzu. Eta LH Euskadin funtzionatzen ari da, nire ustez, daukagun industriagatik, baina Espainian oraindik ez dago erabat mamituta. Atzean geratzen ari gara.

Eta programa amaitzean, etxera itzuliko zara?
Uste dut denbora dezente geratzen zaidala kanpoan. Laguntza nahikoa ematen dizkigute, eta langile baten baldintza berberak ditugu. Oraingoz hiru urte eta erdi geratzen zaizkit prestakuntza amaitzeko, eta gero errentagarria egiten zait enpresan geratzea edo han nire kabuz zerbait bilatzea, lan dezente baitago. Jende finkoa bilatzen dute, baina auskalo. Euskal Herria ere faltan botatzen dut. Kultura-talka izugarria da ni bezalako pertsona batentzat, inoiz ez bainuen atzerrira bidaiatu. Baina helburu bat jarri diot neure buruari, eta hori lortzeko borrokatu nahi dut. Prozesuan dena ez da polita izango, baina motibatuta nago egiten ari nagoenarekin, eta egokitzen jarraitu beharko dut, bizitzaz gozatzen dudan bitartean.

☉ Ugao

Ugaotarrek lau eguneko “merezitako omenaldia” egingo diote Maite Idirini martxoan

Ekitaldi nagusia, Ugaoko herriak Maite Idirin Solatxiri Agurra, hilaren 17an egingo dute 13:00etan, Herriaren enparantzan

|

Maite Idirin, Esther Idirinekin, Ugaon // Utzitako

Martxoaren 11n, 12an, 13an eta 17an egingo diote omenaldia Maite Idirin Solatxi musikariari. Ekitaldi nagusia, Ugaoko herriak Maite Idirin Solatxiri Agurra, hilaren 17an egingo dute 13:00etan, Herriaren enparantzan. ‘Ahizpatasuna’ hitza erabiltzen aitzindari izan zen musikari ugaotarrari egingo dioten omenaldiaren lehen eguna hilaren 11n izango da.

Egun horretan, ‘Maite Idirin, herrigintzan kantuz’ liburuaren aurkezpena egingo dute Jokin Apalategik, Paulo Iztuetak eta Gidor Bilbaok Jane jauregian, 19:00etan. Hurrengo egunean Goio Ramos ugaotarrak ‘Kantuz bidea eginez’ izeneko hitzaldia eskainiko du Janen ere eta bertan Idirinen kantu ibilbidea eta garai hartako egoeraren inguruko testuingurua azalduko du.

“Ugaok Maite Idirin Solatxiri merezi duen agurra emateko herri ekimena da honako hau eta prestatu dugun egitarauan parte hartzera gonbidatzen ditugu herritar guztiak”

Martxoaren 13an Feminismoa Maiteren Azaletik izeneko hitzaldia eskainiko dute Ugaon jaio berri den Emahots talde Feministako kideek, Jane jauregian, 19:00etan. “Ugaok Maite Idirin Solatxiri merezi duen agurra emateko herri ekimena da honako hau eta prestatu dugun egitarauan parte hartzera gonbidatzen ditugu herritar guztiak”, azaldu dute antolaketa taldetik.

Maite Idirin // Lur Apalategi

 

Gitarrarekin aldarrikatuz

Bere gitarraz lagunduta, 1968. urtean hasi zen herriz herri kantari. Batez ere, protesta kantuekin sartu zen musikaren munduan. Horren harira, 26 urterekin erbestera joan beharrean aurkitu zen. Ondoren, Francoren diktaduraren amaieran, 1973an, Euskal Herrira itzuli eta Iparraldeko euskal kultur mugimenduan integratu zen. Diktadorea hil zenean, Hego Euskal Herrira kantaldiak egitera igaro zen eta bost urtez hainbat kantalditan parte hartu zuen. 2016an “Ugaoko Dama Angelun” izenburua daraman elkarrizketa mamitsua eskaini zion GEURIAri.

Bere ibilbidean zehar hainbat sari lortu eta beste hainbeste omenaldi egin dizkiote. Besteak beste, Euskal Kantu Txapelketako bakarlarien lehen saria Behe-Nafarroako Larzabalen 1969an, Lehen Elepeari Gasteizko Iradier Elkarteak Topet Etxahun saria 1976ean, Ugaoko Udalak 40 urtez abesten jarduna eskertzeko omenaldia, Eusko Ikaskuntza saria 2010ean eta Euskaltzaindiak Ohorezko Euskaltzain izendatzea 2014an.

Horietan berezienetakoa, zalantzarik gabe, 2018an eskaini zioten bere sorterrian, Ugaon: Ondarearen Europako Jardunaldien barruan, euskal emakume konpositoreen eta bereziki Maite Idirinen omenezko kontzertua eskaini zuen Sarea Abesbatzak. Momentu hunkigarriak bizi izan ziren Udiarragako ermitan, Maite Idirinen “Ahizpatazuna” abestia kantatu zutenean batez ere. Jendez lepo bete da ermita.

Orain dela hilabete batzuk, ekaina aldera, Jokin Apalategi bere senarrak ‘Maite Idirin, herrigintzan kantuz’ liburua argitaratu zuen. “Maite gaixorik jarri zenean, neure buruari galdetu nion ea ezingo nuen zerbait egin bere historiari buruz, oraino bizirik dagoela”, azaldu zuen Apalategik. 1970etatik kantuan ibili ondoren, osasun arazoek musikaren mundutik aldendu zuten Idirin, eta ordura arte egindako ibilbide oparoa idatzita bildu nahi izan zuen familiak. Horrela, Paulo Iztueta lagunarekin batera, liburua publikatu zuen Apalategik: “Maite emakume borrokalaria izan da, eta horregatik, liburua emakume borrokalariei eskaini diegu, eurekiko esker onez beterik”.

Osorik irakurri

☉ Ugao

‘Musika Barra-Barra’ zikloak Ugaoko tabernetara eramango ditu Sarearen kontzertuak

Kairos, Boogie Riders, Gailu, Striknina, Ane Lindane eta Mississippi Queen izango ditugu Ugaoko tabernetan

|

Gailu // Utzitakoa

Martxorik abendura arte Musika Barra-Barra zikloa martxan ipini du Sarea Sound System Ugaoko musikari elkarteak Udalaren babesarekin. “Oraingo honetan ez gara zure zain egongo, oraingo honetan zeugana joko dogu, bai, tabernetan” lelopean, lau kontzertu eta bakarrizketa bat Ugaoko tabernetara zabalduko dituzte.

Horien artean eskualdeko Kairos, izango dira eta horiekin batera Boogie Riders, Gailu eta Mississipi Queen bezalako taldeek girotuko dituzte Ugaoko Dorretxea Herriko taberna, Zelai, Felipe taberna, Lainoa eta Jubilatuen etxea. “Musika Barra-Barraren helburu nagusia orain arte Jane jauregian egiten ziren kontzertuak herriko tabernetara zabaltzea izan da, ahalik eta publiko zabalenera heltzeko“, azaldu dute antolaketa taldetik.

Gari, Sarea Sound Systemek antolatutako ‘Udazken Musikatua’ zikloan // Goio Ramos

“Jane jauregian egin ditugun kontzertuak ondo egon baziren ere, hainbat limitazio ekartzen zizkien bertara hurbiltzen ziren lagunei eta esaterako, ezinezkoa zen garagardo bat edatea kontzertua ikusten zuten bitartean”, azaldu dute Sareatik.

“Orain arte Jane jauregian egin ditugun kontzertuak ondo egon baziren ere,  ezinezkoa zen garagardo bat edatea kontzertuak ikusten ziren bitartean”

Hori dela eta, kontzertuak rock ‘n roll giroagaz erlazionatuko dute musika ziklo honen bidez: “Jaia, taberna giroa eta parranda uztartu nahi ditugu, publikoarekin konplizitatea bilatuz eta herritarrak zikloan inplikatuz”, azaldu diote GEURIAri Sareatik.

Estrategia aldaketa honek tabernetan bilatu nahi ditu kontzertuetako target-ak eta Sareak kontzertu sorta interesgarria antolatu du udaberri eta udazkeneko datetan. Lehena martxoaren 1an izango da (bariku honetan): Hego Uribeko Kairos taldeak lehen kontzertua eskainiko du Ugaoko Dorretxea Herriko tabernan, 21:30ean. Sanngre, Fetitxe, BOTH eta Radio Aktiva taldetik etorritako musikariek osatzen dute Basauri, Arrigorriaga eta Ugaoko musikarien banda.

Hego Uribeko Kairos taldea // Utzitakoa

Egitaraua | Musika Barra-Barra 2024

Martxoak 1, barikua
21:30 Kairos, Ugaoko Dorretxea Herriko Taberna

Apirilak 14, domeka
13:00 Boogie Riders, Beti Alai

Maiatzak 3, barikua
20:00 Gailu, Zelai

Urriak 4, barikua
20:00 Striknina, Felipe taberna

Azaroak 1, barikua
20:30 Ane Lindane (bakarrizketa), Lainoa

Abenduak 1, domeka
20:00 Mississippi Queen, Jabilatuen etxea

Osorik irakurri

☉ Ugao

Endika Ibañez: “Etsituta eta harrituta gaude Envases Universalesen erabakiarekin”

Bihar asanblada antolatu dute lantaldeko langileekin eta enpresa batzordeko presidenteak azaldu du “oso gogorra” izango dela

|

Envases Universales enpresako eraikina, Ugaon // Geuria

Envases Universales multinazionalak Ugaoko 50 langile kaleratzeko asmoa iragarri zien atzo enpresa batzordeko kideei, Bilboko egoitzan izandako bileran “irmoan” eta horren aurrerapena eman zuen GEURIAk duela egun batzuk. “Etsituta eta harrituta gaude Envases Universalesen erabakiarekin”, azaldu dio komunikabide honi Endika Ibañez enpresa batzordeko presidenteak. “Egia da joan den urteko abuztuan, multinazionalak Domiberia irentsi zuenetik eskaeren kopuruak behera egin zuela baina kasu puntuala zela uste genuen”.

Kaleratze kolektibo honek Ugaoko lan taldearen % 50aren desagerpena ekarriko luke teorian. Gaur egun 108 pertsonak egiten dute lan Ugaoko lantegian “baina botako ez dituzten artean jubilatu aurrekoak eta nagusiak daude, besteak beste”, azpimarratu du batzordeko presidenteak: “Orotara 90 langilek osatzen dute beraz Ugaoko lantaldea”.

Bihar asanblada antolatu dute lan taldeko langileekin eta Ibañezek azaldu du “oso gogorra” izango dela: “Biharko bileran langileok jarraitu beharreko urratsak azalduko dira eta orduan hilabeteko tartea izango du batzordeak enpresako zuzendaritzarekin negoziazioak egiteko”.

Leon, ilusio bat

Envases Universales enpresak bi lan lerro ditu gaur egun: industria-merkatuarena eta elikagai-merkatuarena. “Elikagai-merkatuaren lerroari dagokionez, multinazionalak planta berri bat zabaldu zuen Leonen, 2017an eta makina ugari zituen lantegi baten aldeko apustua egin zuen eta 25 langile daude bertan”, azaldu du Ibañezek. “Horiez gainera aldi baterako laneko enpresako beste 25 pertsona daude egun hauetan Leongo lantegian eta gure negoziazioak amaitzean Ugaoko lantegi erdia desegin eta bertara joateko eskaintza egingo digute ziurrenik. Ugaoko lantegi erdia ixten badute lantalde erdia soberan dago. Nor demontre joango da orduan Leonera?”.

Endika Ibañez: “Gure negoziazioak amaitzean Ugaoko lantegi erdia desegin eta bertara joateko eskaintza egingo digute ziurrenik”

Eman beharreko hurrengo urratsa bileran esandako guztiak langileei komunikatzea da biharko asanbladan.

Osorik irakurri

☉ Ugao

Envases Universales enpresak 50 langile kaleratu nahi ditu Ugaoko lantegian

Enpresako zuzendaritzak 68 kaleratze proposatu dizkio guztira batzordeari: 50 Ugaoko lantegian eta 18 Montmelon (Katalunia)

|

Envases Universales lantegiko sarrera, Ugaon // Geuria

Ugaon finkatutako Envases Universales enpresak (antzinako Domiberia), Aldi Baterako Enplegu Erregulazio-Espedientea (ABEE) zabaldu die langilei eta gaur bertan espedientearen nondik norakoak azaltzen ari dira enpresak Bilbon duen egoitzan. Berri hau joan den otsailaren 19an iragarri zion Envases Universaleseko zuzendaritzak enpresa batzordeari.

Endika Ibañez enpresa batzordeko presidenteak joan den otsailaren 21ean GEURIAri azaldu moduan Envases Universalesek ABEEa zabaltzeko prozesua abiarazi nahi zuen gaur, otsailak 26, eta hala izan da. Esan bezala, zuzendaritza buruak enpresa batzordeko kideekin bildu dira Bilboko egoitzan espedientearen nondik norakoak zehazteko.

Endika Ibañez: “Enpresak 68 kaleratze proposatu ditu guztira: 50 Ugaoko lantegian eta 18 Montmelon (Katalunia)”

“Enpresak 68 kaleratze proposatu ditu guztira: 50 Ugaoko lantegian eta 18 Montmelon (Katalunia)”, izan dira enpresa batzordeko presidenteak. “Asteazken honetan asanblada egingo dugu”. Kaleratze honek Ugaoko lan taldearen ia erdia izango litzateke: “Espedienteak gradu ezberdinak izan ditzake: txarra, oso txarra… hiru kaleratze, 50, edo planta guztia ixtera hel daiteke, batek daki”, aurreratu zuen Ibañezek joan den otsailaren 21ean.

Gaur egun 108 langilek osatzen dute Envases Universaleseko Ugaoko lantaldea, jubilatu aurrekoak barne. Iazko abuztuan, Envases Universales multinazionalak Domiberia erosi eta izenez aldatu zion.

Osorik irakurri

☉ Ugao

Ugaoko kiroldegiko langileek grebari berrekingo diote asteazken eta ostegunean

Greba egunak otsailaren 28an, 29an eta martxoaren 4an, 5ean eta 9an izango dira eta horrek kiroldegiko zerbitzuak kaltetu ditzakela azaldu dute UTE Ugao Kirolak-etik

|

El Jaro kiroldegia // Geuria

Ugaoko El Jaro kiroldegiko langileek grebari ekingo diote berriro ere lan-hitzarmena berritzea aldarrikatzeko. ELA sindikatutik adierazi lez, 2022an iraungi zitzaien hitzarmena eta iazko urtarriletik hitzarmen berria negoziatu nahian izan dira ELA, LAB, CCOO eta UGT sindikatuak, akordiorik erdietsi gabe: “Patronalak planteatzen duen eskaintza langileen aldarrikapenetatik urrun dago”, diote.

Lan uzteekin hasi zuten langileek euren protesta eta joan den otsailaren 6an lehen greba eguna egin zuten. Hurrengo egunak aste honetan izango dira: “Lokal, zelai eta kirolen hitzarmen berria sinatzeko presio neurri gisa, sindikatuek hurrengo greba egunak proposatu dituzte: otsailaren 28 eta 29an eta martxoaren 4, 5 eta 9an”, azaldu dute UTE Ugao Kirolak-etik. “Egun horietan kiroldegiko zerbitzuak kaltetu daitezke”.

Osorik irakurri